Καθημερινές εικόνες από τη ζωή στη Βιέννη, που για τους πολίτες της Αθήνας μοιάζει να έρχονται από το μακρινό μέλλον, μετέφερε η αντιδήμαρχος της πόλης Μαρία Βασιλάκου, μιλώντας χθες στο συνέδριο της ΕΡΟΜΜ.
Γεννημένη στην Αθήνα, εγκαταστάθηκε το 1986 στην αυστριακή πρωτεύουσα για σπουδές, που έγινε τελικά η δεύτερη πατρίδα της. Πολιτικοποιημένη από τα φοιτητικά της χρόνια, εκλέγεται από το 2004 με τους Πράσινους στη δημοτική διοίκηση.
«Ο δημόσιος χώρος είναι το λίβινγκ ρουμ των πολιτών», τόνισε με έμφαση στην ομιλία της, προσθέτοντας ότι «το εξωτερικό του σπιτιού μας είναι το εσωτερικό της πόλης» και ότι «μια πόλη που είναι φιλική για τα παιδιά είναι κατάλληλη για όλους».
Δεν περιορίστηκε όμως στις έξυπνες ατάκες, καθώς περιέγραψε την πολιτική της δημοτικής αρχής της Βιέννης να αποτρέψει τη χρήση του Ι.Χ. στις καθημερινές μετακινήσεις, να την περιορίσει στο 15% και να στρέψει τους πολίτες στο περπάτημα.
Υπογράμμισε όμως ότι η απόσταση ώς την πλησιέστερη στάση του συγκοινωνιακού δικτύου δεν μπορεί να ξεπερνά τα πέντε λεπτά, ώστε να είναι ελκυστική.
«Πριν από 50 χρόνια ο δημόσιος χώρος περιλάμβανε μόνο λουλούδια, σήμερα όλα έχουν αλλάξει», τόνισε η Μαρία Βασιλάκου και περιέγραψε τρόπους με τους οποίους η δημοτική αρχή κατάφερε να δημιουργήσει γωνιές για τους πολίτες.
Επιστρατεύθηκε ακόμη και μια ξύλινη εξέδρα, ένα είδος βεράντας πάνω από τη γραμμή του προαστιακού, για να αυξηθεί ο κοινόχρηστος χώρος με έναν ευρηματικό τρόπο.
Βασικό στοιχείο στο οπλοστάσιο της δημοτικής αρχής είναι ο διάλογος. Με συστηματική ενημέρωση, οι πολίτες υιοθέτησαν γωνιές της πόλης και τις έκαναν μέρος της καθημερινότητάς τους. Περνούν σε αυτές τον ελεύθερο χρόνο τους και σε ορισμένες περιπτώσεις οργανώνουν τα πάρτι τους!
«Η διαχείριση του χώρου και η εξασφάλιση της ειρήνης μεταξύ των διαφορετικών ομάδων είναι η σπουδαιότερη αποστολή του δήμου», παραδέχθηκε και περιέγραψε την τελευταία παρέμβαση στη Marianhilfer Strasse, έναν από τους πιο σημαντικούς εμπορικούς δρόμους στην καρδιά της Βιέννης, που απαλλάχθηκε από την κυκλοφορία και μεταμορφώθηκε σε «παράδεισο» των πεζών.
Η Βιέννη είναι ομόσπονδο κράτος και αυτό εξασφαλίζει στη δημοτική αρχή όπλα για να υλοποιήσει τα σχέδιά της χωρίς τη γραφειοκρατία που αντιμετωπίζει η Αθήνα λόγω επικάλυψης αρμοδιοτήτων με την κυβέρνηση και την περιφέρεια. Δεν είναι όμως όλα ρόδινα.
Οι οικονομικοί πόροι είναι περιορισμένοι και η Μαρία Βασιλάκου προσεγγίζει θετικά το σκανδιναβικό μοντέλο, όπου το μεγαλύτερο μέρος των φορολογικών εσόδων αποδίδεται στους δήμους.
Επιπλέον η πρωτεύουσα της Αυστρίας περιβάλλεται από ένα άλλο ομόσπονδο κράτος-πόλη που έχει εντελώς διαφορετική προσέγγιση και δημιουργεί πιέσεις στο κυκλοφορικό της Βιέννης και στή σωστή συμπεριφορά των πολιτών της.
Στα άμεσα σχέδια της δημοτικής αρχής είναι να δημιουργηθεί ένα είδος «δακτυλίου» στα όρια της πόλης, όπου θα σταματούν τα Ι.Χ. που προέρχονται από την περιφερειακή ζώνη με προορισμό το κέντρο.
