«Οταν κλέβει ένας φτωχός, καταλήγει στη φυλακή. Οταν κλέβει ένας πλούσιος, καταλήγει υπουργός», κατήγγειλε το 1998 ο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα ως αρχηγός του αντιπολιτευόμενου τότε Εργατικού Κόμματος (PT) της Βραζιλίας.
Δεκαοχτώ χρόνια μετά, αυτή η ατάκα -που διόλου τυχαία επανεμφανίστηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης- έρχεται να στοιχειώσει τον πρώην πρόεδρο και τη διάδοχό του Ντίλμα Ρουσέφ εν μέσω μιας κρίσης, που λαμβάνει πλέον διαστάσεις πολιτικής -και δη λατινοαμερικανικής- σαπουνόπερας.
Πριν προλάβει χθες να ορκιστεί νέος προσωπάρχης της κυβέρνησης ο Λούλα, που κατηγορείται για ξέπλυμα χρήματος στο πλαίσιο της διερεύνησης των πολυάριθμων σκανδάλων διαφθοράς στον πετρελαϊκό κολοσσό Petrobras, άρχισαν τα όργανα.
Δεν μιλάμε μόνο για το ακαριαίο ξέσπασμα διαδηλώσεων υπέρ και κατά της Ντίλμα και του Λούλα, ούτε για τα επεισόδια μεταξύ φιλοκυβερνητικών και αντικυβερνητικών διαδηλωτών.
Ούτε καν για τις οργίλες αντιδράσεις της δεξιάς αντιπολίτευσης, που απαιτεί την παραίτηση της προέδρου και καταγγέλλει την υπουργοποίηση Λούλα ως απροκάλυπτο κυβερνητικό τακτικισμό με διπλό στόχο: να διασώσει αφ’ ενός τον ίδιο από τη φυλακή κι αφ’ ετέρου την αντιδημοφιλή Ντίλμα από την πιθανότητα αποπομπής της από το Κογκρέσο, με την κατηγορία της παραποίησης δημοσιονομικών στοιχείων.
Διακομματική κοινοβουλευτική επιτροπή ξεκίνησε ήδη τη σχετική διαδικασία.
Ο πολύπειρος Λούλα πιστεύεται πως θα ασκήσει επιρροή για να συσπειρώσει στο πλευρό της προέδρου τον κατακερματισμένο κυβερνητικό συνασπισμό, τις «συνιστώσες» του PT, τα συνδικάτα και την εκλογική βάση του κόμματος, στην οποία παραμένει ακόμα αγαπητός.
Τα… όργανα, εν τω μεταξύ, συνεχίζονταν με την έφεση που υπέβαλε η κυβέρνηση ενάντια στα ασφαλιστικά μέτρα για αναστολή της υπουργοποίησης Λούλα.
Τα κατέθεσε ομοσπονδιακός δικαστής με αιτιολογικό ότι κινδυνεύει να εκτροχιαστεί η δικαστική έρευνα σε βάρος του πρώην προέδρου, αφού την υπόθεση αναλαμβάνει πια de jure το Ανώτατο Δικαστήριο, μόνο αρμόδιο να ερευνά και να αποφασίζει τελεσίδικα επί ποινικών αδικημάτων μελών της κυβέρνησης.
Τον μεγαλύτερο πάταγο όμως προκάλεσε η αμφιλεγόμενη κίνηση του ομοσπονδιακού εισαγγελέα Σέρζιο Μόρο -επικεφαλής της επιχείρησης «Lava Jato» (Πλυντήριο Αυτοκινήτου) για τη διερεύνηση των σκανδάλων Petrobras- να δημοσιοποιήσει ώρες νωρίτερα δεκάδες απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες πολιτικών, ανάμεσά τους της Ντίλμα με τον Λούλα, έχοντας διατάξει ο ίδιος την υποκλοπή τους στο πλαίσιο των ερευνών.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία των δύο με ημερομηνία 16 Μαρτίου, εκείνη ακούγεται να λέει πως του στέλνει άμεσα τα χαρτιά του διορισμού του «για κάθε περίπτωση ανάγκης» – μια φράση που ερμηνεύτηκε ως απόπειρά της να τον προστατεύσει από τυχόν προφυλάκιση.
Εχοντας χάσει πια τη δικαιοδοσία για την υπόθεση Λούλα, ο Μόρο επικαλέστηκε λόγους διαφάνειας και δημόσιου συμφέροντος για τις αποκαλύψεις κι έκανε λόγο για προσπάθεια επηρεασμού της Δικαιοσύνης υπέρ του βετεράνου πολιτικού.
«Οι κραυγές των πραξικοπηματιών δεν θα με αναγκάσουν να παρεκκλίνω από την πορεία μου, ούτε θα γονατίσουν τον λαό», διακήρυξε εξοργισμένη η πρόεδρος της Βραζιλίας, καταγγέλλοντας τις υποκλοπές ως αντιδημοκρατικές και παράνομες.
