Μια έκπληξη μας περίμενε τους Ελληνες συνδρομητές του αγγλικού μουσικού περιοδικού «Uncut» πριν από μερικούς μήνες. Στο cd με τις νέες κυκλοφορίες που συνοδεύει κάθε μήνα το τεύχος, με τα 15-20 νέα τραγούδια δηλαδή που οι συντάκτες του περιοδικού επιλέγουν από την παγκόσμια δισκογραφία για τους αναγνώστες τους, υπήρχε κι ένα ελληνικό όνομα.
Το συγκρότημα των Callas, των αδελφών Αρη και Λάκη Ιωνά. Κι ένα τραγούδι τους από το ολοκαίνουργιο cd τους, το «Half Kiss Half Pain» (κυκλοφορεί και σε βινίλιο και σε digital album από την Inner Ear).
Το νήμα που τα συνδέει όλα αυτά ακούει στο όνομα Τζιμ Σκλαβούνος – ο μουσικός του Νικ Κέιβ. Ο Σκλαβούνος έκανε την επιλογή των κομματιών για το cd του «Uncut», ο Σκλαβούνος είναι ο παραγωγός του άλμπουμ των Callas.
«Αποτελεί μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση στα μουσικά πράγματα», μας λένε οι ίδιοι οι Callas για τον παραγωγό τους.
Κι εμείς λατρεύουμε τα ιδιαίτερα και μοναδικά πράγματα γενικότερα. Εκτός αυτού, είναι ένας άνθρωπος που μας αρέσει πολύ να κάνουμε παρέα μαζί του. Εχει ιδιαίτερο χιούμορ, του αρέσουν τα ποτά, βαριέται τη μουσική βιομηχανία, λατρεύει το σινεμά και τη λογοτεχνία. Ταιριάξαμε πολύ σε όλα τα παραπάνω και έτσι και η δουλειά που κάναμε μαζί μας άφησε απόλυτα ικανοποιημένους σε όλα τα επίπεδα
Η πινελιά του Σκλαβούνου έχω την αίσθηση πως φαίνεται στο άλμπουμ, ο Αρης και ο Λάκης θεωρούν πως γενικότερα δεν παίζει και τόσο ρόλο αν ο παραγωγός είναι Ελληνας ή ξένος. Τέλος πάντων. Συμφωνούμε τουλάχιστον πως το «Half Kiss Half Pain» είναι ό,τι καλύτερο έχουν παρουσιάσει έως τώρα.
Πιστεύουμε πως είναι η πιο ολοκληρωμένη δουλειά μας. Αισθανόμαστε πως έχουμε καταφέρει να συγχωνεύσουμε πολλά αγαπημένα μας πράγματα με έναν αρμονικό, μη προβλέψιμο τρόπο
Τα γνωστά στοιχεία των Callas είναι και εδώ. Πολυρυθμικές μουσικές, post punk μπασογραμμές, κοφτές κιθάρες, no wave ξεσπάσματα.
Εν τω μεταξύ, τα παιδιά ετοιμάζονται για κάποιες συναυλίες στο εξωτερικό. Την Παρασκευή παίζουν στο «La Carène» στην Μπρεστ, το Σάββατο στο «La Mécanique Ondulatoire» στο Παρίσι και την Παρασκευή 18 Μαρτίου στη Ζυρίχη. «Τόσο η Ελλάδα όσο και το εξωτερικό έχουν τα θετικά τους και τα αρνητικά τους», λένε.
Εμείς καταφέραμε να έχουμε μια ισορροπημένη παρουσία και εδώ και στο εξωτερικό και μέχρι στιγμής λειτουργεί καλά αυτό το σχήμα. Μη νομίζουμε, πάντως, πως στο εξωτερικό υπάρχουν στρωμένα κόκκινα χαλιά και ραίνουν με ροδοπέταλα τους καλλιτέχνες. Πολλές φορές είναι πιο δύσκολα απ’ ό,τι στην Ελλάδα
Οι The Callas είναι οι Αρης Ιωνάς, Λάκης Ιωνάς, Χρυσάνθη Τσουκαλά και Μαριλένα Πετρίδου. Και, ως γνωστόν, δεν ασχολούνται μόνο με τα μουσικά, είναι πολυπράγμονες στην τέχνη.
Τελειώσαμε τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία μας “The Great Eastern”, εμπνευσμένη από τον “Μέγα Ανατολικό” του Ανδρέα Εμπειρίκου. Το σάουντρακ το γράψαμε μαζί με τον Λι Ρανάλντο των Sonic Youth και δουλεύουμε μαζί του ένα live performance / installation, που βασίζεται μεν στο φιλμ, αλλά έχει και εικαστικά στοιχεία, όπως και νέα τραγούδια
Υπάρχει κάποια μορφή τέχνης που είναι… ανώτερη;
Ολες οι τέχνες προσφέρουν, η καθεμιά με τα δικά της χαρακτηριστικά, στην καθημερινότητα όλων μας. Επίσης δεν πιστεύουμε πως τέχνη είναι μόνο ό,τι “επίσημα” θεωρείται τέχνη. Μπορεί να είναι ένα σουβλάκι, ένα φιλί, ένα ανακουφιστικό κατούρημα, μια αγκαλιά, ένα βλέμμα, ένα υπονοούμενο ή ένα ποτό. Το “υψηλό” είναι δίπλα μας
Εχουμε χάσει τη γνώση των παλιών μουσικών;
Η κάθε γενιά αντλεί στοιχεία από τους παλαιότερους και τα χρησιμοποιεί με έναν δικό της τρόπο. Ενα πράγμα που σιχαινόμαστε είναι η παρελθοντολαγνεία και η αίσθηση πως τα πάντα, παλιότερα, ήταν καλύτερα. Δεν μας νοιάζει. Εμείς τώρα ζούμε και προσπαθούμε, με όποια μέσα διαθέτουμε, με τους φίλους μας και τους συνεργάτες μας, να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε και να συνεχίζουμε να δημιουργούμε και να φτιάχνουμε πράγματα που μας εξιτάρουν, σωματικά και πνευματικά
Ποια είναι η πιο μεγάλη τραγωδία στην Ελλάδα τού σήμερα;
Η Ελλάδα είναι ολόκληρη μια σουρεαλιστική τραγωδία. Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν και δημιουργούν κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, είτε στις τέχνες, είτε στις γειτονιές, είτε βοηθώντας με κάθε τρόπο τους μετανάστες, είτε απλώς κάνοντας καλά, με αγάπη και φροντίδα, τη δουλειά τους
