Λίγα Σάββατα πριν, στη σελίδα αυτή, δημοσίευσα μια φωτογραφία που έδειχνε την πορεία μιας 25μελούς αγέλης λύκων σ’ ένα χιονισμένο τοπίο. Και τη δημοσίευσα διότι με εντυπωσίασε η διάταξη των λύκων: περπατούσαν ο ένας πίσω απ’ τον άλλο -προφανώς είναι ευκολότερο να περπατάς πάνω σε πατημένο χιόνι, παρά σε φρέσκο- και κατά σαφώς διακριτές ομάδες: τρεις μπροστά, άλλοι 5 πίσω, ακολουθούσαν έντεκα, πιο πίσω άλλοι πέντε και την πορεία έκλεινε, αρκετά πίσω, ένας ακόμα.
Τη φωτογραφία εκείνη, που είχα βρει στο ίντερνετ, ακολουθούσε ένα κείμενο-λεζάντα, στο οποίο δινόταν μια εξήγηση γι’ αυτή τη διάταξη: Οι πρώτοι λύκοι ήταν οι γέροντες της αγέλης, ακολουθούσαν «πολεμιστές», μετά τα «γυναικόπαιδα» (οι 11 λύκοι), πάλι «πολεμιστές» και στην ουρά της πορείας ένας λύκος που έλεγχε τους προπορευόμενους.
Παρά τις κάποιες επιφυλάξεις μου, δέχτηκα τις εξηγήσεις εκείνες ως πειστικές και τις αναδημοσίευσα.
Φαίνεται πως το δημοσίευμα εκείνο έκανε εντύπωση, αν κρίνω απ’ τα μηνύματα που πήρα στο e-mail μου. Θα σταθώ σε ένα απ’ αυτά, που, αν και καταλήγει «με εκτίμηση, Μανώλης», ωστόσο είναι κάπως ειρωνικό: «Μη μασάς», με συμβουλεύει. Και με παραπέμπει σε μια ιστοσελίδα (αγγλόφωνη) όπου υπάρχει μια άλλη λεζάντα, διαφορετική, στην ίδια φωτογραφία.
Σύμφωνα με την οποία οι προπορευόμενοι λύκοι είναι οι πιο δυνατοί (για να ανοίγουν δρόμο στο χιόνι) και η μεσαία ομάδα δεν είναι «γυναικόπαιδα», δεδομένου ότι στις αγέλες των λύκων αρχηγός είναι μια λύκαινα.
Ομολογώ ότι και η δεύτερη εξήγηση είναι λογική και δεν έχω δυσκολία να την υιοθετήσω ως πολύ πιθανή.
Ωστόσο, το πιο εντυπωσιακό για μένα στοιχείο της φωτογραφίας εκείνης είναι ότι η αγέλη δεν πορεύεται σαν μπουλούκι, με τυχαία διάταξη των μελών της. Αντίθετα, είναι χωρισμένη σε σαφώς (επαναλαμβάνω) διακριτές ομάδες, με μικρά διαστήματα να χωρίζουν τη μία από την άλλη. Και γι’ αυτό, δυστυχώς, η αγγλόφωνη λεζάντα ΔΕΝ δίνει καμία εξήγηση.
Επειδή και άλλα ζώα πορεύονται με συγκεκριμένη και αυστηρά καθορισμένη διάταξη (π.χ. οι -επίσης ευφυέστατοι- ελέφαντες, όπου προηγείται η πιο ηλικιωμένη θηλυκή, που θυμάται πού υπάρχει τροφή ή νερό, και ακολουθούν τα γυναικόπαιδα) με εντυπωσίασε το γεγονός ότι και οι λύκοι σχεδιάζουν τον τρόπο που θα κάνει την πορεία τους πιο ξεκούραστη και πιο ασφαλή.
Και ήταν η πρώτη φορά που το είδα αποτυπωμένο σε μια εξαίρετη φωτογραφία, παρμένη στον χιονισμένο Καναδά. Γι’ αυτό θέλησα να τη μοιραστώ μαζί σας – και νομίζω ότι έκανα καλά.
