Οσο περνάει ο καιρός, όλο και περισσότερο πάω να πιστέψω πως ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, από όλους τους πολιτικούς ηγέτες που οι χώρες τους έχουν άμεση επαφή με το τεράστιο, πολυδιάστατο προσφυγικό/μεταναστευτικό ζήτημα, είναι ο μόνος που επιδιώκει να αντλήσει προσωπικά πολιτικά οφέλη.
Και ότι τα οφέλη αυτά ο Ερντογάν τα βλέπει σε συνάρτηση με το όραμά του: η Τουρκία, επί ηγεμονίας του, να ηγεμονεύσει στην ευρύτερη περιοχή, όχι απλώς με «σχέδια νεο-οθωμανικά», όπως πολλοί υποστηρίζουν, και κατά βάση συμφωνώ, αλλά με σχέδια οθωμανικού χαλιφάτου∙ όπου στο πρόσωπό του, όπως οι σουλτάνοι, θα συγκεντρώνει κοσμική και θρησκευτική εξουσία, με δεσπόζουσα θέση σε ολόκληρο τον ισλαμικό κόσμο, ως ισλαμιστής και ο ίδιος.
Εξ αυτού του λόγου, δεν αμφιβάλλω ότι πολλά από όσα του προσάπτουν για σχέσεις με το λεγόμενο ισλαμικό κράτος (κράτος γεωγραφικά ανυπόστατο!) είναι πολύ κοντά στην αλήθεια!
Ομως ό,τι με προβληματίζει περισσότερο, είναι κάποιες ενδείξεις ότι ο Ερντογάν στα επεκτατικά ακολουθεί το λεγόμενο βαθύ τουρκικό στρατιωτικό κράτος (εκεί αποδίδεται και η ρήξη του με τους στρατηγούς: ποιος θα επικρατήσει).
Τούρκος στρατηγός, ονόματι Σαμπρί Γιρμιμπέσογλου, που πέθανε πρόσφατα και φέρεται να έχει παίξει επιτελικό ρόλο στα Σεπτεμβριανά (ο μεγάλος διωγμός των Ελλήνων της Πόλης, 6-7 Σεπτεμβρίου 1955), δήλωνε, Σεπτέμβριος 2010, σε συνέντευξή του (εφημερίδα «Εβρεσέλ», 3.1.16, αναδημοσιεύει η μηνιαία «ο Πολίτης», Φεβρουάριος 2016): «Στο Γραφείο Ειδικού Πολέμου (σημ. σχεδίασε τα Σεπτεμβριανά) υπάρχει ένας κανόνας: Για να αυξήσεις την αντίδραση ενός λαού, πρέπει να κάνεις κάποιο σαμποτάζ και να εμφανίσεις ότι το έκανε ο εχθρός.
Δηλαδή, να καταστρέψεις ένα τέμενος. Εμείς είχαμε καταστρέψει ένα τέμενος στην Κύπρο για αυτόν το σκοπό». Η πλήξη της πολιτικής είναι ότι ξαναβλέπεις το ίδιο έργο, ενώ οι εταιρείες παραγωγής πάνε να σε πείσουν ότι βλέπεις άλλο…
