Αναρωτιέμαι, σε ποιο πλανήτη να βρίσκονται κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, όταν, τέτοιες ώρες που για άλλα και από άλλα πάσχουμε, βρίσκουν χρόνο και κέφι να ειρωνεύονται η μία την άλλη, νομίζοντας, προφανώς, ότι έτσι ανεβαίνουν στην εκτίμηση του κόσμου;
Λες και δεν είχαμε άλλη έγνοια από το να βλέπουμε και να βαθμολογούμε ποια από τις δύο ειρωνεύεται την άλλη καλύτερα. Και ναι, μεν, η ειρωνεία από τη μεριά της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπορεί να ορίζει και να παράγει πολιτικό ήθος, αλλά δεν ορίζει την πολιτική. Ομως η ειρωνεία από τη μεριά της κυβέρνησης και πολιτικό ήθος παράγει και την πολιτική ορίζει.
Εντελώς ενδεικτικά -γιατί το θέμα σηκώνει πολλή συζήτηση- είδα τώρα, μετά το έκτακτο Γιούρογκρουπ της περασμένης εβδομάδας που προδιέθεσε (όσο είναι δυνατόν να προδιαθέτει ένα Γιούρογκρουπ), τι περίπου θα αποφασίσει το τακτικό Γιούρογκρουπ της επόμενης Τρίτης, ότι «κυβερνητικοί κύκλοι» (το τι μου τη δίνουν κάτι «κυβερνητικοί κύκλοι» και κάτι «κυβερνητικές πηγές», πολιτικά και δημοσιογραφικά, δεν περιγράφεται, λες και πρόκειται για γεωλογία και υδρολογία) επέκριναν τη στάση της Ν.Δ., όχι κριτικά, που πολύ καλά θα έκαναν, αλλά ειρωνικά, με το… ευφυολόγημα: «Στην αξιωματική αντιπολίτευση αδυνατούν να κρύψουν την απογοήτευσή τους για το γεγονός ότι η αξιολόγηση έκλεισε και το σχέδιο αποσταθεροποίησης, στο οποίο τόσο πολύ είχαν επενδύσει, δεν καρποφόρησε. Τους παρακολουθούμε με κατανόηση…» («Εφ. Συν.» 16/5).
Και καλά η πρώτη πρόταση∙ μπορεί να την πει κανείς και πολιτική άποψη∙ έτσι πιστεύουν. Αλλά εκείνο το «τους παρακολουθούμε με κατανόηση», τι δείχνει; Γενναιοψυχία; Ανωτερότητα; Πνευματική υπεροχή; Γιατί χιούμορ δεν δείχνει με τίποτα. Ο Σωκράτης, πρωτοπόρος της διαλεκτικής (εκ του διαλέγομαι, συζητώ) ειρωνείας, είχε την ειρωνεία βασικό στοιχείο της μαιευτικής (εξαγωγής συμπερασμάτων) μεθόδου του. Δεν την είχε για να κάνει πλάκα, ούτε για να λέει αυτάρεσκες εξυπνάδες…
