Τι θα προβλέψουν του Αυγούστου οι δρίμες; Αυτές οι πρώτες αυγουστιάτικες μέρες που προλέγουν τον καιρό για τον χρόνο που έρχεται;
Ποιος μπορεί πια να τις διαβάσει και να κρατήσει ημερολόγιο;
Οι γυναίκες των ναυτικών παλιά παρακαλούσαν να ‘ναι καλά τα «μερομήνια». Εχει αέρα την πρώτη μέρα;
Αστατος θα είναι ο Γενάρης. Ασπρα σύννεφα τη δεύτερη; Βροχερός και μουρτζούφλης ο Φλεβάρης. Και πάει λέγοντας…
Από τις 5 έως τις 21 Αυγούστου το Ρίο ντε Τζανέιρο υποδέχεται τους Ολυμπιακούς Αγώνες και εκτός από τη φτώχεια, τον ιό Ζίκα και την καθυστέρηση των ολυμπιακών έργων, οι διοργανωτές έχουν να αντιμετωπίσουν και τις λαϊκές δοξασίες.
Μια βραζιλιάνικη παροιμία λέει «Agosto, mes de desgosto», δηλαδή «Αύγουστε, μήνα της θλίψης και της οδύνης».
Είναι ο μήνας που εμπνέει φόβο γιατί έχει κακούς οιωνούς, λένε.
Πρόκειται για μια εθνική δεισιδαιμονία με βαθιές ρίζες στη λαϊκή παράδοση της Βραζιλίας.
Οι άνθρωποι των φτωχών στρωμάτων είναι πιο επιρρεπείς στις δεισιδαιμονίες, χωρίς να αποκλείονται και πιστοί από όλες τις κοινωνικές ομάδες ανεξαρτήτως ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου.
Οι μύθοι του κάθε τόπου είναι βαθιά συνείδηση στη ζωή των ανθρώπων. Πολύ δύσκολα αποβάλλονται από την εθνική ταυτότητα του κάθε λαού.
Μιλούν για την παντοδύναμη φύση με τις πιο μεγάλες εικόνες.
Ο άνθρωπος, η φύση και η σχέση τους, τα σύμβολα της ζωής, της γέννας και της βλάστησης, της διχόνοιας, της φθοράς και του θανάτου γίνονται παραβολές.
Στη χώρα μας ο Αύγουστος, εκτός από τις δρίμες και τα μερομήνια, όπου κι αν βρισκόμαστε και παρ’ όλες τις δυσκολίες, είναι ο μήνας των αδειών, της Παναγιάς, των γιορτών και των πανηγυριών.
Ο αυτοκράτορας Αύγουστος χαρίζει ανεπανάληπτη φεγγαράδα στην πόλη και στις έξοχες εξοχές μας.
Στις αυλές και στα μπαλκόνια μας επίσης, καθώς θα βλέπουμε φέτος τους Ολυμπιακούς Αγώνες από το Ρίο ντε Τζανέιρο.
Ρουφώντας τα πλάνα από την άγρια ομορφιά της Βραζιλίας, που παρά τα όσα περνάει, ήταν, είναι και θα είναι μια σπουδαία χώρα.
«Αύγουστε μήνα και θεέ, σε σένα ορκιζόμαστε/Πάλι του χρόνου να μας βρεις στο βράχο να φιλιόμαστε…».
