Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στο αποκλειστικό δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών» (24/01), που παρουσίαζε πώς η συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ από την πρώτη ημέρα σχηματισμού της τον Ιούνιο του 2012 ξεκίνησε το πάρτι με το βόλεμα των «δικών τους παιδιών», αναφέρθηκε χθες στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας.

Το απόσπασμα από τη δευτερολογία του Αλέξη Τσίπρα

«Το Γενάρη του 2015 οι μετακλητοί υπάλληλοι της Κυβερνήσεως Σαμαρά-Βενιζέλου ήταν χίλιοι εκατόν ενενήντα επτά. Σήμερα οι μετακλητοί υπάλληλοι δεν υπερβαίνουν τους εξακόσιους σαράντα.

Όταν ήσασταν, κύριε Μητσοτάκη, Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, είχατε πενήντα έναν μετακλητούς υπαλλήλους. Ζωή να έχουνε. Σήμερα, ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, κ. Βερναρδάκης, έχει μόνο δύο. Για ποιο ηθικό πλεονέκτημα, λοιπόν, μιλάτε που δήθεν εμείς έχουμε απωλέσει;

Όμως, εσείς έρχεστε εδώ και δεν σας ενδιαφέρει φυσικά να κριθεί το έργο σας και η δική σας παρακαταθήκη, διότι όλος ο ντουνιάς γνωρίζει γι’ αυτό. Μία είναι η στόχευσή σας, να πείτε «όλοι το ίδιο είναι». Ε, λοιπόν, δεν είμαστε όλοι το ίδιο.

Και θα σας πω και κάτι. Σήμερα είδαν το φως της δημοσιότητας σε μια ημερήσια αθηναϊκή εφημερίδα στοιχεία που αφορούσαν τον επιστημονικό τρόπο μέσα από τον οποίο η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου προχωρούσε στη λαφυραγώγηση και στην κομματικοποίηση του κράτους. Τα διαψεύδετε ή τα επιβεβαιώνετε αυτά τα στοιχεία;

Το πρώτο πράγμα που έκανε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν να πάει σε μια λογική. Οι περισσότεροι Περιφερειάρχες δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ ούτε ΑΝΕΛ και -αν θέλετε- το πρώτο πράγμα το οποίο θα θέλαμε εμείς, θα ήταν να βάλουμε κομματικούς. Και, όμως, καταργήσαμε αυτήν τη λογική και βάλαμε μέσα από την ιεραρχία της δημόσιας διοίκησης τους συντονιστές. Εσείς πώς τους βάζατε; Επτά Νέα Δημοκρατία, τέσσερα ΠΑΣΟΚ, δύο ΔΗΜΑΡ. Το καταθέτω στα Πρακτικά.

Μας κάνατε κριτική και πόλεμο -και μάλιστα φυσικά σε συνεργασία με συνοδοιπόρους σας από το εκσυγχρονιστικό κέντρο- ότι τάχα μου στα νοσοκομεία πήγαμε σαν «ταύροι εν υαλοπωλείω» και καταργήσαμε το αμάλγαμα της αξιοκρατίας που ήταν οι διοικήσεις που είχατε βάλει εσείς. Ενώ, τι ακριβώς κάναμε; Ζητήσαμε και μάλιστα σε συνεργασία με την τρόικα να υπάρξει μία επιτροπή αξιολόγησης που θα αξιολογήσει αυτούς που βάλατε εσείς. Και αυτή η επιτροπή αξιολόγησης αξιολόγησε…

Αυτή, λοιπόν, η επιτροπή αξιολόγησης που ήταν ουδέτερη, με πρόσωπα τα οποία δεν προέρχονται από το ΣΥΡΙΖΑ και από την Κυβέρνηση -ο Αντιπρόεδρος του ΑΣΕΠ δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ-, με καθηγητές πανεπιστημίων –δεν ήταν ΣΥΡΙΖΑ-, ποιους διώξανε;

Κρίθηκαν, λοιπόν, οι πενήντα δύο εξ αυτών κατάλληλοι να παραμείνουν στη θέση τους. Για τους υπόλοιπους θα γίνει επιλογή με προκήρυξη ενδιαφέροντος με αξιοκρατικές διαδικασίες και όχι από τα κομματικά γραφεία. Εσείς τι κάνατε το 2012; Να, λοιπόν, τι κάνατε:

Κατανομή κενών θέσεων διοικητών νοσοκομείων. Η κατανομή των νοσοκομείων έγινε σε τρεις κατηγορίες: μεγάλα και μεσαία νοσοκομεία. Η αναλογία με βάση το 4, 2, 1. Αυτό σημαίνει: στα μεγάλα νοσοκομεία: 3 Νέα Δημοκρατία, 2 ΠΑΣΟΚ, 1 ΔΗΜΑΡ. Στα μεσαία νοσοκομεία: 3 Νέα Δημοκρατία, 1 ΠΑΣΟΚ, 1 ΔΗΜΑΡ.

Έτσι εσείς βάλατε διοικητές στα νοσοκομεία το 2012.

Σας ζητώ να το διαψεύσετε.

Να πούμε και κάποια πράγματα ακόμα διότι σ’ αυτόν τον τόπο κανείς δεν κρίνεται για τα αμαρτήματα των προγόνων του. Δεν μπαίνω εγώ ποτέ σ’ αυτήν τη λογική. Κρίνεται για τις ιδέες του και για τις πράξεις του.

Εσείς, λοιπόν, κύριε Μητσοτάκη, όταν ήσασταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και είχατε αυτούς τους 51 μετακλητούς, τι ακριβώς κάνατε εκτός από το να προχωρήσετε σε μισθολογικό πάγωμα και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων; Με τις ρυθμίσεις για την αξιολόγηση, που προβλέπει υποχρεωτική αρνητική αξιολόγηση στο 15%, δημιουργήσατε το απόλυτο χάος στο δημόσιο τομέα: σχολεία, νοσοκομεία, διοικητικές υπηρεσίες.

Εκτός απ’ αυτό, όμως, μέσα σε μια νύχτα αποφασίσατε και μάλιστα πολύ κοντά στις εκλογές, ενώ βλέπαμε την πολιτική αλλαγή, να αλλάξετε με δική σας απόφαση όλους τους γενικούς διευθυντές, πάνω από 200 γενικούς διευθυντές, στα υπουργεία για να βάλετε ανθρώπους της δικής σας κομματικής επιλογής. Αυτό, λοιπόν, είναι αξιοκρατία στη δημόσια διοίκηση; Να μας απαντήσετε λοιπόν, αν είναι ή δεν είναι έτσι. Ήταν άνθρωποι που είχαν κριθεί από υπηρεσιακά συμβούλια.»