Είμαστε τόσο παράλογα εγωιστές που, μόνο και μόνο για να μην παραδεχτούμε κάποιο λάθος μας, προτιμούμε να καταστραφούμε, κυνηγώντας την ψεύτικη αλήθεια μας.
Αυτά τα λόγια – σιγά μην ήταν δικά μου, κάπως έτσι τα διάβασα, κάπως έτσι τα θυμάμαι, στο νέο μυθιστόρημα του Ντιέγκο Μαράνι, «Νέα φινλανδική Γραμματική» των εκδόσεων Αιώρα…
Αυτά τα λόγια, λοιπόν, μου ήρθαν τσάτρα πάτρα στο μυαλό, καθώς προσπαθούσα να καταλάβω τι στο καλό έγινε αυτή την εβδομάδα.
Μην το περνάτε αβίαστα. Μία εβδομάδα από τη ζωή μας ήταν αυτή που δεν θα ξαναγυρίσει.
Μία εβδομάδα που πέρασε στο παρελθόν, άρα και στην Ιστορία. Την παγκόσμια, την εγχώρια, αλλά και τη δική μας, την προσωπική, προσωπικότατη, κι ας μην το πήραμε καν χαμπάρι.
Ετσι δεν είναι κα Μαίρη μου;
Απευθύνομαι σ’ αυτήν που στηρίζονται όλα τα τηλεοπτικά «προϊόντα» (κάτι σαν τα ραπανάκια ένα πράγμα) αλλά και τα περισσότερα εκδοτικά εγχειρήματα: στη «μέση Ελληνίδα νοικοκυρά».
Από το τι θα δείξει η Μενεγάκη μέχρι τι καλεσμένους θα έχει ο Χατζηνικολάου και πώς θα μιλήσει η Τρέμη, από «αυτήν» εξαρτώνται.
Πολύ θα ΄θελα να τη συναντήσω αυτή τη «μέση Ελληνίδα νοικοκυρά», να δω τελοσπάντων τι μυαλό κουβαλάει. Ποια είναι.
Είναι κάτι σαν την κα Μαίρη της Μάρως Κοντού στο «Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι»; Μήπως έχουμε να κάνουμε με έναν ακόμη αστικό μύθο, όπως άλλοτε ο λήσταρχος Νταβέλης, ακόμη παλαιότερα τα Ελευσίνια Μυστήρια και τελευταία ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως ηγέτης;
Πράγματα, δηλαδή, που ή δεν τα ξέρουμε επαρκώς ή απλά δεν υπάρχουν (μη μου μπερδεύεστε, ο Κυριάκος ως ηγέτης ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, καθώς τον ξέρουμε και από την καλή και από τη διεφθαρμένη).
Πάμε, λοιπόν, κι εμείς να κινηθούμε με τον μπούσουλα τι ενδιαφέρει τη «μέση Ελληνίδα νοικοκυρά»:
Με τον υψηλότερο ρυθμό της τελευταίας 20ετίας αυξήθηκαν το 2015 οι μισθοί στη Γερμανία. Σας ενδιαφέρει κα Μαίρη μου;
Οι πραγματικοί μισθοί στη Γερμανία αυξήθηκαν το 2015 με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων τουλάχιστον 20 ετών, ενισχύοντας την ιδιωτική κατανάλωση, που έχει γίνει ο βασικός κινητήριος μοχλός της οικονομίας. Το καταλάβατε αυτό κα Μαιρούλα μου;
Τη λέξη «τουλάχιστον» την πιάσατε; Το ότι η ιδιωτική κατανάλωση στηρίζει την οικονομία της Γερμανίας το νιώσατε ή το περάσατε στα γρήγορα;…
Επιπρόσθετα, οι ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες (σε βάρος των δικών μας δυσμενών φυσικά) έχουν δώσει τη δυνατότητα σε εταιρείες και συνδικάτα να συμφωνήσουν γενναίες μισθολογικές αυξήσεις.
Να τα, να τα και τα συνδικάτα…
…Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γερμανικών Συνδικάτων (DGB), του μεγαλύτερου και ισχυρότερου συνδικάτου στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως, Ράινερ Χόφμαν, δήλωσε πως «εξαιτίας της λανθασμένης πολιτικής της τρόικας, η Ελλάδα έπεσε σε κοινωνικοπολιτικό κώμα» και πως «οι αμερικανικοί οίκοι αξιολόγησης δεν είναι παρά ένας μηχανισμός ο οποίος πρέπει να διορθωθεί, ούτως ώστε να μη χορηγείται λάθος φάρμακο». Το καλάκουσες αυτό, κα Μαίρη μας;
«Να τους ρίξετε στη θάλασσα και αφού δεν μπορείτε, να φύγετε από τη Σένγκεν» είπε μέσες άκρες ο Μάνφρεντ Βέμπερ, ο Γερμανός πολιτικός που ανήκει στη Χριστιανοκοινωνική Ενωση. Το ’πιασες το υπονοούμενο κα Μαιρούλα μας;
Σου ’χω όμως και το καλύτερο: καριέρα ως τραπεζικός σύμβουλος ξεκινά ο πρώην ισχυρός άνδρας του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν, καθώς Ουκρανός δισεκατομμυριούχος τον προσέλαβε στην τράπεζά του.
Πρόσεχε τώρα, κα Μαίρη μου, πώς γίνονται τα προξενιά: ιδιοκτήτης της τράπεζας είναι ο Βίκτορ Πίντσουκ, γαμπρός του τέως Ουκρανού προέδρου Λεονίντ Κούτσμα, η περιουσία του οποίου αγγίζει κατά πληροφορίες το 1,4 δισ. δολάρια.
Κατάλαβες πώς γίνονται οι μπίζνες, κα Μαίρη μου;
Κατάλαβες πώς πέρασε η προηγούμενη εβδομάδα μεταξύ ερεβίνθου και φακής;
Δεν χρειάζεται να τα θυμάσαι απ’ έξω. Τσάτρα πάτρα, έστω, ας τα πεις όταν ξαναμιλήσεις στη γειτόνισσα.
Ακόμη κι αν είναι σύζυγος αγρότη. Ή μάλλον ειδικά αν είναι σύζυγος αγρότη.
