Το μωβ σκιουράκι

Στην πλατεία Καρύτση, πίσω από την εκκλησία, είναι το βιβλιοπωλείο «Ο μωβ σκίουρος».

Οι αναγνώστες μας, τουλάχιστον, το γνωρίζουν διότι κι άλλη φορά έχουμε γράψει γι’ αυτή τη φωλιά του βιβλίου, που πριν από περίπου έναν χρόνο ήταν όλο κι όλο 14 τετραγωνικά – κι ένα υπόγειο για το εμπόρευμα.

Εν τω μεταξύ οι ιδιοκτήτες του, ο Σπύρος και η Χριστίνα, επεκτάθηκαν σε πολλά σημεία… 

Πρώτα, ως προς τα εκδοτικά πράγματα. Μέσα σ’ εκείνα τα 14 τετραγωνικά αποφάσισαν, δειλά και μετρημένα, να γίνουν εκδότες (ζευγάρι ήδη ήταν) κι έκαναν την αρχή με το «Χλιμίντρισμα» του Μάριου Ποντίκα.

Ακολούθησαν τα «Πλατεία Παπαδιαμάντη» του Γιώργου-Ικαρου Μπαμπασάκη, «Πέντε κεράσια στο μωσαϊκό» της Σοφίας Κουκουλά, «Κωλοδουλειά» του Γιάννη Μαυριτσάκη, «Μικρό άγημα» του Παύλου Καστανάρα, «Οι ιδιοτροπίες της Μαριάννας» του Alfred de Musset (μτφρ. Ξένιας Καλογεροπούλου) και τώρα το «Προϊστορίες» της Μαίρης Σταθοπούλου. 

Μετά, ως προς τα τετραγωνικά: νοίκιασαν το διπλανό κατάστημα και δημιούργησαν ένα βιβλιοπωλείο κομψοτέχνημα.

Εναν ήρεμο, ζεστό χώρο που τον στολίζουν βιβλία και περιοδικά λόγου και τέχνης, σελιδοδείκτες, οι δικές τους επιλεγμένες εκδόσεις και το χαμόγελό τους.

Χαίρονται γιατί έχουν πια την άνεση και την άπλα ώστε να φιλοξενούν παρουσιάσεις βιβλίων, να διοργανώνουν συζητήσεις και να προσφέρουν επιτέλους μια καρέκλα να καθίσει κάποιος, γιατί, όπως λέει η σκιουρίνα, «εμείς δεν έχουμε πελάτες, έχουμε φίλους». 

Και τώρα, που μεγάλωσαν τη φωλιά τους, επεκτείνονται και ως προς την οικογένειά τους: περιμένουν το μωβ σκιουράκι τους.

Ονειρεύονται, ελπίζουν και δίνουν την απάντησή τους στη ζωή. 

Και σε εκείνους τους αναγνώστες μας που μας τηλεφωνούν ή στέλνουν ηλεκτρονικά μηνύματα παραπονούμενοι -εκτός πολλών άλλων και- διότι στις ειδήσεις δεν υπάρχει ποτέ -σχεδόν ποτέ- κάτι που να αποπνέει αισιοδοξία για το μέλλον.

Το ρεπορτάζ της αισιοδοξίας το ξέρει και το χειρίζεται καλύτερα η καθημερινότητά μας κι ας τη σιχτιρίζουμε.

Εκείνη ξέρει από πού αντλεί όχι τώρα αλλά ανά τους αιώνες. Αμήν.