«Δεν φεύγω από τον ΣΥΡΙΖΑ»

«Δεν φεύγω από τον ΣΥΡΙΖΑ» υπογραμμίζει η Βασιλική Κατριβάνου, λίγες ώρες μετά την παραίτησή της από το βουλευτικό αξίωμα, με δήλωσή της, η οποία δημοσιεύεται σήμερα στην «Αυγή», και προσθέτει ότι παραιτήθηκε μόνο από βουλευτής.

Η κ. Κατριβάνου είχε εκλεγεί βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Περιφέρεια Αθηνών και υπέβαλλε την παραίτησή της τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας, 23 Μαϊου, αφού πρώτα καταψήφισε τα άρθρα του πολυνομοσχεδίου για το νέο «υπερταμείο» και τον «κόφτη».

Η αποχώρηση της Βασιλικής Κατριβάνου, όπως σημειώνει η «Εφημερίδα των Συντακτών» σε σημερινό ρεπορτάζ της, δεν έπεσε σαν «κεραυνός εν αιθρία» στο Μαξίμου, καθώς η βουλευτής της Β’ Αθηνών είχε δείξει εδώ και αρκετούς μήνες πως δεν αισθάνεται άνετα πολιτικά μέσα στο μνημονιακό πλαίσιο που έπρεπε να τηρεί εξαιτίας των συμφωνιών του συμβιβασμού της κυβέρνησης με τους δανειστές από το καλοκαίρι του 2015.

Ως μέλος της εσωκομματικής τάσης των 53+, η Βασιλική Κατριβάνου είχε εκφράσει αρκετές φορές αντιρρήσεις στην κυβερνητική πολιτική που ακολουθείται, ενώ είχε καταψηφίσει ένα σημαίνων άρθρο στο νομοσχέδιο για το προσφυγικό. Το άρθρο 60 που περιόριζε από 28 σε 14 ημέρες τη χρονική διάρκεια για την εξέταση των αιτήσεων χορήγησης ασύλου σε όσους μετανάστες ήρθαν στην Ελλάδα μετά από την υπογραφή της συμφωνίας της ΕΕ με την Τουρκία.

Τα ξημερώματα της Δευτέρας η Βασιλική Κατριβάνου ανακοίνωσε μέσω Facebook την παραίτησή της γράφοντας τα εξής:

Aποφάσισα, απόψε, έπειτα από πολλή σκέψη, να παραιτηθώ από βουλευτής. Είναι μια απόφαση πολύ δύσκολη, πολιτικά και προσωπικά, αλλά και αναγκαία για μένα. Υπάρχουν φορές που όσο κι αν προσπαθείς να εξορθολογίσεις κάτι δεν μπορείς να το κάνεις. Είναι σημαντικό, πιστεύω, να ξέρουμε μέχρι πού μπορούμε να φτάσουμε, ώστε να κρατήσουμε μέσα μας την ελπίδα και την αίσθηση ότι ζούμε τη ζωή όπως της αξίζει, ακόμα και μέσα στην ήττα.

Από τον Σεπτέμβρη μέχρι σήμερα νιώθω, κάθε μέρα, να επιβεβαιώνεται η ύπαρξη μιας συνεχούς επιτροπείας, που κάνει ασφυκτικά τα περιθώρια άσκησης πολιτικής, που ακυρώνει ουσιαστικά τη δυνατότητα να αλλάξει η ζωή μας.  Εφαρμόζουμε μέτρα και πολιτικές που έρχονται σε αντίθεση με τον πυρήνα των αξιών και της πολιτικής μας· ταυτόχρονα,  όμως, αδυνατώ να σκεφτώ οποιαδήποτε αξιόπιστη εναλλακτική. Γι’ αυτό και παραιτούμαι. Είναι, για μένα, ένα βαθύ  πολιτικό και  υπαρξιακό αδιέξοδο, για το τι κάνουμε  (και ξέρω ότι το ζουν βασανιστικά πολλές και πολλοί από τον κόσμο της Αριστεράς, αλλά και ευρύτερα, ανεξάρτητα από τη στάση που επιλέγει τελικά ο καθένας), και δεν θεωρώ ότι κάποιος αυτή τη στιγμή έχει τη λύση. Φυσικά, το βαθύ αυτό αδιέξοδο δεν λύνεται μιλώντας για «προδότες» και «προδοσία»· αντίθετα, ένας τέτοιος λόγος όχι μόνο συσκοτίζει τα πράγματα, αλλά μας βυθίζει ακόμα πιο βαθιά στο τέλμα.

Αισθάνομαι μεγάλη αγάπη και ευγνωμοσύνη για τους ανθρώπους, τους συντρόφους και τις συντρόφισσες, μέσα και έξω από τον Σύριζα, με τους οποίους βρεθήκαμε και συμπορευτήκαμε μαζί. Θέλω να τους πω ένα μεγάλο ευχαριστώ.  Θα κάνω μια ξεχωριστή, ονομαστική αναφορά στους άμεσους συνεργάτες μου, μετά τον Ιούνιο του 2012, είτε συνεχίσαμε μαζί είτε αποχώρησαν κάποια στιγμή:  την Ειρήνη Βλάχου, τον Δημήτρη Ιωάννου, την Κατερίνα Κνήτου, τον Δημοσθένη Παπαδάτο-Αναγνωστόπουλο, την Κλειώ Παπαπαντολέων,  την Ελένη Σπαθανά, τον Σπύρο Τσουκαλά, τον Γιάννη Χατζηδημητράκη. Πολύ μεγάλο μέρος όσων έκανα οφείλεται σε όλους και όλες εσάς που βρεθήκαμε μαζί, στη συλλογική προσπάθεια, τα οράματα και τις σχέσεις μας. Ευχαριστώ, θερμά, ακόμα όλους όσους και όσες με εμπιστεύτηκαν και με ψήφισαν.

Τελειώνοντας θέλω να πω (πέρα από το ότι αναλαμβάνω, προσωπικά και πολιτικά, την ευθύνη για ό,τι έκανα και δεν έκανα και δεν μου φταίνε κάποιοι «άλλοι») ότι τη στιγμή ακριβώς που παραιτούμαι νιώθω ότι πρέπει, επειγόντως, να βρούμε συλλογικά τους τρόπους να κάνουμε πράξη την αλληλεγγύη, τη δικαιοσύνη και την ανθρωπιά· έναν βίο αξιοβίωτο.