Διαβάζα χθες σε στρατευμένα, κατά του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης, μέσα ενημέρωσης δύο αντίθετες αλλά εξίσου δριμείες κριτικές για τη στάση του υπουργείου Πολιτισμού στη χρήση και τη λειτουργία της αναστηλωμένης και ανοιχτής στο κοινό ύστερα από 40 χρόνια, Ροτόντας. Μπερδεύτηκα. Δεν καταλαβαίνω αν υπάρχει και ποιο είναι ακριβώς τελικά το πολιτικό έγκλημα του υπουργού Αριστείδη Μπαλτά.
Ο Ηλίας Κανέλλης στα «Νέα» κατηγορεί τον ο κ. Μπαλτά ότι αθέτησε τα προγραμματικά προτάγματα του ΣΥΡΙΖΑ για τον διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας και ότι πλέον «η αντιμνημονιακή Αριστερά είναι του Κυρίου» και «τα βρήκε» με τον γνωστό ακραίο τοπικό μητροπολίτη Ανθιμο.
Στον «Ελεύθερο Τύπο» και τη «Δημοκρατία», από την άλλη μεριά, ο υπουργός εμφανίζεται «προκλητικός», όχι μόνο διότι είναι άθεος, καθώς είπε ότι «κατά κανένα τρόπο δεν είναι θρησκευτικός ναός», αλλά και επειδή είναι και έτοιμος να… μετατρέψει τη Ροτόντα σε τζαμί.
Στην ουσία όμως όλοι ξέρουμε πως το μόνο «αγκάθι» στη λειτουργία του πολυθρησκευτικού και πολυπολιτισμικού (κατά την UNESCO) μνημείου είναι αυτό που τέθηκε από τον μητροπολίτη Ανθιμο. Το αίτημά του δηλαδή να τοποθετηθεί σταυρός στην οροφή της Ροτόντας, σε αντίθεση με την επίσημη θέση του υπουργείου Πολιτισμού και παρά την… εισπήδηση των απόψεων του κ. Ανθιμου σε κλιμάκια της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.
Διότι ο ναός του Δία που οικοδομήθηκε επί καίσαρα Γαλερίου στις αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνα, και έκτοτε λειτούργησε και ως χριστιανικός ναός ή τζαμί, είναι ένα παγκόσμιο, ανοιχτό σε όλους, μνημείο για το οποίο, όπως ξεκαθάρισε ο κ. Μπαλτάς, «ουδέποτε έχει υπογράψει απόφαση για τοποθέτηση σταυρού»…
Το μόνο που μένει μετά την περάτωση των έργων συντήρησης, αναστήλωσης και ανάδειξης της εμβληματικής για τη Θεσσαλονίκη Ροτόντας, είναι πλέον να δούμε αν, εκτός από το άνοιγμά της στο κοινό, θα παραχωρείται και για θρησκευτικούς λόγους (δώδεκα φορές τον χρόνο) στην Εκκλησία, όπως είχε αποφασίσει το 1999 (όταν ήταν δηλαδή το μνημείο γιαπί) ο τότε υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος.
