Πολυεθνικές κοινότητες στη σκιά της Ακρόπολης

 Tα hostels είναι καλά μόνο αν είσαι εικοσάρης.

 Τα hostels τα προτιμούν μόνο οι φτωχοτουρίστες.

 Τα hostels είναι σαν κοινόβια, όπου κοιμάσαι σε κουκέτες μαζί με αγνώστους.

Αυτοί οι τρεις μύθοι καταρρίπτονται με το που πατάει κανείς το πόδι του σε κάποιο από τα μοντέρνα hostels της Aθήνας, που θυμίζουν περισσότερο ξενοδοχεία-μπουτίκ παρά το στερεότυπo του «ξενώνα νεότητας», όπως αποδίδεται στα ελληνικά ο διεθνής όρος «youth hostel».

Πλάι στα παραδοσιακά youth hostels, που βρίσκονται συνήθως γύρω από την Πλάκα, έχουν ξεφυτρώσει τα τελευταία χρόνια νέου τύπου «designer hostels» όπως αυτοπροσδιορίζεται το AthenStyle στο Μοναστηράκι ή «εναλλακτικοί χώροι για ανήσυχους ταξιδευτές» όπως συστήνεται το City Circus Hostel στου Ψυρρή. 

Οι συντάκτριες της «Εφ.Συν.» επισκέφθηκαν δύο από τις πιο φιλόξενες ταράτσες του κέντρου, με θέα την Ακρόπολη, συνομίλησαν με ταξιδιώτες από το Περθ, το Σίδνεϊ, τη Νέα Υόρκη ώς τη Λίμα του Περού και κατέληξαν στο εξής συμπέρασμα: «Μάνα, γιατί δεν με γέννησες Αυστραλή;».

Με οκτώ στους δέκα Ελληνες να μην μπορούν να πάνε ούτε μία μέρα διακοπές και όσους τα καταφέρνουν να περιορίζονται σε ολιγοήμερες αποδράσεις, οι δίμηνες, τρίμηνες ή επ’ αόριστον υπερπόντιες διακοπές των νεαρών Αυστραλών (και Καναδών και Αμερικανών…) μοιάζουν άπιαστο όνειρο.

Το δεύτερο συμπέρασμα είναι το εξής: «Socialising» όπως είπαν όλοι και όλες ή «του νόου αζ μπέτερ» όπως έλεγαν στις παλιές ελληνικές ταινίες. Η κοινωνικοποίηση είναι το μεγάλο προτέρημα των hostels, σύμφωνα με τους ταξιδιώτες που τα επιλέγουν επειδή «γνωρίζουμε ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε κοινά ενδιαφέροντα, όχι μόνο την ίδια τοποθεσία». 

↳ «Δεν υπάρχει wi-fi εδώ. Μιλήστε μεταξύ σας και μεθύστε». Η ταράτσα hostel Αthenstyle δεν έχει wi-fi. Εχει «socialising» – κοινωνικοποίηση – με θέα την Ακρόπολη και αλκοόλ σελφ-σέρβις.

AthenStyle: ο προθάλαμος της Μυκόνου 

Μια ανάσα από το μετρό, το AthenStyle (Αγ. Θέκλας 10, Μοναστηράκι) συνδυάζει όσα περιμένει κανείς από έναν ξενώνα για νέους, στην ηλικία ή στην ψυχή, με τις παροχές ενός ξενοδοχείου: φιλικό περιβάλλον, ομαδικές δραστηριότητες, από βραδιές αρχαίας φιλοσοφίας μέχρι «pub crawls», όπως αποκαλούν οι αγγλοσάξονες τις μπαρότσαρκες και μια ταράτσα-μπαρ με απίθανη θέα στην Ακρόπολη.

«Είμαστε ιδιόρρυθμο hostel. Δεν έχουμε κοιτώνες, αλλά δωμάτια δύο έως τεσσάρων κλινών και στούντιο. Προσφέρουν ό,τι και ένα ξενοδοχείο, π.χ. έχουν όλα το δικό τους μπάνιo. Παράλληλα έχουμε πολλούς κοινόχρηστους χώρους, που μπορεί ο κόσμος να χαλαρώσει και να γνωριστούν μεταξύ τους», μας λέει η Σοφία Λίτσιο, μία από τους μετόχους του ΑthenStyle που λειτουργεί από το 2008.

«Το κλειδί είναι η κοινωνικοποίηση. Δεν είναι εύκολο να δημιουργήσεις την κατάλληλη παρεϊστικη ατμόσφαιρα. Εγώ έχω ταξιδέψει παντού μένοντας σε hostels και ήθελα ακριβώς αυτό το κλίμα».

Οσοι αράζουν στην ταράτσα πίνοντας μπίρες, κοκτέιλ και μηλίτη είναι όλοι από 24-28 ετών.

Ομως η Σοφία επιμένει ότι «δεν έχουμε μόνο νέους. Είχαμε έναν καταπληκτικό παππού από την Κίνα, που ταξίδευε μόνος του σε όλο τον κόσμο μένοντας αποκλειστικά σε hostels. Eίναι θέμα διάθεσης, όχι ηλικίας». 

Αγόρια από το Περθ, κορίτσια από το Σίδνεϊ 

Εχοντας μόλις φτάσει στην Αθήνα τέσσερις νεαρές συνταξιδιώτισσες από το Σίδνεϊ της Αυστραλίας απολαμβάνουν τη θέα.

«Παράτησα τη δουλειά μου για να ταξιδέψω στον κόσμο», λέει με περηφάνια η 24χρονη Αλις, που εργαζόταν σε λογιστική εταιρεία στο Λονδίνο.

Ταξιδεύουν δυόμισι μήνες: Ανατολική Ευρώπη, Μαρόκο, Πορτογαλία Ισπανία.

Στην Αθήνα θα αφιερώσουν 24 ώρες, φεύγουν χαράματα για «Μύκονο, Πάρο, Ιο… και βλέπουμε».

«Μείναμε σε ξενοδοχείο στην Ισπανία. Εκεί δεν γνωρίζει κανείς κανέναν. Εδώ κάνεις καινούργιους φίλους», μας λέει η Ρενέ.

Η Στέφανι παραιτήθηκε από τη δουλειά της, στη βιομηχανία κρέατος, αλλά είναι σίγουρη ότι τα αφεντικό της θα την επαναπροσλάβει όταν γυρίσει από το -ήδη τρίμηνο- ταξίδι της. «Αν όχι, θα βρω αμέσως δουλειά αλλού». 

Πόσο εύκολο είναι να βρεις δουλειά στην Αυστραλία;

«Πανεύκολο», απαντάνε εν χορώ. «Ακόμα και η δουλειά στα ΜακΝτόναλντς είναι ατού στο βιογραφικό σου, έπειτα από έξι μήνες εκπαιδευόμενου σε φαστ φουντ, βρίσκεις αμέσως πολύ καλύτερη δουλειά».

Τα ποσοστά ανεργίας στην Αυστραλία; «Είναι ελάχιστα, 2%…».

Στην πραγματικότητα είναι τριπλάσια, αλλά και πάλι αμελητέα για να προβληματίσουν την παρέα των κοριτσιών που ήδη ταξιδεύουν νοητικά στα Κυκλαδονήσια. 

Μια αγοροπαρέα επίσης τεσσάρων Αυστραλών τελούν εν ευθυμία. Ο Μπίλι, ο Λίαμ, ο Τζόελ και ο Τζον είναι παιδικοί φίλοι από το Περθ.

Η Αθήνα είναι ο πρώτος σταθμός της τρίμηνης τουρνέ τους στην Ευρώπη.

Ταξιδεύουν μέσω διεθνούς πρακτορείου που προσφέρει πακέτα με προπληρωμένα έξοδα μεταφοράς, αφήνει όμως ελευθερία κίνησης στον ταξιδιώτη σε κάθε τοποθεσία.

Το μόνο που πρόλαβαν να δουν από την Αθήνα είναι «εκεί πάνω», δείχνοντας με το δάχτυλο τον Παρθενώνα.

Μπορούν να λείψουν από τη δουλειά τους «δύο, τρεις και παραπάνω μήνες, χωρίς κανένα πρόβλημα».

Ο Μπίλι είναι εκπαιδευτής δελφινιών, ο Τζόελ και ο Τζον εργάζονται ως ζωολόγοι και ο Λίαμ ασχολείται με το εμπόριο.

Για την Αθήνα ξέρουν απλώς ότι «φιλοξένησε τους Ολυμπιακούς το 2004», ενώ κάτι έχει πάρει το αυτί τους και για μια οικονομική κρίση.

Κατά τα άλλα: «Μύκονοοοοος», που είναι κι ο επόμενος σταθμός τους. 

Το ταξιδιάρικο City Circus 

Το City Circus στεγάζεται σε δύο συνενωμένα ανακαινισμένα διατηρητέα κτίρια στου Ψυρρή (Σαρρή 16) και έχει βραβευτεί ως «το καλύτερο νέο hostel της Ευρώπης» από το Hostelbookers.com.

Μοντέρνα διαρρύθμιση, οικογενειακή ατμόσφαιρα, κάποιοι σερφάρουν στο διαδίκτυο, άλλοι γευματίζουν στο στιλάτο μπιστρό «Ζampano» του ισογείου.

Το ίδρυσαν δύο φίλοι μηχανικοί το 2012, ο Επαμεινώνδας Σκορπιδέας και ο Δημοσθένης Μισεντζής.

Με χωρητικότητα 70 κλινών σε κοιτώνες των έξι κρεβατιών και δίκλινα δωμάτια το City Circus δεν απευθύνεται αποκλειστικά σε «backpackers», όπως αποκαλούνται οι τουρίστες που ταξιδεύουν με το σακίδιο στην πλάτη, αλλά γενικά «στον ανεξάρτητο ταξιδευτή», μας λέει ο Επαμεινώνδας.

«Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν είναι φτωχοτουρίστες. Οταν κάποιος φεύγει από την πατρίδα του και ταξιδεύει για τρεις και έξι μήνες, μπορεί να έχει ένα μπάτζετ πάνω από 10.000 ευρώ. Είναι ανήσυχοι ταξιδιώτες, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο και ενδιαφέροντα. Είναι κόσμος που θα αφήσει χρήματα στις τοπικές επιχειρήσεις, θα περπατήσει στην πόλη, θα ανακαλύψει τις γωνιές της. Εχουμε πολλούς επισκέπτες από Βόρεια Αμερική και Καναδά, ενώ αυξάνονται οι αφίξεις από την Κίνα».

Ο βασικός λόγος να επιλέξει κάποιος hostel είναι η κοινωνικοποίηση.

«Δεν θα δεις σε ένα ξενοδοχείο κάποιον στο λόμπι να σου λέει “γεια σου είμαι από τη Βενεζουέλα, τι κάνεις;”. Θα τον στραβοκοιτάξουν. Εδώ συμβαίνει συνέχεια». 

Ηλιοβασίλεμα στην ταράτσα 

Αναμφίβολα η ώρα της κοινωνικοποίησης είναι το «happy hour», μια ώρα με κεράσματα ή φθηνά ποτά.

Το City Circus προσφέρει σε όλους ένα δωρεάν ποτήρι κρασί.

Hλιοβασίλεμα κάτω από την Ακρόπολη και μια πολυεθνική παρέα συζητά για τα Nauru Files, πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα Guardian.

Πρόκειται για το πολύκροτο σκάνδαλο βάναυσης κακομεταχείρισης μεταναστών, ανήλικων και μη, στο νησί Ναούρου έξω από την Αυστραλία που έχει μετατραπεί σε κέντρο κράτησης.

Με ηλικίες 27 έως 43 ετών, κοινωνικά ευαισθητοποιημένοι και με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, όσοι τυχαίνει να βρίσκονται εκείνη τη στιγμή στην κουκλίστικη ταράτσα στου Ψυρρή έχουν έρθει για κάτι περισσότερο από το τρίπτυχο sun-sea-sex ή ήλιος-θάλασσα-έρωτας.

Ο 27χρονος Κερτ από το Νιου Τζέρσι των ΗΠΑ ταξιδεύει μόνος του και ανυπομονεί να επισκεφθεί το νεκροταφείο του Κεραμεικού.

Δικηγόρος με σπουδές Κλασικής Φιλολογίας, είναι ερωτευμένος με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και ιστορία, απαγγέλλοντας στα αρχαία τον Επιτάφιο του Περικλή.

Ο Μπράιαν έχει καταγωγή από την Τζαμάικα και η Ελένη είναι Ελληνοαυστραλή.

Ερωτεύτηκαν και παντρεύτηκαν στη Νέα Υόρκη, όπου εργάζονται ως καθηγητές Μέσης Εκπαίδευσης στην ειδική αγωγή.

Σκέφτονται να μεταναστεύσουν. Ενα μέλλον με πρόεδρο των ΗΠΑ τον Ντόναλντ Τραμπ τούς φαίνεται αποτρόπαιο, αλλά δεν συμπαθούν και τη Χίλαρι.

«Ο Τραμπ λέει “θα κάνουμε την Αμερική ξανά σπουδαία χώρα”. Ο Ομπάμα λέει η Αμερική είναι ήδη σπουδαία. Είναι όμως σπουδαία μια χώρα που δολοφονούνται κάθε χρόνο εκατοντάδες αφρο-αμερικανοί από την αστυνομία;» σχολιάζει ο Μπράιαν.

«Οταν οδηγώ φοβάμαι για τη ζωή μου αν με σταματήσουν σε αστυνομικό έλεγχο. Εχω προετοιμάσει τι θα πω, τι κινήσεις θα κάνω: “Να βάλω το χέρι στην τσέπη να βγάλω τα χαρτιά μου ή θα με πυροβολήσεις;” θα ρωτήσω». 

Η Σέλι από το Περθ, εργοδηγός σε ορυχείο σιδήρου, ταξιδεύει επίσης μόνη της «ενάμιση μήνα στην Ευρώπη, αλλά έχω επιπλέον μέρες άδεια».

Νιώθει άβολα με τη συζήτηση για τη μετανάστευση.

«Το θέμα των μεταναστών διχάζει την αυστραλέζικη κοινωνία», παραδέχεται. Δεν θα πάει καθόλου στα νησιά, θα μείνει στην Αθήνα όπου επέλεξε το συγκεκριμένο hostel ύστερα από ενδελεχή έρευνα στο ίντερνετ.

Οι περισσότεροι επιλέγουν κατάλυμα μέσα από ψηφιακές πλατφόρμες όπως το hostelworld.com.

Αρκετοί ωστόσο επιλέγουν να απεξαρτηθούν από το ίντερνετ στις διακοπές τους: «Δεν έχουμε καν κάρτες sim στα κινητά μας. Επιστρέφουμε εδώ για το wi-fi» καταλήγει ο Μπράιαν, δίνοντας τον δικό του ορισμό για την Αθήνα: «Μια υπέροχη πόλη για να χαθεί κανείς στους δρόμους της». 

 Hostels: Τι είναι, πόσο κοστίζουν 

Τα hostels είναι οικονομικότερα καταλύματα στα οποία οι επισκέπτες μπορούν να νοικιάσουν ένα κρεβάτι σε κοιτώνα ή ξεχωριστά δωμάτια.

Οι ένοικοι μοιράζονται τους κοινόχρηστους χώρους αναψυχής (στο εξωτερικό συχνά μοιράζονται και το μπάνιο ή και την κουζίνα) έχοντας τη δυνατότητα της κοινωνικοποίησης και της επικοινωνίας.

Χωρίζονται σε ξενώνες φιλοξενίας νέων (Youth Hostels) και σε μπουτίκ-hostels.

Σύμφωνα με το υπουργείο Τουρισμού ως ξενώνες φιλοξενίας νέων ορίζονται τα «ξενοδοχειακά καταλύματα τα οποία συνάπτουν συμβάσεις μίσθωσης ανά κλίνη με νέους έως 26 ετών καθώς και με κατόχους κάρτας που εκδίδεται από τη Διεθνή Ομοσπονδία Ξενώνων Νεότητας (Hostelling International) ή αναγνωρισμένες εθνικές ενώσεις ξενώνων νεότητας».

Ωστόσο τα hostels που επισκεφθήκαμε δεν εμπίπτουν στην παραπάνω κατηγορία, καθώς φιλοξενούν πληθώρα ταξιδιωτών διαφορετικών ηλικιών.

Οι τιμές ανάλογα με τη σεζόν κυμαίνονται από 15-20 ευρώ σε κοιτώνα έως πάνω από 100 ευρώ, σε δωμάτια και στούντιο. 

 Αirbnb εναντίον Hostels, σημειώσατε Χ 

Το Airbnb, η δημοφιλής διεθνής πλατφόρμα υπενοικίασης ιδιόκτητων διαμερισμάτων, με περισσότερα από 2 εκατομμύρια ακίνητα, σε 190 χώρες, αναπτύσσεται ραγδαία και στην Ελλάδα, με τζίρο δύο δισ. ευρώ μόνο το 2015.

«Κι εγώ είμαι υπέρ της ελεύθερης αγοράς, αλλά να ελέγχονται και να πληρώνουν φόρους. Ποιος από αυτούς που υπενοικιάζουν τα διαμερίσματά τους, όπως πολλοί εδώ γύρω, κόβει αποδείξεις ή τηρεί τις προδιαγραφές που όλοι μας πρέπει να τηρούμε;», ρωτάει η Σοφία Λίτσιο.

Ο Επαμεινώνδας Σκορπιδέας υποστηρίζει ότι το Airbnb σίγουρα έχει πάρει ένα μερίδιο της αγοράς αλλά κυρίως από τα ξενοδοχεία. «Οσοι θέλουν να γνωρίσουν κόσμο δεν θα προτιμήσουν airbnb αλλά hostel».