Οταν πρόσφατα η Τζένιφερ Λόρενς διαμαρτυρήθηκε για το χάσμα αμοιβών στο Χόλιγουντ, πολλοί την κατηγόρησαν πως είναι γελοίο να μιλά για ανισότητα επειδή εκείνη σε 12 μήνες κέρδισε 52 εκατ. δολάρια, ενώ ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ απέσπασε 80 εκατ.
«Επειδή μια γυναίκα κερδίζει εκατομμύρια δεν σημαίνει πως δεν δικαιούται να μιλά για το πόσα εκατομμύρια περισσότερα βγάζουν οι άντρες συνάδελφοί της για την ίδια δουλειά. Και το ότι φοράμε πανάκριβα σκουλαρίκια δεν σημαίνει ότι δεν ξέρουμε τι σημαίνει να μην τα βγάζεις πέρα ή να επιβιώνεις με ψωμί και κέτσαπ. Είτε κερδίζεις εκατό δολάρια είτε εκατό εκατομμύρια, πάντα οι άντρες συνάδελφοί σου βγάζουν πολλαπλάσια» απάντησε ενοχλημένη η Λόρενς, καταγγέλλοντας με τη σειρά της τον σεξισμό στη Μέκκα του κινηματογράφου.
Οι έρευνες τη δικαιώνουν. Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, οι γυναίκες ερμήνευσαν μόνο το ένα τρίτο των χαρακτήρων που είχαν ρόλους με ομιλία στις 700 πιο εμπορικές ταινίες στο διάστημα 2007-2014.
Εκθεση του κέντρου Celluloid Ceiling αποκάλυψε πως πέρσι οι γυναίκες πρωταγωνίστησαν μόλις στο 12% των πιο εμπορικών ταινιών και μόνο το 7% των φιλμ που προβλήθηκαν στις αίθουσες είχαν γυναίκα σκηνοθέτη.
Οι ανισότητες μπροστά και πίσω από την κάμερα είναι τόσο έντονες ώστε πλέον το θέμα διερευνά η ομοσπονδιακή Επιτροπή Ισων Ευκαιριών Απασχόλησης.
Απέναντι σ’ αυτήν την αποκαρδιωτική πραγματικότητα, οι ηθοποιοί Τζέσικα Τσάστεϊν, Κουίν Λατίφα, Ζιλιέτ Μπινός και Φρίντα Πίντο αποφάσισαν να ιδρύσουν την εταιρεία παραγωγής «We do it together» (Το κάνουμε μαζί), με στόχο να συμβάλουν στη μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών στον κινηματογράφο, να παραγάγουν ιστορίες που εμπνέουν και περιστρέφονται γύρω από τα πραγματικά προβλήματα των γυναικών, αλλά και να δώσουν την ευκαιρία ανάδειξης σε δημιουργούς που αποκλείονται από τα κυκλώματα της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Αυτή η διεθνής μη κερδοσκοπική εταιρεία θα ανακοινώσει στις Κάνες τον Μάιο το πρώτο της σχέδιο, το οποίο, όπως λένε οι ιδρύτριές του, θα εκφράζει το πλαίσιο αρχών που έχουν θέσει:
«Τα φιλμ πάντα είχαν τη δύναμη να προκαλούν τις συμβάσεις και να αλλάζουν τα μυαλά και τις καρδιές των θεατών. Αυτή η δύναμη πρέπει να κατευθυνθεί στην ανατροπή των παρωχημένων κανόνων που σχετίζονται με τις γυναίκες στη βιομηχανία της ψυχαγωγίας. Θέλουμε να αλλάξουμε το στάτους κβο και να παραγάγουμε ταινίες από και για γυναίκες, θέτοντας υπό αμφισβήτηση βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις και στερεότυπα. Και πιστεύουμε πως ένας τρόπος να γίνει αυτό πραγματικότητα είναι να δώσουμε σε γυναίκες από όλο τον κόσμο ένα μέσο να εκφραστούν και μια δομή που θα διασφαλίζει τη χρηματοδότηση και τη διανομή των ιστοριών τους».
