Ενα ακόμα μεγάλο μουσείο σύγχρονης τέχνης στο Παρίσι; Το χρώσταγε, φαίνεται, στη γαλλική πρωτεύουσα ο πάμπλουτος επιχειρηματίας Φρανσουά Πινό και ένας από τους μεγαλύτερους συλλέκτες της εποχής μας.
Το χρώσταγε από το 2005, τότε που είχε ανακοινώσει -με τυμπανοκρουσίες- το σχέδιό του για ένα μουσείο στο νησάκι Seguin του Σηκουάνα, στο εγκαταλειμμένο εργοστάσιο της Ρενό, για να το εγκαταλείψει γρήγορα, να πάρει τη συλλογή του και να την πάει στην ξενιτιά, δηλαδή, στη Βενετία: στο Παλάτσο Γκράσι (2006) και την Punta della Dogana (2009), ήτοι Τελωνείο, και τα δύο ιστορικά κτίρια του 18ου και 17ου αιώνα αντίστοιχα.
Εκεί όχι μόνο στέγασε τη συλλογή του, αλλά και δημιούργησε δύο ήδη καθιερωμένους παγκοσμίως χώρους τέχνης, που στη διάρκεια της Μπιενάλε κλέβουν καμιά φορά την παράσταση με τις εκθέσεις τους.

Ετσι η ανακοίνωση πριν από λίγες μέρες από τη δήμαρχο του Παρισιού Αν Ινταλγκό, ότι παραχωρείται στον Πινό έναντι ενοικίου (15 εκατ. ευρώ τον χρόνο) και για πενήντα ολόκληρα χρόνια το επίσης ιστορικό, έργο του 18ου αιώνα, κτίριο του Bourse de Commerce (Xρηματιστήριο Εμπορίου) προκάλεσε ενθουσιασμό.
Αλλά και έκπληξη, αφού η είδηση είχε καταφέρει να κρατηθεί στο σκοτάδι. Το μουσείο θα είναι αυστηρά οικογενειακή υπόθεση, ο Πινό, η σύζυγός του, οι δύο κόρες τους και ο γιος του, αυτός που είναι παντρεμένος με τη Σάλμα Χάγεκ και διευθύνει εδώ και καιρό όλες τις επιχειρήσεις του μπαμπά, αναλαμβάνουν τα βάρη και την ευθύνη.
Κάτι που υποδηλώνει ότι ο 80χρονος αυτοδημιούργητος δισεκατομμυριούχος από τη Βρετάνη θέλει να το κάνει υπόθεση και των νεότερων γενιών Πινό.
Αλλωστε, όταν περάσουν τα πενήντα χρόνια, η συμφωνία με τον Δήμο του Παρισιού μπορεί να ανανεωθεί για άλλα τόσα, και άλλα τόσα.
«Η πόλη του Παρισιού θα θελήσει, ίσως, να συνεχίσει την περιπέτεια με τους κληρονόμους μου», δήλωσε ήδη ο Πινό. «Εγω έκανα το πρώτο βήμα».

Η διαμόρφωση του πελώριου και στρογγυλού κτιρίου (συνολική έκταση 13.000 τ.μ.) σε μουσείο σύγχρονων προδιαγραφών δεν είναι αστεία υπόθεση.
Το σχέδιο, όμως, έχει προχωρήσει και έχει κλείσει με κάθε λεπτομέρεια.
Κι αν ο Πινό επαναλάβει τον εαυτό του και τις γνωστές του ταχύτητες, τα έργα, κόστους 100 εκατ. ευρώ (όλα από την τσέπη του) θα αρχίσουν τον Ιανουάριο του 2017 και τα εγκαίνια θα γίνουν το φθινόπωρο του 2018. Επικεφαλής της αρχιτεκτονικής ομάδας τέθηκε ο περίφημος Γιαπωνέζος Ταντάο Αντο, βραβείο Πρίτζκερ, που είχε αναλάβει την ίδια δουλειά και στη Βενετία.
Είναι προφανές ότι το μουσείο Πινό θα γίνει ένα ακόμα μέσο αναβάθμισης της περίφημης και αγαπημένης των τουριστών γειτονιάς Les Halles.
Ο μαικήνας και οι συνεργάτες του (καλλιτεχνικός του σύμβουλος είναι ο παλιός υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας Ζαν-Ζακ Εγιαγκόν) είχαν ψάξει πολύ, ακόμα και εκτός Παρισιού. Ο Πινό, όμως, είχε ξεκάθαρο στο μυαλό του ότι αναζητούσε έναν χώρο σαν αυτούς που βρήκε στη Βενετία.
Δηλαδή στο κέντρο του Παρισιού -το Παλάτσο Γκράσι βρίσκεται πάνω στο Μεγάλο Κανάλι- και πολύ κοντά σε άλλους πολιτιστικούς χώρους, έτσι ώστε να δημιουργείται ένα ευρύ δίκτυο μουσείων. Το Χρηματιστήριο είναι στη γειτονιά του Λούβρου και καθόλου μακριά από το Μπομπούρ.
Η δήμαρχος του Παρισιού, που δέχτηκε με ενθουσιασμό την πρόταση του Πινό και εργάστηκε για να γίνει πραγματικότητα, ποντάρει, φυσικά, στο ότι το Παρίσι θα υποδεχτεί μία από τις πιο πλούσιες και διάσημες συλλογές σύγχρονης τέχνης.
Εχει πάνω από 2.000 έργα (Ντε Κούνιγκ, Πικάσο, Σέρα, Τζεφ Κουνς, Ντάμιεν Χιρστ) τα οποία ο (και ιδιοκτήτης σήμερα του οίκου Κρίστις) Πινό άρχισε να αγοράζει σε μεγάλη ηλικία, αφού λέγεται ότι πρωτοπάτησε το πόδι του σε μουσείο μετά τα 30 του χρόνια. Να θυμίσουμε ότι η περιουσία του είναι πάνω από 15 δισεκατομμύρια δολάρια (σύμφωνα με το «Forbes») και ότι στις επιχειρήσεις που ελέγχει περιλαμβάνονται και οι μάρκες υψηλής ραπτικής Γκούτσι, Ιβ Σεν Λοράν, Μπαλενσιάγκα.
