Γράμμα σ’ έναν «Ηλίθιο»

Γράμμα σ’ έναν (λογοτεχνικό) ήρωα

Ανθρωποι της γραφής (ποιητές, πεζογράφοι, κριτικοί, πανεπιστημιακοί) στέλνουν γράμμα στον αγαπημένο λογοτεχνικό τους ήρωα. Σύντομα επιστολικά κείμενα, διακειμενικά παίγνια, μεταιχμιακές αφηγήσεις στην κόψη επινοημένης πραγματικότητας και μυθοπλαστικής οικειότητας. Γράφει η Λουκία Δέρβη

Επιμέλεια: Μισέλ Φάις

Αγαπητέ Πρίγκιπα Μίσκιν,

Σας παρακολουθώ από κοντά. Ημουν δίπλα σας στο ίδιο βαγόνι του τρένου στο οποίο γνωρίσατε τον Ραγκόζιν, αυτόν που εγώ θεωρώ το alter ego σας. Ημουν δίπλα σας όταν γνωρίσατε τη Ναστάσια Φιλίποβνα, τη γυναίκα που θα άλλαζε για πάντα τη ζωή σας. Ηθελα να επέμβω, να σας φωνάξω να απομακρυνθείτε, δεν ήταν πρέπουσες τέτοιες συγκινήσεις για τα αδύναμα νεύρα σας, δεν το καταλαβαίνετε;

Θα μου απαντήσετε πως «όχι», το ξέρω. Οι καλοί άνθρωποι βουτάνε στη δυστυχία των άλλων με δίχως άμυνες και μια λανθάνουσα αίσθηση ότι ο κόσμος γύρω τους είναι σαν αυτούς. Πως αφού η Ναστάσια Φιλίποβνα σας εξομολογήθηκε τις αμαρτίες της, αυτό την κάνει ίση με σας με έναν ακατανόητο ηθικό δικό σας νόμο που εξισώνει τους ανθρώπους αλλά από άγνοια. Από άγνοια.

Τριγυρνάτε με ανθρώπους που έχουν σκληρά περιβλήματα, που έχουν πάθη και συμφορές να τους ακολουθούν, που έχουν εγωισμό. Υπέρμετρο εγωισμό. Δεν έχουν όλοι αγαθές προθέσεις σαν εσάς. Γιατί σας έλκουν οι καταραμένοι; Δεν μπορείτε να αλλάξετε τον κόσμο. Αλλάξτε τον εαυτό σας. Το δικό σας βασανισμένο τομάρι. Εμπρός λοιπόν, καμία κούραση. Απομακρυνθείτε από τα δάκρυα της Ναστάσια. Μακριά από τα καπρίτσια της Αγλαΐας. Καμία από τις δύο δεν μπορεί να φτάσει στο κουκούτσι της ταλαιπωρημένης και φιλάσθενης ύπαρξής σας. Σώστε τον εαυτό σας.

Επίσης, προς Θεού, μη γίνεστε έτσι εύκολα ο τρίτος άνθρωπος. Δεν βλέπετε πως μόνον η Ναστάσια μπορεί να καταλάβει τον Ραγκόζιν και ο Ραγκόζιν τη Ναστάσια; Οι ψυχές τους είναι αλυσοδεμένες και τώρα πάνε να σας δέσουν και σας. Να σας παρασύρουν στον χαμό. Στον χαμό. Επειδή εσείς είστε ένας γνήσια καλός άνθρωπος. Χωρίς κριτήριο όμως, αυτό που αποκτάει κανείς με την πείρα. Αυτό σας λείπει.

Επιτέλους, αφήστε τους όλους και φ-ύ-γ-ε-τ-ε από τη Ρωσία. Εστω και μόνος. Μην αφήσετε πίσω σας κανένα ίχνος. Μόνον έτσι θα τους ξεχάσετε όλους και θα σας ξεχάσουν όλοι. Κι αν μια μέρα σας θυμηθούν κι έρθουν να σας βρουν, μην κρύβεστε πια. Πείτε τους με σθένος πως αρχίσατε μια νέα ζωή. Μια νέα ζωή. Και τότε η νέα ζωή θα έρθει να σας βρει.

Με απεριόριστη εκτίμηση και αγάπη,

Λουκία Δέρβη

Τελευταίο βιβλίο της Λ. Δέρβη είναι η συλλογή διηγημάτων «Αλλού, στο πουθενά» (Μελάνι, 2015).