Να μείνουμε και σήμερα στο πρώην Αεροδρόμιο του Ελληνικού, ένα από τα ελάχιστα πια «φιλέτα», που το πάνε και αυτό για «κιμά», εσπευσμένα μάλιστα (εντός Ιουνίου, λένε!). –«Θυσία στον βωμό της αξιολόγησης το Ελληνικό», «Εφ.Συν.» 30/5.
Αλλά και επιστολή, για το ίδιο θέμα και στο ίδιο φύλλο (την οποία είδα, αφού είχα στείλει το χθεσινό χρονογράφημα), του φίλου από τα παλιά και συγκάτοικου σε… ευαγή ιδρύματα της χούντας, Ανδρέα Δάνου, αρχιτέκτονα, μέλους της Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό.
Ο οποίος ευελπιστούσε «να γίνει το Ελληνικό όαση δροσιάς, αναψυχής και αέρα στην άθλια τσιμεντούπολη των 2-2,5 τετραγωνικών ανά κάτοικο (έναντι 10 και 20 στην υπόλοιπη Ευρώπη)» και καταλήγει: «Φαίνεται όμως ότι ζω στα σύννεφα: το ξεπούλημα του Ελληνικού είναι, αλίμονο, “προαπαιτούμενο” για τη δόση…».
Αναφέρω στον τίτλο για επένδυση σε μπετόν και πράσινη τσόχα
- α) διότι, όπως προκύπτει από το δημοσίευμα στην «Εφ.Συν.», στα προαπαιτούμενα είναι και το καζίνο (πράσινη τσόχα) στην παραλία (που δεν ήταν στις παλιές χωροταξικές προτάσεις/ρυθμίσεις, και που, αν ήταν, είναι βέβαιο ότι οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές θα υπερέβαιναν τον ένα και μοναδικό!) και
- β) οι επιφάνειες (του κατά τα άλλα Μητροπολιτικού Πάρκου!) που θα τσιμεντοποιηθούν είναι τριπλάσιες αυτών που αρχικά σχεδιάστηκαν. Ενώ ακόμα και το Πάρκο θα είναι απλή «επένδυση» πράσινου (γρασίδι, θάμνοι) σε λεπτή επίστρωση χώματος στους διαδρόμους προσγείωσης/απογείωσης, που από κατασκευής «έχουν θηριώδη θεμέλια μπετόν βάθους επτά μέτρων», τα οποία βεβαίως δεν ανασκάπτονται∙ άρα πάρκο χαμηλής βλάστησης!
Ομως ίσως το σημαντικότερο όλων (δεν αναφέρθηκε στο δημοσίευμα) είναι η εξαιρετική (τεκμηριωμένη με άπειρα ευρήματα) αρχαιολογική αξία του Ελληνικού, από την τέταρτη π.Χ. χιλιετία μέχρι την κλασική αρχαιότητα εποχής Κλεισθένη, αλλά και το Βυζάντιο. Πολλή «αξιολόγηση» έχει πέσει παιδιά. Δεν μας βλέπω καλά!
