Με τόση «ηρωική φαντασία» που μας περιτριγυρίζει, κάθε παρωδία της είναι ευπρόσδεκτη. Οχι γιατί από μόνη της εμπεριέχει οτιδήποτε το αρνητικό, αλλά γιατί απέναντι στον υπερπληθωρισμό τα αντανακλαστικά κορεσμού οφείλουν να ενεργοποιούνται.
Οι «sword-and-sorcery» περιπέτειες του Κόναν του Βάρβαρου, από το 1932 που τον επινόησε ο Robert Howard, έχουν γίνει επαναληπτικά αντικείμενο παρωδίας με αποκορύφωμα, ίσως, τον «Howard the Duck» του Steve Gerber και τον «Cerebus» του Dave Sim.
Ο Χρήστος Σταμπουλής («Μαύρη Φουστανέλα», «Balzac?», «Οι Αρχοντες της Πορφυρής Κοιλάδας» κ.ά.) με το «Canon the Civilian» προχωρεί ένα βήμα παραπέρα. Μεταφέρει τον «βάρβαρο» Κιμέριο από την ιβοριανή εποχή σε ένα σύγχρονο (μικρο)αστικό περιβάλλον και τον οπλίζει με ένα τηλεκοντρόλ.
Στην ιστορία «Κουλτούρα ή Τίποτα», μάλιστα, τον παρουσιάζει να απολαμβάνει το καφεδάκι του διαβάζοντας Ουμπέρτο Εκο και φορώντας ένα μοδάτο κασκόλ. Τα ειρωνικά σχόλια των μυωδών πολεμιστριών («Δες ποιος μας έγινε κουλτουριάρης») του προκαλούν σκέψεις: «… Κουλτούρα είναι και το να αμφισβητείς τις ταμπέλες και έτσι, να είσαι σε θέση να εκτιμήσεις το διαφορετικό».
