Η ταμπέλα λέει «Oινο-παντοπωλείον, το Eιδικόν», ΑΡ. ΑΠ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ κ. ΥΙΟΣ.
Είναι μια μπακαλοταβέρνα, σε γωνιακό κτίριο στον Πειραιά, στην περιοχή ανάμεσα στη Δραπετσώνα και τα Ταμπούρια. Γωνία Ψαρών 38 και Σαλαμίνος, μπακάλικο και ταβέρνα. Η τελευταία ιδιότητα συναντάται το βράδυ.
Σάββατο βράδυ, στις 9 του μηνός γεμάτη η ταβέρνα, που έχει 13 τραπέζια όλα κι όλα, αλλά μπορούν να ενώνονται για τις παρέες. Ζήτημα αν χωρούν 40 άνθρωποι.
Σε ένα τραπέζι τρεις μουσικοί: Κώστας Φραντζής μπουζούκι, Τάκης Γεωργούδης κιθάρα και Διονύσης Μέξης μπαγλαμά.
Παίζουν και τραγουδούν λαϊκά, ρεμπέτικα, Αττίκ, Χαιρόπουλο. Και μαζί τους τραγουδούν οι θαμώνες. Χωρίς μικρόφωνα, βεβαίως.
Κάποια στιγμή προστίθεται τέταρτος, ο Λόρης, όπως είναι γνωστός, Μπαρούχος.
Με τη φυσαρμόνικα, όχι μία αλλά τέσσερις, που τις αλλάζει αναλόγως, παίζει και γεμίζει το μαγαζί μελωδία και γλύκα.
Το αποκορύφωμα είναι όταν συνοδεύουν τη φυσαρμόνικα τα έγχορδα και από κοντά ο κόσμος να συνοδεύει χωρίς κραυγές. Το τραγούδι και το κέφι γέμιζε την μπακαλοταβέρνα.
Ο Λόρης δεν είναι καινούργιος. Είναι, μεταξύ άλλων, η φυσαρμόνικα που έπαιζε στο κινηματογραφικό έργο «Η Αλίκη στο Ναυτικό» το τραγούδι «Μια βάρκα ήταν μόνη της…» του Μάνου Xατζιδάκι με την Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Οι τρεις μουσικοί είναι στην μπακαλοταβέρνα τα Σάββατα αλλά και καθημερινές.
Ο Λόρης πηγαίνει για το κέφι του, πότε πότε, λένε. Και τότε είσαι τυχερός, όταν πας.
Το μαγαζί είναι από το 1920. Και κρατάει τόσο το εσωτερικό όσο και το εξωτερικό του.
Στα παλαιά ράφια είναι προϊόντα του μπακάλικου, παλαιά ραδιόφωνα, στους τοίχους φωτογραφίες επισκεπτών-διασκεδαστών, οι πρόγονοι του καταστηματάρχη, συνθέτες, καλλιτέχνες.
Πολυέλαιοι κρέμονται από το ταβάνι, ενώ έχει και κρεμασμένες αρμαθιές σκόρδα και κρεμμύδια και λουκάνικα.
Και βέβαια ψυγεία σχετικά νέα αλλά και ένα παλιό με ξύλινες, σκαλισμένες πόρτες.
Πίσω απ’ αυτό η κουζίνα, που γίνονται οι μεζέδες.
