Στις Βρυξέλλες πρέπει να έχουν χάσει κάθε απόθεμα λογικής. Διαφορετικά, δεν εξηγείται εύκολα η εμμονή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να ξεκινήσει τη διαδικασία επιβολής κυρώσεων στην Ισπανία και την Πορτογαλία για υπέρβαση του ελλείμματος σε μια εποχή που η Ευρωπαϊκή Ενωση προσπαθεί να αφομοιώσει το σοκ του Brexit, οι ιταλικές τράπεζες είναι έτοιμες να σκάσουν, η Deutsche Bank, σύμφωνα με το ΔΝΤ, αποτελεί «τον μεγαλύτερο συστημικό κίνδυνο», για να αναφερθούμε μόνο στην κορυφή του παγόβουνου.
«Η Ισπανία και η Πορτογαλία κατέγραψαν το 2014 και το 2015 δημοσιονομικό έλλειμμα ανώτερο του επιτρεπτού ορίου του 3% του ΑΕΠ τους και δεν το μείωσαν με τους απαραίτητους ρυθμούς», απεφάνθη χθες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
«Οι υπουργοί Οικονομικών της Ε.Ε. θα πρέπει να επιβεβαιώσουν την αξιολόγησή μας στο πλαίσιο της συνόδου που έχει οριστεί για τις 12 Ιουλίου», δήλωσε ο επίτροπος Οικονομικών, Πιερ Μοσκοβισί.
Αν το Ecofin συμφωνήσει με τη διαπίστωση της Κομισιόν, «αυτή θα είναι εκ του νόμου υποχρεωμένη να επιβάλει πρόστιμο μέσα σε διάστημα 20 ημερών». Το οποίο πρόστιμο μπορεί να ανέρχεται από μερικά συμβολικά ευρώ έως και το 0,2% του ΑΕΠ κάθε χώρας.
Πρώτη φορά τιμωρία
Αν επιβληθεί πρόστιμο για το έλλειμμα (5,1% στην περίπτωση της Ισπανίας, 4,4% για την Πορτογαλία), θα είναι η πρώτη φορά που θα συμβαίνει κάτι τέτοιο στα χρονικά της Ε.Ε. και θα δηλώνει μια καθαρά τιμωρητική διάθεση με πολιτικά μάλλον, παρά οικονομικά κίνητρα.
Είναι φυσικό, από τη μια μεριά, το ευρωπαϊκό ιερατείο να θέλει να κόψει τα φτερά της προοδευτικής κυβέρνησης της Πορτογαλίας, παρόλο που το έλλειμμα για το οποίο θα κληθεί να πληρώσει δεν το δημιούργησε η ίδια, αλλά ο προηγούμενος πρωθυπουργός και εκλεκτός της τρόικας, Πέντρο Πάσος Κοέλιο.
Το αφύσικο είναι να θέλει τώρα να τιμωρήσει και τον φίλο Μαριάνο Ραχόι, τον οποίο ήδη διευκόλυνε μία φορά αναβάλλοντας την απόφαση για τις κυρώσεις για μετά τις ισπανικές εκλογές.
Εκτός αν στην πραγματικότητα επιχειρεί να τον βοηθήσει, ώστε υπό την απειλή των κυρώσεων να σχηματιστεί επιτέλους μια «φιλική» κυβέρνηση στην Ισπανία, πρόθυμη να προχωρήσει σε νέες περικοπές περίπου 8 δισ. ευρώ.
Ηδη ο Μαριάνο Ραχόι ασκούσε χθες έμμεσες πιέσεις προς το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE) προκειμένου να του επιτρέψει να κυβερνήσει. Υπενθύμισε το ανοιχτό μέτωπο με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον προϋπολογισμό που πρέπει να εγκριθεί μέσα στο επόμενο διάστημα, πράγματα για τα οποία «θα πρέπει να υπάρξει μια σταθερή κυβέρνηση το συντομότερο δυνατό».
Παράλληλα, ο πρώην πρωθυπουργός Φελίπε Γκονθάλεθ, σε χθεσινό άρθρο του στην «El Pais», έγραφε ότι «το PSOE πρέπει να δεχτεί τον διάλογο που του προτείνει το Λαϊκό Κόμμα, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι δεν έχει την πρόθεση να ενταχθεί σε έναν κυβερνητικό συνασπισμό», τασσόμενος εμμέσως πλην σαφώς υπέρ της αποχής από τη διαδικασία για την ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή. Αύριο, συνέρχεται η Ομοσπονδιακή Επιτροπή του Κόμματος γι’ αυτό ακριβώς το θέμα.
Ο αρχηγός του, ο Πέδρο Σάντσεθ, έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να προσφέρει ούτε θετική ούτε παθητική στήριξη στον Ραχόι και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε κατά πόσον ο ίδιος και όλη η ηγετική ομάδα θα αντέξουν τις πανταχόθεν πιέσεις.
Κραυγή αγωνίας
«Πρέπει να αγωνιστούμε σε όλα τα μέτωπα κατά της επιβολής των κυρώσεων», δήλωσε χθες από τη γειτονική Πορτογαλία ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Αντόνιο Κόστα.
Σε επιστολή του μάλιστα προς την Κομισιόν, πέρα από το «άδικο» και το «αντιπαραγωγικό» τυχόν κυρώσεων προς τη χώρα του, τόνιζε ότι κάτι τέτοιο «θα τροφοδοτούσε τον αντιευρωπαϊσμό ύστερα από τα τόσα χρόνια λιτότητας που έχουν υποστεί οι Πορτογάλοι».
Αρκετά ισπανικά ΜΜΕ πάντως εικάζουν ότι το Ecofin δεν θα συμφωνήσει τελικά με τις κυρώσεις. «Η Μαδρίτη και η Λισαβόνα υπολογίζουν στη στήριξη της Ιταλίας και της Γαλλίας», έγραφε η «El Diario». «Και οι δύο χώρες βρίσκονται σε μια εύθραυστη οικονομική περίοδο και εν αναμονή εκλογικών αναμετρήσεων φοβούνται ότι η τιμωρία προς τις γειτονικές τους χώρες θα ανοίξει τον δρόμο και για τις ίδιες στο μέλλον».
