Θεέ μου, τι θα κάνουμε με αυτές τις λέξεις; Οσο και να μην το θέλουμε, έχουν δύναμη, πανάθεμά τες. Ακόμη, σου λέει, ψάχνουν οι ιστορικοί τι προηγήθηκε: η αρχαία ελληνική γλώσσα της τραγωδίας ή η δημοκρατία; Γιατί το ένα οδήγησε στο άλλο. Αλλά ποιο προηγήθηκε, ποιο ώθησε στην πλέον υψηλή έκφραση της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, ουδείς μπορεί να αποφανθεί μέχρι σήμερα.
Εχουν δύναμη οι λέξεις. Από μόνες τους. Εχουν, όσο και να νομίζουμε πως τις ελέγχει η γλώττα που τις εκφράζει, αυτοδυναμία, αυτοδιάθεση και αυτοπροστασία. Αποτελούν από μόνες τους μια ετερότητα αυθύπαρκτη, σχεδόν ηθική.
Εμείς οι γραφιάδες, αραδιάζουμε λογής λογής ουσιαστικά, επίθετα, μετοχές («επιθετικές» τις περισσότερες φορές), κόβουμε φράσεις με κόμματα, σαρκάζουμε με θαυμαστικά, ικανοποιούμε τη ματαιοδοξία μας με ερωτηματικά και σε στιγμές μεγάλης έμπνευσης, βάζουμε και καμιά τελεία. Ωστόσο, όλα αυτά μαζί και κατά μόνας μας έχουν γραμμένους εκεί που δεν πιάνει μελάνι.
Οπότε, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε (και αυτό με επιφύλαξη) είναι να στεκόμαστε κάπως προσεκτικοί απέναντί τους. Και, κυρίως, με σεβασμό απέναντι στον δέκτη (συνομιλητή, αναγνώστη, ακροατή, Σύμπαν, ούφο… σε όποιον μιλάει, τέλος πάντων, ο καθείς).
Είδατε; Το ‘παθα κι εγώ μόλις. «Σεβασμός». Αλλη λέξη με τεράστια τάση αυτοδιάθεσης. Αντε τώρα να καθορίσεις τι σημαίνει ή τι εννοείς, με επιχειρήματα, προσωπική διάθεση και αντικειμενικότητα. Γίνεται; Αμ δε! Ολόκληρη η ιστορία της φιλοσοφίας στήθηκε πάνω στη χρήση των λέξεων. Για να μη μιλήσουμε για την ιστορία της Αριστεράς… που είναι –ας το αποκαλύψουμε– και η αρχική μας πρόθεση.
«Αριστερά». Δεν χαλαλίζω καν γράμματα της αλφαβήτου στην όποια προσπάθεια να την ορίσω. Θα τη χωροθετήσω, απλά, κάπως, στον ελλαδικό χώρο. Σ’ αυτή τη χώρα, τη δική μας (ακόμη κι αν τα τελευταία χρόνια βρίσκεται υπό κατοχή), που είναι το σύνορο Δύσης και Ανατολής. Και ως σύνορο –εξ ορισμού– δεν ανήκει ούτε στη μία ούτε στην άλλη.
Σ’ αυτή τη χώρα, η Αριστερά έχει την ιστορία της. Και τη δική της, μοναδική δυναμική. Που ανήκει, εφορμά και καταλήγει στους ίδιους τους ανθρώπους της. Γιατί αυτή η λέξη, «Αριστερά», στην Ελλάδα, δεν είναι αυτόνομη. Είναι σφιχταγκαλιασμένη με τους ανθρώπους της. Αυτοί είναι το στόμα, τα χέρια, οι πατούσες και η πλάτη της.
Σ’ αυτή τη χώρα, κανένας σοβαρός αριστερός δεν θα σου μιλήσει ποτέ για το αριστερό παρελθόν του. Το πολύ πολύ (και αυτό, αν είσαι τυχερός) να σου μιλήσει για το όραμά του. Κανένας σοβαρός αριστερός δεν θα σου μιλήσει με ευκολία για τους αγώνες του.
Το πολύ πολύ (και αυτό, αν είσαι υπομονετικός) να σου μιλήσει για τους συντρόφους του. Και κανείς σοβαρός αριστερός δεν θα μιλήσει ποτέ για τις ανάγκες του. Το πολύ πολύ (και αυτό, αν είσαι σοβαρός) να επικεντρωθεί στο σύνολο και τις αξίες της ουτοπίας του.
Οταν ένα τριαντάχρονο παιδί, στην προσπάθεια να υπεραμυνθεί της θέσης του, καταθέτει ως μαρτυρίκια το ότι «βάζει πλάτη στην Αριστερά» ή, ακόμη χειρότερα, «βάζοντας πλάτη στο κόμμα», καλό είναι να ξέρει πως η μόνη πλάτη που χρειάζεται η Αριστερά (ή το κόμμα της Αριστεράς) είναι ο λαός.
Και κυρίως, οι σοβαροί αριστεροί. Που ποτέ δεν θα καταδεχτούν να ξεστομίσουν τέτοια ανοησία (η χρήση της λέξης γίνεται με περισσή επιείκεια).
Θα πρέπει, επίσης, να ξέρει (αυτός και όσοι τον υπερασπίζονται, που είναι τρισχειρότεροι) πως το να βρίσκει κανείς δουλειά τη σήμερον ημέρα είναι πράγμα σχεδόν ιερό. Γιατί καθορίζει τη ζωή του. Αρα και τον τρόπο σκέψης του.
Αρα και τον τρόπο έκφρασής του. Αρα και τις λέξεις του. Και όσο η λέξη «ανεργία» λειτουργεί στην Ελλάδα ως κράτος εν κράτει, καλό είναι να κάνουμε και λίγο «κράτει» όσοι έχουμε δουλειά, πόσω μάλλον όσοι έχουμε μπει από άλλους σε δουλειές.
Το σίγουρο είναι πως όποιος αναζητεί ασφάλεια και σιγουριά στις μεγαλοστομίες –εκ του ασφαλούς;– είναι σίγουρα λάθος. Και δυστυχώς, όπως γνωρίζουμε πολύ καλά, ως homο catanaloticus που έχουμε καταντήσει, μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.
*Οδηγία προς αριστεροκρουσμένους (κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενους, αστούς και προλετάριους): η Αριστερά, ως έννοια και ως λέξη, ως σάρκα και οστά αριστερών, είναι υπεράνω οποιασδήποτε χρήσης της.
-320x213.png)
