Στις επικουρικές συντάξεις, που αν τελικά επιβεβαιωθεί η ρήση Κατρούγκαλου «θέλει αίμα το ΔΝΤ» θα πάψουν να υφίστανται, έχει επικεντρωθεί το ενδιαφέρον για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, αφού στα υπόλοιπα σημεία έχουν βρει επαφή δανειστές και ελληνική κυβέρνηση.
Μετά το πέρας της συνάντησης του προηγούμενου Σαββάτου ο υπουργός Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος έκανε την απαισιόδοξη δήλωση «οι θεσμοί μάς ζητούν πολύ μεγαλύτερες περικοπές στις επικουρικές συντάξεις από εκείνες που είμαστε διατεθειμένοι να τους δώσουμε», για να συμπληρώσει την ενημέρωση με το αίμα των ασφαλισμένων που ζητά το ΔΝΤ.
Μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες και λόγω των σημαντικών καθυστερήσεων που προκάλεσε η πλευρά των δανειστών δεν είχε εισέλθει για την τελική συζήτηση ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, ο οποίος περίμενε από τις 16.00 το απόγευμα της Κυριακής (τότε είχε οριστεί το ραντεβού) και μέχρι τα μεσάνυχτα δεν είχε καταφέρει να συναντήσει τους εκπροσώπους των θεσμών.
Δεν θέλουν αύξηση εισφορών
Οπως λοιπόν προκύπτει από τις συζητήσεις, οι δανειστές εμμένουν στο να μην υπάρξει καμία αύξηση στις ασφαλιστικές εισφορές των μισθωτών και να καλυφθεί το έλλειμμα της επικουρικής ασφάλισης (ανέρχεται στα 600-700 εκατ. ευρώ για το 2016) από τη μείωση των συντάξεων.
Η κυβέρνηση πάντως έχει υπαναχωρήσει από την αρχική της πρόταση να υπάρχει αύξηση 1,5 ποσοστιαίας μονάδας στις ασφαλιστικές εισφορές ώστε να μη μειωθούν οι επικουρικές συντάξεις.
Μάλιστα περί αυτού είχε και την αποδοχή όλων των εργοδοτικών φορέων (ΓΣΕΒΕΕ, ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ), χωρίς όμως οι εκπρόσωποι των δανειστών να πειστούν για την αναγκαιότητα αύξησης των εισφορών που προσδοκούσε η κυβέρνηση.
Η καινούργια πρόταση που έχει καταθέσει στο τραπέζι η ελληνική πλευρά είναι να καλυφθεί το έλλειμμα μέσω τριών τρόπων: με αύξηση των εισφορών 1%, με μικρή μείωση των επικουρικών συντάξεων, αλλά και με εκποίηση της περιουσίας του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ).
Ούτε αυτή η πρόταση πέρασε από την εκπρόσωπο του ΔΝΤ, που θέλει εδώ και τώρα εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος (κάνει ό,τι μπορεί σ’ αυτές τις διαπραγματεύσεις για να οδηγήσει τα πράγματα σε αδιέξοδο ώστε να μην υπάρξει συμφωνία).
Αν περάσει αυτή η θέση του ΔΝΤ για εισαγωγή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, σημαίνει ότι σε πολύ μικρό διάστημα (κάτω από 3 χρόνια) δεν θα υπάρχει η επικουρική σύνταξη.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ανώτατος Ελληνας αξιωματούχος έλεγε μετά το τέλος της συνάντησης του Σαββάτου πως ακόμη και αν αποδεχθούμε μεγαλύτερες μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις το έλλειμμα της επικουρικής ασφάλισης δεν καλύπτεται!
Το ευχάριστο για την ελληνική πλευρά είναι ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί αποδέχονται την ελληνική πρόταση να μη λειτουργήσει η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος αλλά να εισαχθεί ένας κανόνας μειώσεων των συντάξεων που θα εμπεριέχει όμως και τη διάσταση της βιωσιμότητας της επικουρικής ασφάλισης.
Από την άλλη, έχει επέλθει πλήρης συμφωνία στα ποσοστά αναπλήρωσης και στο ύψος της εθνικής σύνταξης, που έτσι όπως έχουν συμφωνηθεί και δεδομένου ότι σε 3 έτη θα ισχύσει ο ίδιος τρόπος υπολογισμού και για τις καταβαλλόμενες συντάξεις μιλάμε για δραστικές περικοπές του καταβαλλόμενου συντάξιμου μισθού, οι οποίες θα ξεκινούν από 20%-25% και θα φτάσουν ακόμη και το 40%. Βέβαια στην τελική μάχη η κυβέρνηση θέλει να εξασφαλίσει ότι όσοι λαμβάνουν μικτή σύνταξη (κύρια και επικουρική) κάτω από 1.300 ευρώ δεν θα πληγούν από το μέτρο. Ωστόσο και εδώ έχει υποχωρήσει, καθότι η αρχική «κόκκινη» γραμμή είχε τοποθετηθεί στα 1.400 ευρώ.
Ποσοστά αναπλήρωσης
Το ανταποδοτικό μέρος της σύνταξης όπως προκύπτει από τη συμφωνία καταλήγει σε ποσοστό αναπλήρωσης κάτι λιγότερο από 41% για 40 έτη ασφάλισης, ανεβαίνει στο 45% για 42 ασφαλιστικά έτη, ενώ στην περίπτωση της 15ετίας καταποντίζεται στο 11,5%.
Στα εργασιακά τώρα, που προέκυψαν αίφνης με την εκβιαστική πρόταση του ΔΝΤ να υπογραφεί τώρα προσύμφωνο που θα δεσμεύει την κυβέρνηση για μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας (ανεξάρτητα από το τι θα πουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές που ισχύουν στην ευρωπαϊκή επικράτεια), κυβερνητική πρόθεση είναι να μετατεθεί η σχετική συζήτηση για το καλοκαίρι, κάτι που βρίσκει ευήκοα ώτα στις τάξεις των εκπροσώπων των ευρωπαϊκών θεσμών που μας δανείζουν.
