Από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό Τέρμινι της Ρώμης ή τον αυτοσχέδιο καταυλισμό της Ζούγκλας στο γαλλικό λιμάνι του Καλέ μέχρι τους ανήλιαγους δρόμους της ψυχρής Στοκχόλμης, η σκιά ενός ολόκληρου πληθυσμού από δεκάδες χιλιάδες ασυνόδευτα παιδιά απλώνεται στην Ευρώπη.
Πιτσιρίκια και έφηβοι, συντριπτικά γένους αρσενικού, που εγκατέλειψαν σπίτι και οικογένεια κι επέζησαν από ανείπωτες οδύσσειες στον δρόμο, προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα για να ξεχρεώσουν και τους δικούς τους πίσω στην πατρίδα.
Με μύριους κινδύνους να παραμονεύουν, αόρατοι για τα… στραβά μάτια, είναι οι πιο ευάλωτοι που ξεγλιστρούν μέσα απ’ τα κενά του διάτρητου και πρωτόγνωρα υπερφορτωμένου ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου.
Ενδεικτική η αδυναμία ακόμα και της καταμέτρησής τους. Για 90.000 ασυνόδευτους ανηλίκους, που έφτασαν στην Ε.Ε. μόνο το 2015, κάνει λόγο η Eurostat – αριθμός εννιαπλάσιος συγκριτικά με τρία χρόνια πριν.
Για 10.000 αγνοούμενα παιδιά μιλά η Europol. Και τα δύο νούμερα όμως αντιπροσωπεύουν μια κατά προσέγγιση εκτίμηση, αφού καμιά υπηρεσία δεν είναι σε θέση να πει με σιγουριά πόσα είναι τα ασυνόδευτα ανήλικα θύματα της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης στην Ευρώπη και κυρίως πού και πώς καταλήγουν…
«Το σκληρότερο για μένα, το πρώτο πράγμα, είναι η μάνα. Το δεύτερο είναι η ζωή. Είναι μια ζωή σκατένια. Αν η μάνα μου με δει στη Ζούγκλα, θα στενοχωρηθεί πολύ. Δεν θέλω να της το πω», διηγείται με ντροπή στο Associated Press ο 13χρονος Αφγανός, τον οποίο το πρακτορείο βάφτισε Ιμράν για λόγους προστασίας.
Οι Ταλιμπάν δολοφόνησαν τον πατέρα του, απειλώντας να σκοτώσουν και τον ίδιο. Η μάνα του ξεπούλησε το μοναδικό τους ακίνητο και πλήρωσε διακινητές για να στείλει τον μοναχογιό της στον θείο του στη Βρετανία.
Ο μικρός διέσχισε οχτώ χώρες πεζή και κατέληξε στον βόρειο τομέα της Ζούγκλας στο Καλέ, που γλίτωσε την κατεδάφιση – τόσο κοντά κι όμως έτη φωτός μακριά απ’ το όνειρό του να φοιτήσει σε ιατρική σχολή.
Τις μέρες κοιμάται και τις νύχτες τρέχει πίσω από φορτηγά για να τρυπώσει και να περάσει απέναντι. Μάταια.
Τουλάχιστον δεν έχει σκοτωθεί ή τραυματιστεί, όπως δεκάδες άλλοι.
Από τους 325 ασυνόδευτους ανηλίκους που διέμεναν υπό οικτρές συνθήκες στον καταυλισμό στις αρχές του χρόνου, οι 129 έχουν εξαφανιστεί, σύμφωνα με τη βρετανική οργάνωση Help Refugees.
Από τους 1.400 που φιλοξενούνταν σε ξενώνα στη βόρεια Γαλλία, έχουν παραμείνει 90, αναφέρει η ένωση France Terre d’ Asile.
Σχεδόν οι μισοί εγκαταλείπουν τα κέντρα στέγασης εντός δύο 24ώρων από την άφιξή τους, καταγγέλλει η οργάνωση Missing Children Europe που εκπροσωπεί MKO σε 24 χώρες.
Η απογοήτευση από τη χρονοβόρα διαδικασία ασύλου, η λαχτάρα της επανένωσης με οικείους, ο φόβος της απέλασης, η έγνοια να ξεπληρώσουν τα υπέρογκα χρέη των οικογενειών τους προς τους διακινητές, είναι από τις βασικότερες αιτίες που οδηγούν μοιραία στον πειρασμό της φυγής, της μαύρης εργασίας, της παρανομίας, ακόμα και της εκούσιας σεξουαλικής εκμετάλλευσης από κυκλώματα του υποκόσμου ή καθ’ όλα «αξιοσέβαστους» πολίτες.
Παιδόφιλος στη Ρώμη
Μόλις πρόσφατα στον σταθμό του Τέρμινι στη Ρώμη συνελήφθη παιδόφιλος ιερέας που «ψώνιζε» ασυνόδευτα αλλοδαπά παιδιά, δήλωσε στο A.P. o διοικητής του τοπικού αστυνομικού τμήματος.
Η μετατροπή τους σε βαποράκια ναρκωτικών και οι σεξουαλικές «εξυπηρετήσεις» για ρούχα ή λεφτά βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.
Ανήλικοι που δουλεύουν π.χ. επί 12 ώρες σε πλυντήρια αυτοκινήτων, αμείβονται με 2-3 ευρώ την ώρα, αναφέρει το ιταλικό γραφείο της οργάνωσης Save the Children.
Στην αγορά φρούτων της Γκουιντόνια, η φορτοεκφόρτωση 12 τελάρων σε δύο ώρες αποδίδει 10 ευρώ.
«Υπάρχει μια μεγάλη συνωμοσία σιωπής», υπογραμμίζει ο αστυνομικός Αντόνιο ντι Μάτζιο, αφού οι πιτσιρικάδες δεν καταγγέλλουν την εκμετάλλευση, φοβούμενοι τις ίδιες τις αρχές ή πως δεν θα ξαναβρούν δουλειά.
Ο 17χρονος Αχμέντ από την Αίγυπτο ξυπνούσε κάθε μέρα στις 2 τα ξημερώματα, έπαιρνε δύο λεωφορεία κι ένα τρένο για να εργαστεί στα περίχωρα της Ρώμης.
Δούλεψε 10 μέρες για 12 ώρες το 24ωρο, με συμφωνημένο μεροκάματο 30 ευρώ. Οταν έφυγε, πληρώθηκε μόνο τα μισά.
Ο 17χρονος Σουλεϊμάν από το Μαρόκο έχει φύγει επανειλημμένα από ξενώνα φιλοξενίας, πριν καταλήξει να μένει στους δρόμους της Στοκχόλμης και να τρέφεται κλέβοντας από σουπερμάρκετ.
Πάνω από 35.000 ασυνόδευτα παιδιά κατέφυγαν στη Σουηδία το 2015 και τον Οκτώβρη οι αρχές του λιμανιού Τρέλεμποργκ αποκάλυψαν πως τουλάχιστον 1.000 εξ αυτών, που είχαν φτάσει μόλις τον προηγούμενο μήνα, αγνοούνταν.
Ο Σουλεϊμάν περιγράφει στο A.P. πως δεν άντεχε το κρύο, ούτε την απομόνωση της σουηδικής επαρχίας.
Kι όταν τέθηκε ξανά σε υποχρεωτική ψυχιατρική φροντίδα, ένιωσε πως τον τιμωρούν κι εξαφανίστηκε.
«Δεν έκανα τίποτα. Την πρώτη φορά έμεινα εκεί για δύο μήνες, παρότι δεν ήμουν ένοχος ούτε για κάποιο έγκλημα ούτε για χρήση ναρκωτικών. Τώρα πια έχω καταφέρει να μείνω κρυμμένος στους δρόμους της Στοκχόλμης για πάνω από έναν χρόνο»…
