Τρομοκρατία, πεδίον δόξης λαμπρόν. Στη μακρά προεκλογική περίοδο στην οποία έχει μπει ανεπίσημα η Γαλλία, το ζήτημα αυτό γίνεται πεδίο αντιπαράθεσης και ανταγωνισμού ανάμεσα στη Δεξιά και τους Σοσιαλιστές.
Με τις διαφορές τους στο πεδίο της οικονομίας να είναι δυσδιάκριτες, και οι μεν και οι δε υπερθεματίζουν στο κομμάτι της ασφάλειας προς άγραν ψήφων, σε μια χώρα που βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και φόβου μετά τις πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις στο «Μπατακλάν» πέρυσι τον Νοέμβριο και στη Νίκαια πριν από δύο μήνες.
Την περασμένη Πέμπτη, οι γαλλικές αρχές συνέλαβαν τρεις γυναίκες οι οποίες, όπως ανακοινώθηκε, σκόπευαν να πραγματοποιήσουν επίθεση στην Παναγία των Παρισίων.
Κατόπιν συνελήφθη ένας 15χρονος στο Παρίσι ο οποίος υποτίθεται ότι προετοίμαζε τρομοκρατικές ενέργειες.
Ο έφηβος, για τον οποίο δεν δόθηκαν περισσότερα στοιχεία, βρισκόταν ήδη σε κατ’ οίκον περιορισμό από το καλοκαίρι επειδή είχε «ριζοσπαστικοποιηθεί».
Ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς δήλωσε ότι περίπου 15.000 άτομα παρακολουθούνται στη Γαλλία ως ύποπτοι για ριζοσπαστικοποίηση και άλλοι 1.350 για διασυνδέσεις με την τρομοκρατία.
«Κάθε μέρα αποτρέπονται τρομοκρατικές ενέργειες […] ακόμα και αυτή τη στιγμή που μιλάμε», είπε μετά τις συλλήψεις. «Σήμερα η απειλή είναι στο κόκκινο κι εμείς είμαστε στόχος. […] Θα γίνουν και άλλες επιθέσεις. Θα πεθάνουν αθώοι», συνέχισε σε ένα κρεσέντο τρομολαγνείας.
Νικολά… αδιάβαστος
Οι τελευταίες εξελίξεις ήταν βούτυρο στο ψωμί του Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος διεκδικεί το χρίσμα της Κεντροδεξιάς προκειμένου να επιστρέψει στον προεδρικό θώκο.
«Ο Φρανσουά Ολάντ δεν βάζει όλες του τις δυνάμεις στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας», κατηγόρησε τον Γάλλο πρόεδρο σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Journal du Dimanche», στην οποία περιέγραψε το όραμά του για τη Γαλλία του μέλλοντος: προσαρμογή του κράτους δικαίου στην τρομοκρατική απειλή, σύσταση ειδικού αντιτρομοκρατικού δικαστηρίου, προληπτικές συλλήψεις και φυλακίσεις υπόπτων σε ειδικά κέντρα και απελάσεις όσων αλλοδαπών καταδικαστούν σε ποινές που υπερβαίνουν τα πέντε έτη.
«Ο Σαρκοζί έπεσε εντελώς έξω στο θέμα της τρομοκρατίας», απάντησε ο Βαλς σε συνέντευξή του στο Europe 1, υπενθυμίζοντας ότι υποτίμησε την απειλή και κατέστησε τη χώρα ευάλωτη επειδή «μείωσε τις επενδύσεις σε χρήματα και προσωπικό στα σώματα ασφαλείας».
Τόνισε ότι η ασφάλεια δεν πρέπει να αποδυναμώνει το κράτος δικαίου, μια άποψη που απηχεί και τις θέσεις του Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος δεν έχει ανακοινώσει ακόμα αν θα είναι και πάλι υποψήφιος.
Τρίτος, σύμφωνα με τα γκάλοπ, τα οποία δείχνουν ότι η μονομαχία θα γίνει ανάμεσα στον όποιο υποψήφιο της Δεξιάς και την ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν.
Εξ ου και ο ανταγωνισμός μεταξύ των δύο για το ποιος θα πάει την ατζέντα πιο δεξιά.
Περιορισμοί
Η Λεπέν, παραδόξως, τη βγαίνει «από αριστερά» στον Σαρκοζί ως προς τον σεβασμό στο κράτος δικαίου. Δηλώνει αντίθετη στα κέντρα προληπτικής κράτησης, συμφωνεί όμως στην απέλαση των καταδικασθέντων.
Η αρχηγός του Εθνικού Μετώπου, βέβαια, θέλει να καταργήσει το δικαίωμα της οικογενειακής επανένωσης για πρόσφυγες και μετανάστες, ενώ ο Σαρκοζί να το παγώσει επ’ αόριστον.
Δηλώνει ότι θα καταργήσει και θα επαναδιαπραγματευτεί από μηδενική βάση την ελεύθερη διακίνηση που ορίζει η Συμφωνία Σένγκεν, την οποία φιλοδοξεί να «περιορίσει» ο Σαρκοζί.
Σκοπεύει επίσης να περιορίσει τον αριθμό νόμιμης εισόδου αλλοδαπών στις 10.000 ετησίως.
Υπέρ του δραστικού περιορισμού τάσσεται και ο πρώην πρόεδρος, χωρίς όμως να διευκρινίζει νούμερο.
«Οι θέσεις του Νικολά Σαρκοζί και της Μαρίν Λεπέν σε θέματα ασφάλειας και μετανάστευσης έχουν έρθει πολύ κοντά», σχολίαζε η «Le Monde».
Με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τη Γαλλία και την Ευρώπη γενικότερα…
