Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση βρίσκονται σε ανειρήνευτο πόλεμο που διαρκώς κλιμακώνεται. Δεν πρόκειται να σταματήσει ώς τις εκλογές -όποτε γίνουν- και κατά καιρούς θα παίρνει πολύ σκληρή μορφή και περιεχόμενο.
Τίποτε το πρωτοφανές, τίποτε το παράξενο. Είναι ο βασικός κανόνας με τον οποίο παίζεται το πολιτικό παιχνίδι διεκδίκησης της κυβερνητικής εξουσίας.
Οταν μία κυβέρνηση είναι στριμωγμένη, η φυσική αντίδραση της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι να τη φθείρει περισσότερο και να μην την αφήσει να ανασάνει έως ότου διαμορφωθούν οι όροι για να τη διαδεχτεί.
Αντίστοιχα, η αντίδραση αυτής της κυβέρνησης είναι να προσπαθήσει να αλλάξει τους όρους της πολιτικής αντιπαράθεσης, διαμορφώνοντας εκείνη τους κανόνες του παιχνιδιού.
Το κύριο, επομένως, που πρέπει να μας απασχολεί δεν είναι ο πολιτικός πόλεμος ανάμεσα σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση -αυτός είναι δεδομένος- αλλά το περιεχόμενό του.
Οι πολιτικές, δηλαδή, που κατατίθενται στο τραπέζι και αντιπαρατίθενται μεταξύ τους για το ποια θα επικρατήσει στις προτιμήσεις των πολιτών, καθώς αυτοί είναι που, σε τελευταία ανάλυση, επιλέγουν τις κυβερνήσεις. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα.
Η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση δεν αντιπαρατίθενται κυρίως στην ακολουθητέα οικονομική και κοινωνική πολιτική, παρά μόνο σε δευτερεύοντα και ενίοτε αδιάφορα -έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα- ζητήματα.
Και αυτό συμβαίνει γιατί η πολιτική αυτή δεν αποφασίζεται σε μεγάλο βαθμό από τις ελληνικές κυβερνήσεις. Επιβάλλεται από τα μνημόνια, καθορίζεται και ελέγχεται από τους δανειστές. Το πλαίσιο αυτό το έχουν αποδεχτεί κυβερνώντες και μη.
Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση αντιπαρατίθενται σε ζητήματα που μπορεί να είναι σημαντικά (εκλογικός νόμος, αναθεώρηση του Συντάγματος, αδειοδοτήσεις καναλιών, υπόθεση Ζίμενς κ.ά.), αλλά δεν είναι πρώτης προτεραιότητας για τον πολίτη.
Στην κατάσταση που βρίσκεται ο ελληνικός λαός, καλώς ή κακώς, κύριο πρόβλημά του, στο παρόν και στο άμεσο μέλλον, θεωρεί την εξασφάλιση των βασικών όρων επιβίωσής του.
Σε αυτό το πρόβλημα σπανίως του δίνουν χειροπιαστές πολιτικές απαντήσεις. Πρόκειται για την τραγωδία στην οποία έχει περιέλθει η πολιτική ζωή της χώρας. Και αυτό δεν κρύβεται. Πληρώνεται ακριβά. Και ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να αλλάξει όσο γίνεται πιο γρήγορα.
