Ο Χανς-Ντίντριχ Γκένσερ, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας και αντικαγκελάριος, πέθανε σε ηλικία 89 ετών από καρδιακή προσβολή. Ο πρώην επικεφαλής του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας, είχε υπηρετήσει ως υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας επί σχεδόν 20 χρόνια, είχε αναλάβει και άλλα δημόσια αξιώματα, ενώ ήταν από τους πρωτεργάτες της ένωσης των δύο Γερμανιών το 1990.
Κατά τη διάρκεια της 18χρονης θητείας του (1974-1992) στην ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών, ο Γκένσερ εφάρμοσε την περίφημη «Ostpolitik», με αντικείμενο την προσέγγιση με την κομμουνιστική Ανατολική Ευρώπη.
Ο Γκένσερ αρνήθηκε να δαιμονοποιήσει τον σοβιετικό εχθρό και διεξήγε διαπραγματεύσεις εκεί όπου ήταν δυνατόν, με στόχο την εκτόνωση του Ψυχρού Πολέμου και της κούρσας των εξοπλισμών.
Ο Γερμανός πολιτικός θεώρησε την περεστρόικα στην ΕΣΣΔ μεγάλη ευκαιρία, ενώ στις 30 Σεπτεμβρίου 1989 με την ανακοίνωσή του στην Πράγα, μπροστά σε ένα πλήθος που ζητωκραύγαζε, ότι οι τσεχικές αρχές θα άφηναν εκατοντάδες πρόσφυγες που είχαν διαφύγει από την κομμουνιστική Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία να μεταβούν στη Δυτική Γερμανία, σηματοδότησε ένα πρώτο ρήγμα στο σιδηρούν παραπέτασμα.
Αποκορύφωμα της καριέρας του ήταν ένα χρόνο αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1990, η συνθήκη «Δύο συν Τέσσερα», η οποία απελευθέρωνε τη χώρα του από την κηδεμονία των Αμερικανών, των Ρώσων, των Γάλλων και των Βρετανών, που είχε επιβληθεί μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Δεκαπέντε ημέρες αργότερα, η Γερμανία επανενώθηκε.
Ο Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ ήταν εξαιρετικά δημοφιλής προσωπικότητα στη χώρα του, καθώς ενσάρκωνε τη φωνή της λογικής και υποστήριζε διαρκώς στις συζητήσεις με τους Δυτικούς ομολόγους του μια πολιτική «ενεργού χαλάρωσης» απέναντι στη Μόσχα.
Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1927 στην κοινότητα Ράιντεμπουργκ, σήμερα τμήμα του δήμου Χάλε (πρώην Ανατολική Γερμανία), ενώ είχε ενταχθεί οικειοθελώς στις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις, στο σώμα μηχανικών στρατού, το 1945, στην προσπάθειά του να αποφύγει την στράτευσή τους στα περιβόητα σώματα των SS.
Το χειμώνα του 1946/47 νόσησε βαριά με φυματίωση, νοσηλεύτηκε πολλές φορές λόγω της ασθένειας τα επόμενα 10 χρόνια, καθώς τότε ήταν ακόμα ανίατη.
Ωστόσο, από το 1946 έως το 1949 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις νομικές και οικονομικές επιστήμες στα Πανεπιστήμια του Χάλε–Βίτενμπεργκ και της Λειψίας, όπου το 1949 πέτυχε στην πρώτη κρατική εξέταση για νομικούς. Επίσης εργάστηκε ως εισηγητής στο Ειρηνοδικείο της περιφέρειας του Εφετείου της πόλης Χάλε.
Από το 1952 πέρασε στη Δυτική Γερμανία, όπου εντάχθηκε στο Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα και να συνεχίσει με λαμπρή πολιτική καριέρα.
