Αύριο στη σαββατιάτικη έκδοσή μας παρουσιάζουμε ένα μεγάλο ρεπορτάζ με τις καθυστερήσεις στην καταβολή μισθών που παρατηρούνται στα ΜΜΕ. Πόσο μέσα μπαίνουμε οι δημοσιογράφοι σε εφημερίδες και κανάλια, πόσο μας… ρίχνουν οι εργοδότες μας.
Κοιτάμε τις εφημερίδες και τα κανάλια κυρίως, σήμερα θα ρίξουμε μια ματιά στα ραδιόφωνα. Σε πιο γενικές γραμμές.
Ευτυχώς στα ραδιόφωνα υπάρχει μια δικλίδα ασφαλείας που λέγεται ΕΤΕΡ, η συνδικαλιστική ένωση των τεχνικών. Οχι μόνο κατάφερε με τη σθεναρή στάση της να αναγκάσει τους ιδιοκτήτες των ραδιοφώνων να υπογράψουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας μαζί της, αλλά αντιδρά όταν προκύπτουν καθυστερήσεις στη μισθοδοσία.
Στο δίμηνο-τρίμηνο πάνω κατεβάζει τους διακόπτες. Στο όριο βρίσκονται λοιπόν οι «105.5 Στο Κόκκινο» και «Βήμα 99.5», λίγο να καθυστερήσουν ακόμα και θα έχουμε απεργία (στο Βήμα FM είχαμε κάποιες απεργίες προ δύο εβδομάδων).
Η κατάσταση στα ραδιόφωνα σε σχέση με μισθούς, καθυστερήσεις, προσωπικό κ.ο.κ. έχει ως εξής: ελάχιστο προσωπικό, πολύ χαμηλοί μισθοί, καταβολή στην ώρα τους με κάποιες εξαιρέσεις.
Το ελάχιστο προσωπικό μεταφράζεται, ιδίως στα μουσικά ραδιόφωνα, ακόμα και σε μονοψήφια νούμερα.
Ο «Μελωδία 99.2» του Γιάννη Αλαφούζου είναι το νο1 μουσικό ραδιόφωνο της πόλης π.χ. και όμως λειτουργεί με μόλις 5-6 παραγωγούς, εκ των οποίων οι δύο προέρχονται από τον «Σκάι». Κατάντια. Αλλα μουσικά ραδιόφωνα δεν έχουν καθόλου παραγωγούς, παίζουν μόνο μουσική, 24 ώρες σερί, 7 ημέρες την εβδομάδα. Ραδιοσταθμοί σαν τζουκ μποξ.
Λέγοντας «πολύ χαμηλοί μισθοί» εννοούμε 600 με 700 ευρώ για παραγωγούς που κάνουν καθημερινά εκπομπή. Κάποιοι παίρνουν και λιγότερα. Αλλοι πληρώνονται μόνο αν βρουν χορηγό, ώστε να μοιραστούν τα χρήματα με τον σταθμό. Δούναι και λαβείν.
Τουλάχιστον στην πλειονότητα των ραδιοφώνων υπάρχει πλέον μια ροή στη μισθοδοσία, δεν παρατηρείται το φαινόμενο που ζούσαμε παλιά με τις καθυστερήσεις μηνών και τις συνεχείς απεργίες στα ερτζιανά. Ηταν τότε ο Κωστόπουλος, ο Λυμπέρης, ο Γιαννίκος και άλλοι που έδιναν ρεσιτάλ απληρωσιάς.
