Ματέο Ρέντσι υπέρ καταθετών

Oι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» γράφουν ότι ο Ματέο Ρέντσι είναι έτοιμος να προχωρήσει σε αντιπαράθεση με την Ευρώπη προκειμένου να μπορέσει να ανακεφαλαιοποιήσει τις ιταλικές τράπεζες.

Ο Ιταλός κεντροαριστερός πρωθυπουργός, δηλαδή, θέλει να στείλει το σαφές μήνυμα ότι «η κυβέρνησή του σώζει τους κατόχους τραπεζικών λογαριασμών, και όχι τους τραπεζίτες», όπως τόνισε και χθες, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της διεύθυνσης του Δημοκρατικού Κόμματος.

Στην πραγματικότητα, πολλοί παρατηρητές στη Ρώμη θεωρούν ότι στο τέλος θα βρεθεί κάποια μέση λύση, η οποία δεν θα παραβιάζει την κοινοτική νομοθεσία περί κρατικών -απαγορευμένων- βοηθειών και θα προσφέρει σχετική δόση ελαστικότητας.

Οπως γράφει η ιταλική οικονομική εφημερίδα «Ιλ Σόλε 24 Ορε», «πηγές των Βρυξελλών αναφέρουν πως υπάρχουν πολλές διέξοδοι που μπορεί να επιλεγούν ώστε να αντιμετωπιστεί τυχόν έλλειψη ρευστότητας, με σεβασμό στους κανόνες της Ενωσης».

Η «Ιλ Σόλε», μάλιστα, η οποία ανήκει στην Ιταλική Ενωση Βιομηχάνων, αναφέρεται και στη δυνατότητα να αποφασιστούν «προληπτικές ανακεφαλαιοποιήσεις με χρήματα του Δημοσίου, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και όρους, όπως συνέβη πρόσφατα στην Ελλάδα».

Είναι σαφές ότι ο Ρέντσι δεν μπορεί να το διακινδυνεύσει και να χάσει και άλλη αξιοπιστία και δημοτικότητα. Ενας από τους εντονότερους λόγους δυσαρέσκειας -ο οποίος βάρυνε και στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές- ήταν οι «διασώσεις» τεσσάρων τοπικών τραπεζών που έγιναν χρησιμοποιώντας τα χρήματα χιλιάδων ομολογιούχων.

Μια ατυχέστατη διαχείριση που οφείλεται και στον αυστηρό σεβασμό της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και οδήγησε και σε αυτοκτονίες.

Ολοι θυμούνται την τραγική περίπτωση ενός 60χρονου συνταξιούχου, ο οποίος έχασε εκατόν δέκα χιλιάδες ευρώ κατά τη χρεοκοπία της τράπεζας Ετρούρια και τον περασμένο Δεκέμβριο αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του.

Ο γραμματέας της ξενοφοβικής Λέγκας του Βορρά, Ματέο Σαλβίνι, έκανε λόγο, μετά το γεγονός αυτό, για «αυτοκτονία που βαραίνει τη συνείδηση του ιταλικού κράτους».

Ο Ρέντσι θέλει να αποφύγει κάθε νέο παρόμοιο, φοβερό συμβάν. Μέχρι πρότινος, βέβαια, η ιταλική κυβέρνηση διαβεβαίωνε τους πολίτες ότι το τραπεζικό σύστημα της χώρας είναι ασφαλές και δεν υπάρχει κανένας απολύτως κίνδυνος.

Τώρα θεωρεί ότι είναι πολύ πιθανόν να χρειαστεί προληπτική ανακεφαλαιοποίηση. Η αλλαγή αυτή στην προσέγγιση του λεπτού αυτού θέματος οφείλεται, άραγε, μόνο στις συνέπειες και στην αβεβαιότητα του Brexit, όπως υποστηρίζουν συνεργάτες του Ιταλού πρωθυπουργού, ή υπάρχουν και κάποια χρόνια προβλήματα του τραπεζικού συστήματος που είχαν υποτιμηθεί;

Οπως και να έχει, είναι βέβαιο ότι ο επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης, τουλάχιστον στη φάση αυτήν, θα συνεχίσει να υψώνει τη φωνή του.

Θέλει να κάνει το παν για να μην αυξηθεί και άλλο η διαφορά στα γκάλοπ, υπέρ του κινήματος Πέντε Αστέρων και, φυσικά, ελπίζει ακόμη να κερδίσει το δημοψήφισμα του Οκτωβρίου για την επικύρωση των συνταγματικών αλλαγών.

Επείγει, λοιπόν, μια κοινωνική πολιτική, η οποία να μπορέσει να γίνει άμεσα αντιληπτή από τους πολίτες.

Με νέα πολιτική για την απασχόληση, μείωση της φτώχειας -ιδίως στην Κάτω Ιταλία- και προστασία των χρημάτων των Iταλών καταθετών.