Παλαιότερα, για να συλλέξεις λέξεις και φράσεις, ώστε να δέσεις ένα κείμενο με την επικαιρότητα, σου έβγαινε η πίστη ξεφυλλίζοντας εγκυκλοπαίδειες, λεξικά και άλλα βοηθήματα. Τώρα, μπαίνεις σε μια μηχανή αναζήτησης και ξεμπερδεύεις στο άψε-σβήσε. Επί πλέον, κλέβεις δουλειά άλλου -που συχνά δεν αναφέρεται επωνύμως-, χωρίς ιδιαίτερες τύψεις, αφού εσύ, στο κάτω κάτω, βάζεις την ιδέα!
Αλλωστε, όπως είπε κάποτε ο Χατζιδάκις: οι καλοί κλέβουν, οι κακοί αντιγράφουν. Που και αυτό, πριν από τον Χατζιδάκι, φαίνεται να το είπε ο Πικάσο, και δεν ξέρω ποιος άλλος πρωτύτερα…
Τώρα λοιπόν που μπήκαμε στη Μεγαλοβδομάδα, γνωστή ως Εβδομάδα των Παθών, είναι μεγάλος πειρασμός να μην παίξεις με πολύ γνωστές φράσεις που ακούγονται αυτή την εβδομάδα στις εκκλησίες και έχουν περάσει στον καθημερινό, παροιμιακό λόγο∙ τόσες πολλές που ίσως δεν φανταζόμαστε.
Αν μάλιστα τις συνδυάσεις, παραβολικά, με την εξαετία των παθών που περνάμε, ως χώρα και πολίτες, με τα μνημόνια, τότε, για να μπούμε στο θέμα μας… μετά βαΐων και κλάδων, τι χρείαν έχομεν άλλων μαρτύρων…
Αφού, έξι χρόνια, μας τραβολογάνε από τον Αννα στον Καϊάφα αι μωραί παρθένοι και εκάστη εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή και απειλούν να μας θέσουν εκτός νυμφώνος αρχιερείς, γραμματείς και φαρισαίοι, άλλοτε με το άρον άρον σταύρωσον αυτούς και άλλοτε τρις απαρνησάμενοι πριν αλέκτορα φωνήσαι (Ματθαίος) ή και φωνήσει∙ εάν προέρχεται από παλιά τρόικα ή νεότερο κουαρτέτο θεσμών!
Στο μεταξύ κάποιοι νίπτουν τας χείρας των σε διαφανείς ή μυστικούς δείπνους, ενώ αν πεις: απελθέτω απ’ εμού το ποτήριον, μπορεί να εκληφθεί ως Grexit και σήμερον κρεμάται επί ξύλου.
Ετσι γίναμε γιουβέτσι και ανάστα ο Κύριος και γεμίσαμε άπιστους Θωμάδες, που θέτουν τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων, με πνεύμα μεν πρόθυμον, σάρκα δε ασθενή. Γιατί; Για τριάκοντα αργύρια! Φιλάκια…
-320x213.jpg)
