Είναι εξαιρετικά υγιεινή και απίστευτα δυναμωτική. Τσούκου τσούκου, λάου λάου γίνεται όλο και περισσότερο γνωστή και μάλιστα ως σούπερφουντ, τουτέστιν υπερτροφή.
Το σούπερφουντ είναι το αντίθετο του φάστφουντ, αν και σε τελική ανάλυση φέρουν περισσότερες ομοιότητες απ’ ό,τι διαφορές.
Ακολουθούν τα ίδια διαφημιστικά πρότυπα, βγαίνουν στα ίδια μεγέθη και καταναλώνονται από συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες. Φορές μάλιστα αλληλοσυμπληρώνονται.
Βαριέται η μάνα -και δη η Ελληνίδα- να μαγειρέψει, πάει συμπούρμπουλο με σύζυγο και τέκνα να φάνε χάμπουργκερ με προτηγανισμένες πατάτες και κρέας από κοτόπουλο χωρίς κεφάλι και μοσχάρι που μόνο «μουου» δεν κάνει (κουάξ κουάξ ίσως και αυτό μόνο αν είναι σε μεγάλα κέφια).
Ερχεται και πήζει το θρεφτάρι της, μυαλό και σάρκα γίνονται αχταρμάς λίπους, αρχίζει η δόλια μάνα και φοβάται. «Λες να μου παχύνει; Παναγία σώσε».
Και τότε ποιος είδε τη μάνα -και δη την Ελληνίδα- και δεν τη φοβήθηκε.
Αρχίζει και ψάχνει στα ιντερνέτια και στις καλοκαιρινές επαναλήψεις πρωινάδικων και μεσημεριανάδικων να δει τι τρώνε τα παιδιά της Μενεγάκη και της Βανδή, να ταΐσει κι εκείνη τα δικά της.
Λαός και Κολωνάκι, ένα και το αυτό. Και καταλήγει στα σούπερφουντ. Ταξική εξισορρόπηση, σου λέει, μέσω υπερτροφών!
Τίγκα στο φαγόπυρο και την κινόα ήταν τα σχολικά γεύματα στο πρώην ανατολικό μπλοκ. Τυχαίο;
Κινόα οι Ρώσοι, φαγόπυρο οι ντόπιοι μπουρζουάδες της TV, δεν θέλει και πολύ για να πειστεί η Ελληνίδα μάνα: «Κινόα θα σε ταΐσω, σπλάχνο μου, να στρώσει το στομαχάκι σου, ν’ αρχίσει να λειτουργεί το μυαλουδάκι σου».
Μπουκιά και βιταμίνη. Αλλη μπουκιά, άλλη βιταμίνη. Κι έρχεται η παχυσαρκία και η υπερβιταμίνωση και γίνονται ένα.
Βραχυκυκλώνει ο οργανισμός, υπερλειτουργεί ο εγκέφαλος, αλλά χωρίς γνώσεις, όση βιταμίνη και να του ρίξεις, με τι να δουλέψει;
Το καλοκαίρι μπήκε για τα καλά, ξυπνήσαν τα τζιτζίκια, καιρός ν’ ανοίξουμε κάνα βιβλίο, λέω εγώ, και ν’ αφήσουμε τους υπερπανικούς της διατροφής στην άκρη.
Εξαιρετικά υγιεινή και απίστευτα δυναμωτική η κινόα, δεν λέω, αλλά δίχως γράμματα, άσ’ το μάνα, γά..τα.
