Είναι αποπνικτικοί και καταθλιπτικοί οι πολυχώροι, αυτοί οι τεράστιοι κτιριακοί όγκοι που κυριολεκτικά σε καταπίνουν. Και πώς να μην έχεις την αίσθηση του πνιγμού στην κοιλιά ενός κήτους; Προσφέρουν, λέει, ψυχαγωγία, κι ό,τι τραβήξει η ψυχή σου σε σχέση με τα προϊόντα που εμπορεύονται – είναι μεγάλη η ποικιλία… Μα είναι βόλτα αυτή η κάθετη, από όροφο σε όροφο;
Γούστα είναι αυτά και ευτυχώς διαφέρουν.
Ενα λοιπόν από αυτά τα πολυπλόκαμα σουπερντούπερ καταστήματα, μέσα στο οποίο μπορείς να βρεις από υπολογιστές, τηλεοράσεις, τηλέφωνα μέχρι βιβλία, διοργανώνει ψηφοφορία για την ανάδειξη του καλύτερου βιβλίου, του πιο αγαπημένου για την ακρίβεια βιβλίου των αναγνωστών, τη χρονιά 2015. Οι κατηγορίες οκτώ (8) για τις «πένες της χρονιάς» (έτσι τιτλοφορείται ο διαγωνισμός).
Οι τίτλοι των προτεινόμενων βιβλίων (δίνουν λίστα οι εκδότες που συμμετέχουν) είναι τόσο πολλοί –για παράδειγμα στην κατηγορία ελληνικό μυθιστόρημα είναι 278– που αν δεν ξέρεις, αν είσαι ξενάκι σε τούτη τη χώρα, θα νομίσεις ότι οι Ελληνες ξημεροβραδιάζονται με ένα βιβλίο στο χέρι. Και κάτι που παρατήρησα -αν και άσχετη με στοιχεία που μπορεί να βοηθήσουν σε στατιστικές έρευνες- κανένας τίτλος από τα προτεινόμενα βιβλία στην ανωτέρω κατηγορία δεν αρχίζει από το γράμμα Υ, ενώ την κεφαλή έχει το γράμμα Τ, με 54 τίτλους.
Πάντως, όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία της ψηφοφορίας θα έχει ενδιαφέρον να μάθουμε πόσοι ψήφισαν καθώς και πόσες ψήφους πήρε το πρώτο βιβλίο της κάθε κατηγορίας.
Για να είμαστε ειλικρινείς, ακόμη ένας διαγωνισμός κοντά σε τόσους και τόσους (τραγουδιού, μαγειρικής, ομορφιάς) δεν βλάφτει, αλλά το βιβλίο που είναι να ταξιδέψει θα το κάνει, ακόμη κι αν αποσυρθεί από τις προθήκες (και γίνεται ταχύτατα αυτή η απόσυρση) για να πάρουν τη θέση του τα καινούργια, τα φρεσκοτυπωμένα.
Μπορεί να κάνουν ντόρο κάποια (και αρπαχτές) διότι ο ευκαιριακός συγγραφέας έχει απασχολήσει (ετερόφωτος συνήθως) τη μικρή μας κοινωνία, αλλά τη διαχρονικότητα κατακτούν εκείνα τα βιβλία που έχουν λογοτεχνική ή και ιστορική αξία.
Κι άντε να ψηφίσω, αλλά οι βόλτες μου θα εξακολουθήσαν να είναι οριζόντιες, σε όμορφα ζεστά βιβλιοπωλεία, που θα περνάω το κατώφλι τους όχι απαραίτητα για ν’ αγοράσω αλλά για ν’ ανταλλάξω έναν χαιρετισμό κι ένα χαμόγελο με τους φίλους μου.
