Περασμένες δέκα γύριζα σπίτι προχθές το βράδυ, οδηγώντας στους έρημους δρόμους του Νέου Ψυχικού. Μόλις είχα ολοκληρώσει ένα κομμάτι για τους αγώνες των Βρετανών ταχυμεταφορέων.
Παραλίγο να τρακάρω κοντά στην Αγία Σοφία με έναν πιτσιρικά ντελιβερά που έδειχνε να απολαμβάνει τη φεγγαρόλουστη βραδιά, οδηγώντας χαλαρά το «παπί» στους άδειους δρόμους. Λίγο πιο κάτω μας έπιασε και τους δυο το φανάρι.
Οπως κάθε βράδυ ένας ηλικιωμένος κύριος κοντά στα 80 πετάχτηκε από το απέναντι πεζοδρόμιο και προσπαθούσε να πουλήσει χαρτομάντιλα στους οδηγούς των σταματημένων οχημάτων, χωρίς όμως επιτυχία.
Ενώ αναρωτιόμουν τι δράμα μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτόν τον άνθρωπο, είδα τον ντελιβερά να φωνάζει τον ηλικιωμένο κοντά του.
Εβγαλε ένα κέρμα από την τσέπη του, πιθανόν φιλοδώρημα από κάποια παράδοση φαγητού, και του το έδωσε. Βούρκωσα.
