Ενόψει της προ ημερησίας συζήτησης στη Βουλή για τη Δικαιοσύνη με αφορμή την ανταλλαγή επιστολών ένθεν και ένθεν, άρχισε ξανά η προβολή από τα ΜΜΕ του προσφιλούς θέματος των «παρεμβάσεων» της εκτελεστικής εξουσίας στη Δικαιοσύνη.
Βέβαια χθες το θέμα έπαιξε… ανάποδα, μια και γινόταν πλέον λόγος για τις «παρεμβάσεις» της Δικαιοσύνης στην εκτελεστική εξουσία.
Η σημερινή αντιπολίτευση δεν έχει πρόβλημα όταν ένας συνταγματολόγος καλεί σε παραίτηση την πρόεδρο του Αρείου Πάγου επειδή διατύπωσε την άποψή της σε συναδέλφους της, αλλά αντιδρά όταν η πρόεδρος του Αρείου Πάγου κρίνει σκόπιμο να προστατεύσει το κύρος της με μηνυτήρια αναφορά.
Ο τέως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγ. Βενιζέλος ζητάει από τον υπουργό Δικαιοσύνης (με δύο συνεχόμενες ερωτήσεις) να ελέγξουν πειθαρχικά την πρόεδρο του Αρείου Πάγου, όμως όταν η ίδια απευθύνει επιστολή διαμαρτυρίας για τη συμπεριφορά του Ευάγγ. Βενιζέλου τότε αυτό λογίζεται ως παρέμβαση στην εκτελεστική εξουσία.
Αποψή μας είναι ότι η Βασιλική Θάνου δεν έπρεπε ούτε μήνυση να κάνει ούτε επιστολή να στείλει στην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ όσο κι αν, ακόμα και δικαίως, θεώρησε τον εαυτό της προσβεβλημένο.
Από εκεί και πέρα όμως το να ανάγεται σε μείζον θέμα «παρέμβασης» μια ενέργεια καθαρή και πάνω στο τραπέζι, σε αντίθεση με όλες τις επί δεκαετίες σκοτεινές και πίσω από τις κλειστές πόρτες παρεμβάσεις και τα παραδικαστικά κυκλώματα, είναι καθαρή υποκρισία.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλος απαντώντας στην πρώτη επιστολή Ευάγγ. Βενιζέλου για το θέμα της μήνυσης στον Στ. Τσακυράκη αναφέρει ότι από τη θέση του είναι υποχρεωμένος να απόσχει από οποιαδήποτε σχετική αξιολόγηση με βάση την ιδιότητά του ως υπουργού «είτε η κρίση θα αφορούσε τη βασιμότητα των γεγονότων, είτε τη συμβατότητα με τη Δικαιοσύνη».
Τέλος, διατυπώνει καθαρά την άποψή του για το «ότι το επίπεδο προστασίας του πολιτικού λόγου και της κριτικής προστατεύεται από το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ ενώ είναι και οφείλει να παραμείνει ύψιστο». Η συνέχεια στη Βουλή.
