Ακόμη και μια ματιά στο σύνολο των υποψήφιων αντιπάλων της ΑΕΚ, πριν τον διαχωρισμό σε γκρουπ το πρωί της Παρασκευής, σε έκανε να καταλάβεις πως ο δρόμος από τον τρίτο προκριματικό γύρο στα play off του Europa League, θα ήταν από δύσβατος, ως πολύ δύσβατος κατά πάσα πιθανότητα.
Στην πραγματικότητα ήταν ελάχιστες οι ομάδες που σε έκαναν να πεις «αυτή πρέπει να την περάσει οπωσδήποτε η ΑΕΚ». Η Σεντ Ετιέν ήταν μια από τις πιο δύσκολες και θεωρητικά τουλάχιστον η πιο δύσκολη από τις έξι που είχαν προκύψει σαν υποψήφιοι αντίπαλοι, πριν την κλήρωση στις δύο το μεσημέρι.
Η ΑΕΚ των πέντε χρόνων απουσίας από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, δεν μπορεί να παρά να είναι το αουτσάιντερ.
Όχι γιατί η σημερινή Σεντ Ετιέν είναι μια ομάδα που προκαλεί τρόμο. Αντίθετα αν δει κανείς την ομάδα που απέκλεισε για την ίδια διοργάνωση τον Ολυμπιακό πριν από επτά χρόνια μάλλον εύκολα, καταλαβαίνεις τις διαφορές.
Μπορεί να είχε σέντερ μπακ τον Ταβλαρίδη που όμως τότε ήταν σε σούπερ κατάσταση και γι’ αυτό και είχε πάρει …σπίτι του την θέση του βασικού, αλλά είχε Ματουιντί, Παγέ, Ντερνίς, Νταμπό, Μασάδο, Ιλάν, Γκομίς και φυσικά τον Κέβιν Μιραλάς. Από τα σημερινά της ονόματα κανένα δεν… χτυπά κάποιο καμπανάκι.
Είναι όμως η ομάδα που τερμάτισε έκτη σε ένα δυνατό πρωτάθλημα όπως το γαλλικό, είναι μια ομάδα με δυνατή έδρα και μια ομάδα που παίζει σταθερά στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Επιπλέον, συνήθως περνάει την φάση των Ομίλων του Europa league. Γενικά οι καλές γαλλικές ομάδες δεν… ταιριάζουν στις δικές μας έτσι και αλλιώς και αυτό έχει αποδειχθεί κατά κόρο στο παρελθόν.
Μαζί με όλα αυτά βάλτε πως η ΑΕΚ πάει σε αυτά τα δύο ματς έχοντας αποτύχει ως τώρα όχι απόλυτα, αλλά σε βαθμό πάνω από το επιτρεπόμενο, στον μεταγραφικό της σχεδιασμό.
Με αποτέλεσμα να περιμένουμε να δούμε την περσινή ομάδα με τον Τσιγκρίνσκι αντί του Άρθο, που θεωρητικά είναι μια σημαντική αναβάθμιση μεν για την άμυνα, όχι όμως και για το αγωνιστικό προφίλ της ομάδας συνολικά.
Ακόμη και το ότι φαίνεται πως ο Κετσπάγια ελλείψει ακόμη μεταγραφής, σε αυτή την φάση πάει με βασικό φορ τον Αραβίδη, δεν είναι απλά διατήρηση στα περσινά επίπεδα, αλλά ίσως και «μείον». Γιατί η ΑΕΚ την σεζόν την έκλεισε με τον Τζιμπούρ βασικό. Και με αυτόν πρωταγωνιστή έφτασε στην κατάκτηση του κυπέλλου.
Επίσης στο σημερινό βασικό σχήμα της ΑΕΚ βρίσκει κανείς πέντε συνολικά ποδοσφαιριστές που ήταν στην βασική ενδεκάδα και στην Β΄ Εθνική… Κάποιος θα το πει ίσως επιτυχία του σχεδιασμού εκείνης της χρονιάς. Μπορεί. Αλλά υπάρχει και η άλλη όψη, ειδικά ενόψει ευρωπαϊκής πρόκλησης.
Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν η ΑΕΚ δεν μπορεί παρά να είναι το αουτσάιντερ. Αυτή είναι η αλήθεια. Η οποία όμως ως γνωστόν απελευθερώνει πολλές φορές και στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτό μπορεί και να ισχύει.
Η δύσκολη κλήρωση σίγουρα απελευθερώνει ψυχολογικά την ομάδα και ειδικά τον προπονητή της, που απέναντι σε έναν πολύ δύσκολο για την εποχή και τα δεδομένα της ΑΕΚ σήμερα αντίπαλο, δεν μπορεί να νιώθει την υποχρέωση της πρόκρισης, ούτε θα κριθεί τίποτα γι’ αυτόν από ενδεχόμενο αποκλεισμό. Αντίθετα μόνο κέρδος θα έχει. Το ίδιο ισχύει και για τους παίκτες.
Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως ο αποκλεισμός δεν θα φέρει απογοήτευση στον κόσμο, όσο συνειδητοποίηση και να υπάρχει. Ειδικά αν το συνδυάσεις με την γκρίνια που υπάρχει ήδη για τις μεταγραφές. Αυτόν τον παράγοντα πάντως, καλύτερα να μην τον σκέφτονται ο Κετσπάγια και οι παίκτες του.
Ο Γεωργιανός τεχνικός που στο πρόσφατο παρελθόν έχει φέρει σε πέρας ακόμη πιο δύσκολες αποστολές σε προκριματικούς ευρωπαϊκών διοργανώσεων σε ρόλο αουτσάιντερ, είναι ένα όπλο της ΑΕΚ ενόψει Σεντ Ετιέν.
Για την ψυχολογία και την τακτική προετοιμασία της ομάδας ενόψει των δύο ματς, στην Ένωση δικαιούνται να είναι πολύ αισιόδοξοι, πως θα είναι στο επίπεδο που πρέπει.
Επιπλέον, ο Κετσπάγια έχει στα χέρια του την κληρονομιά μιας ομάδας, που από πέρσι έχει μάθει να παίζει «σφιχτά» , διαθέτει ομοιογένεια και μας έχει συνηθίσει να βγάζει σοβαρότητα και συγκέντρωση στο γήπεδο.
ολλά για τις ελπίδες της ΑΕΚ απέναντι στους Γάλλους, θα κριθούν στο κατά πόσο ο προπονητής της θα καταφέρει να το διατηρήσει αυτό και βέβαια και στο κατά πόσο θα βρει τρόπο να το επεκτείνει σε σχέση με τους προκατόχους του.
Στην πρώτη περίπτωση η ΑΕΚ θα μπορεί να ελπίζει σοβαρά σε μια αξιοπρεπή παρουσία. Αν πετύχει και το δεύτερο, τότε τα δύο ματς θα έχουν μεγάλο ενδιαφέρον και η Ένωση ίσως έχει τις δικές της σοβαρές πιθανότητες για την πρόκριση. Θα είναι κάτι τέτοιο υπέρβαση; Με έναν ψυχρό υπολογισμό των δεδομένων μάλλον ναι.
Αλλά προσοχή… Η ΑΕΚ ακόμη και μετά από μια πενταετία εκτός Ευρώπης , διάστημα στο οποίο έφτασε να παίζει δυο κατηγορίες πιο κάτω, είναι η ΑΕΚ.
Με το ειδικό της βάρος, τις σημαντικές της επιτυχίες στην Ευρώπη, με την φανέλα που όσο συνείδηση της ψυχρής πραγματικότητας και να έχεις, δύσκολα μπορεί να σε υποχρεώσει, τουλάχιστον συναισθηματικά, να συμβιβαστείς με την ιδέα ενός… ένδοξου αποκλεισμού απέναντι στην σημερινή Σεντ Ετιέν. Αυτή την πραγματικότητα που κανείς δεν πρέπει να ξεχνά, μένει να δούμε αν θα είναι σε θέση να την αξιοποιήσει προς όφελος της σε αυτά τα δύο παιχνίδια.
