Οι γροθιές του χόρευαν σάμπα

Μπουνιές έριχνε, και τι μπουνιές! Οι αντίπαλοί του απογειώνονταν.

Πελώριος, χοντρός, ψηλός, γελαστός, ένας αξιολάτρευτος γίγαντας ήταν ο Μπαντ Σπένσερ, που πέρασε -ντουέτο με τον Τέρενς Χιλ- κατευθείαν από τα σπαγγέτι γουέστερν στη ζωή μας, μας έκανε να γελάσουμε, να περάσουμε καλά, να τον αγαπήσουμε. Κι ας ήταν οι ταινίες του χοντροκομμένες, άτεχνες (και ματσό).

Ο θάνατός του προχθές στη Ρώμη, σε ηλικία 86 χρόνων, προκάλεσε παγκόσμιο συναγερμό σε σινεφίλ αρκετών γενιών.

Ξύπνησε μνήμες. Ανάγκασε τον Ιταλό πρωθυπουργό Ματέο Ρέντσι να τον αποχαιρετήσει («τσάο, Μπαντ Σπένσερ, σ’ αγαπούσαμε όλοι τόσο πολύ»), αλλά και τον υπουργό Πολιτισμού, Ντάριο Φραντσεσκίνι, να εξάρει τα καλλιτεχνικά προσόντα του («ήταν ένας μεγάλος ηθοποιός του κινηματογράφου μας, κατέκτησε το κοινό με τον επαγγελματισμό του»).

Κι ας είχε κάνει ένα ανεπιτυχές πέρασμα από την πολιτική το 2005 με το κόμμα Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι (είχε κατέβει υποψήφιος σε περιφερειακές εκλογές).

Ο Μπαντ Σπένσερ γεννήθηκε στη Νάπολη το 1929 ως Κάρλο Πεντερσόλι και αργότερα πήγε στη Ρώμη.

Ψηλός (1,90), αθλητικός και όμορφος, έκανε πολλά πράγματα στη ζωή του μέχρι να το γυρίσει στο σινεμά.

Σπούδασε νομικά, δούλεψε στο ιταλικό προξενείο της Ρεσίφε, στη Βραζιλία, αλλά πάνω από όλα ήταν κολυμβητής πρώτης γραμμής με ρεκόρ και μετάλλια –συμμετείχε στις Ολυμπιάδες του Ελσίνκι (1952) και της Μελβούρνης (1956)– αλλά και πολίστας –πρωταθλητής το 1954 με τη Λάτσιο.

Η κινηματογραφική καριέρα του ξεκίνησε πριν ακόμη αποχαιρετήσει τις πισίνες. Από το 1949 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’60 έπαιζε μικρούς ρόλους σε κωμωδίες και peplum.

Το 1967, μάλιστα, άλλαξε το όνομά του σε Μπαντ Σπένσερ (από την αγαπημένη του μπίρα, την Μπαντβάιζερ, και τον ηθοποιό που προτιμούσε, τον Σπένσερ Τρέισι).

Ως Μπαντ Σπένσερ άρχισε να συνεργάζεται το 1967 με τον Τέρενς Χιλ, παλιό του γνώριμο από τα πλατό– κι αυτός Ιταλός, που το πραγματικό του όνομα είναι Μάριο Τζιρότι.

Πρωταγωνίστησαν μαζί σε 18 ταινίες, που γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Ευρώπη, καθώς ήταν η εποχή που το σπαγγέτι γουέστερν είχε μεγάλη πέραση.

Οι τίτλοι τους έχουν δεινοπαθήσει, κάθε χώρα και μια εκδοχή, εδώ μάλλον καταφέραμε να τις λέμε όλες «ταινίες με τον Τρινιτά», από την πιο γνωστή «Ηταν σκληρός και τον έλεγαν Τρινιτά».

Εκανε, όμως, σινεμά και χωρίς τον Τέρενς Χιλ, σκηνοθέτησε, έγραψε σενάρια, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80, που πέρασε στην τηλεόραση και στις επιχειρήσεις (ανάμεσά τους και μια αεροπορική εταιρεία –ήταν, βλέπετε, και πιλότος ελικοπτέρων και τζετ!).

Πέθανε ήσυχα ανάμεσα στην οικογένειά του (ήταν παντρεμένος από το 1960 με τη Μαρία Αμάτο και έχουν τρία παιδιά). Η πιο συγκινητική δήλωση ήταν του Τέρενς Χιλ: «Εχω πάθει σοκ. Εχασα τον καλύτερό μου φίλο».

Και η πιο αναπάντεχη, του Αυστραλού σταρ Ράσελ Κρόου: «RIP, Μπαντ Σπένσερ, οι σκέψεις μου στην οικογένειά σου». Ηταν και γι’ αυτόν ένα κινηματογραφικό σύμβολο ο αγαθός γίγαντας από τη Νάπολη.

Το είχε αποκαλύψει τον Μάιο στις Κάνες. Οταν ένας δημοσιογράφος συνέκρινε το δίδυμο Ράσελ Κρόου – Ράιαν Γκόσλινγκ στην ταινία «The Nice Guys» με τους Σπένσερ και Χιλ, ο Κρόου απάντησε: «Μου κάνεις μεγάλο κομπλιμέντο, ευχαριστώ πολύ».