Πιστεύοντας ότι για μια τραγωδία όπως αυτή που συνέβη το Πάσχα στην Κοζάνη δεν αρκούν όσα κι αν γράφτηκαν ή θα γραφτούν, επανέρχομαι στο θέμα. Αφορμή στάθηκε ένα σχετικό κείμενο του εκπαιδευτή σκύλων Θωμά Αναστασιάδη (K9 Doorways Dog Trainers School) που βρήκα στην ιστοσελίδα i-pet.gr και που μιλάει με τη φωνή της γνώσης.
Αναδημοσιεύω, λοιπόν, ένα απόσπασμα απ’ το κείμενο αυτό:
«Με αφορμή το τραγικό συμβάν του θανάτου του πεντάχρονου αγοριού στην Κοζάνη από την επίθεση σκύλων Ροτβάιλερ, κρίνω σκόπιμο να καταθέσω τη δική μου γνώση και εμπειρία και να απαντήσω στην ερώτηση εάν τελικά υπάρχουν “κακά” σκυλιά, “κακές” ράτσες ή υπάρχουν μόνο κακοί άνθρωποι.
Υπάρχουν κακά σκυλιά; Η απάντηση είναι ότι υπάρχουν σκυλιά που έχουν την προδιάθεση να γίνουν επιθετικά.
Υπάρχουν σκυλιά που από τη φύση τους έχουν κυριαρχικότητα.
Τα γονίδια και η κληρονομικότητα, τα έμφυτα δηλαδή χαρακτηριστικά, είναι μια πραγματικότητα που δεν πρέπει κανείς να παραβλέψει.
Τι έγινε στην Κοζάνη; Είναι λάθος να κάνουμε υποθέσεις και να κρίνουμε πράγματα για τα οποία δεν έχουμε γνώση σε βάθος.
Ας μείνουμε, όμως, σε αυτά που ξέρουμε σίγουρα. Ενας ηλικιωμένος κύριος 72 ετών είχε στην κατοχή του 8 Ροτβάιλερ. Αυτό από μόνο του είναι ένα εγκληματικό λάθος.
Είναι αδύνατο ακόμα και για έναν επαγγελματία να διαχειριστεί έναν τόσο μεγάλο αριθμό σκύλων όταν μάλιστα μιλάμε για μεγαλόσωμες φυλές.
Σε όλους όσοι έχουν εμπιστευτεί τη σχολή μου για την εκπαίδευση του σκύλου τους, λέω μονότονα ένα πράγμα: Δεν αφήνουμε ποτέ το παιδί μας με τον σκύλο χωρίς επίβλεψη.
Είναι λάθος να εμπιστευτούμε ακόμα και τον πιο φιλικό σκύλο, τον άρτια εκπαιδευμένο σκύλο, μόνο του με ένα παιδί.
Υπάρχει το απρόοπτο. Δεν υπάρχει πάντα μια λογική εξήγηση για όλα όσα μπορεί να κάνει ένας σκύλος.
Για να το πω καλύτερα, δεν μπορεί κανείς να προβλέψει τη συμπεριφορά του σκύλου του 100%.
Και εδώ έρχεται ένα βασικό πρόβλημα που μαστίζει τη χώρα μας και λέγεται ατιμωρησία.
Εάν είχαμε σοβαρό κράτος, θα αρκούσε μία μόνο καταγγελία ότι κάποιος 72χρονος έχει στην κατοχή του 8 Ροτβάιλερ με επιθετική συμπεριφορά.
Είμαστε η χώρα της πλάκας, όπου ο κάθε απαίδευτος έχει στην κατοχή του ένα Πιτ Μπουλ και βγαίνει βόλτα για να “κανονίσει” κανένα αδέσποτο σκυλάκι, και αντί να συλληφθεί ο ιδιοκτήτης, καταδικάζεται στη συνείδηση του κόσμου μια ολόκληρη ράτσα σκύλων.
Οταν θα πέσουν τα φώτα της δημοσιότητας για το τραγικό συμβάν της Κοζάνης, οι μόνοι που θα έχουν πληρώσει αυτό το φονικό θα είναι ο πεντάχρονος και η οικογένειά του.
Θα συνεχίσουν πάλι να υπάρχουν ασυνείδητοι ιδιοκτήτες σκύλων που έχουν στην κατοχή τους, είτε εν γνώσει τους είτε από άγνοια, σκύλους-φονιάδες, θα συνεχίσουν κάποιοι “εκπαιδευτές” σκύλων να εκπαιδεύουν σκύλους-φύλακες και να τους δίνουν σε ανθρώπους που δεν μπορούν να ελέγξουν, να συντηρήσουν και να ισορροπήσουν έναν τέτοιο σκύλο».
■ Δεν κάνουμε άλλο σχόλιο: Απλώς, υπογράφουμε και με τα δύο χέρια.
