Διάβαζα στην «Εφ. Συν.» της Πέμπτης -πολιτικά παρασκήνια και σχετικό ρεπορτάζ– για τις συμβάσεις τραπεζικών δανείων που δόθηκαν σε κόμματα και μέσα μαζικής ενημέρωσης την τελευταία εικοσαετία, τα οποία ήδη άρχισε να διερευνά εξεταστική επιτροπή, με έμφαση στα (απευθείας) δάνεια προς ΜΜΕ και στα (πλαγίως δοθέντα) μέσω διαφημίσεων κατά την εξαετία των ισχνών αγελάδων (με το ιδροκόπι της ρευστότητας) των μνημονίων.
Εβδομήντα σφραγισμένα χαρτοκιβώτια -αναφέρουν τα δημοσιεύματα- τοποθετήθηκαν έξω από αίθουσα του 1ου ορόφου της Βουλής, που διαμορφώνεται για να υποδεχτεί όλο αυτό το υλικό, το οποίο υπολογίζεται σε 170.000 σελίδες (δάνεια και διαφημίσεις όλ’ αυτά∙ χρήμα δηλαδή που έφευγε με τη σέσουλα, και τι να πρωτοθυμηθείς, σε πιάνει αντράλα…).
Οθεν, προβληματίζονται, λέει, οι βουλευτές, εάν θα προλάβουν να παραδώσουν το πόρισμα μέχρι τις 20 Ιουνίου, όπως οφείλουν να πράξουν, αλλά με βάση την «πρώτη προθεσμία»∙ έτσι λέει το δημοσίευμα. Κι όταν λέμε «πρώτη», εννοούμε ότι τουλάχιστον θα υπάρξει και «δεύτερη».
Και είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει και δεύτερη. Διότι (συμβαίνει συχνά σ’ αυτούς που καθορίζουν προθεσμίες∙ κάτι παραβλέπουν) έτυχε φέτος η 20ή Ιουνίου να πέσει πάνω στο περιστεράκι ή στο εν είδει περιστεράς που λέγεται Αγιο Πνεύμα.
Οπου, ως γνωστόν, εκείνη ειδικά την ημέρα το πνεύμα αργεί∙ ενώ όλες τις άλλες ημέρες του χρόνου εργάζεται νυχθημερόν, τρέχει κι από τα μπατζάκια μας (ακόμα και βουλευτές το πουλάνε), του Αγίου Πνεύματος φοράει πιτζάμες και κάνει αναγόμωση βλέποντας ριάλιτι στην τηλεόραση.
Και τι να προλάβουν οι βουλευτές, όσο και αν τρέξουν. Τέτοιες υποθέσεις (που μας τσουβάλιασαν όλους συμπούρμπουλους) δεν… προλαβαίνονται, ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ πολύ πριν γίνουν 170.000 σελίδες! Ας είναι κι έτσι. Ας μείνουμε με την ελπίδα ότι ίσως… μπορεί… Ελπίς, λέει ο Αριστοτέλης, εστί εγρηγορότος ενύπνιον (το όνειρο του ξυπνητού). Μη μας πιάσουν και στον ύπνο…
