Η Σοφία Γεωργοβασίλη αποδεικνύεται ηθοποιός για τολμηρές κινηματογραφικές αποστολές. Στο «Μαύρο Λιβάδι» του Βαρδή Μαρινάκη (2009) έπαιζε τη νεαρή μοναχή Ανθή, που στην πραγματικότητα ήταν αγόρι.
Τώρα, στη «Μικρή Αρκτο» της Ελισάβετ Χρονοπούλου ερμηνεύει την Ολγα, που με το ξεκίνημα της ταινίας μεταφέρεται πάνω σε φορείο, ανηλεώς ξυλοδαρμένη από τον φίλο της. Επιπλέον, κρατάει και όλη την ταινία στις πλάτες της, που είναι γυρισμένη σε υποκειμενικά μονοπλάνα. Κάτι που σημαίνει ότι παρακολουθούμε την ιστορία μέσα από τα μάτια ενός άντρα, αλλά άντρα δεν βλέπουμε. Ακούμε τη φωνή του (Γιάννης Κοκιασμένος) και βλέπουμε ό,τι βλέπει. Δηλαδή, την Ολγα.
Ομως, η Ελισάβετ Χρονοπούλου δεν ήθελε να γυρίσει μια αναμενόμενη και στρωτή ταινία για τις κακοποιημένες γυναίκες, άλλωστε χρησιμοποίησε ένα από τα καταπληκτικά, «στρεβλά» διηγήματα της συλλογής της «Φοράει κοστούμι» (εκδόσεις Πόλις). Η Ολγα κρύβει σαν ένοχο μυστικό τη διπλή ερωτική της ζωή. Ζητάει από τον φίλο της (αυτόν που την ξυλοφορτώνει) ηρεμία και τρυφερότητα, ενώ «απολαμβάνει» με άλλον ακραίο, βίαιο σεξ.
Επεσαν πολλά μαζί στην ταλαντούχα Γεωργοβασίλη. «Το κρυμμένο ερωτικό κομμάτι της ηρωίδας δεν μπορούσα στην αρχή να το καταλάβω», λέει. «Με τον καιρό το δικαιολόγησα, οι άνθρωποι που έχουν τραυματιστεί έλκονται από τον σωματικό πόνο, ίσως τους λειτουργεί θεραπευτικά. Αλλωστε η Ολγα φάσκει και αντιφάσκει. Eνώ θέλει την επαφή και την αγάπη, την ίδια στιγμή τη σαμποτάρει από άμυνα, από φόβο. Για να μην προλάβει ο άλλος να την κάνει να πονέσει».
Ο σκοτεινός πυρήνας του ρόλου της δεν βαραίνει, όμως, αφόρητα πάνω στην ερμηνεία της. Στην ταινία βλέπουμε κυρίως την παιδική, ευάλωτη Ολγα, όχι τη γυναίκα που αναζητά ηδονή στη βία. «Δουλέψαμε με την Ελισάβετ σε θεωρητικό επίπεδο, μιλήσαμε για το πώς ένας άνθρωπος επικοινωνεί το τραύμα του στους άλλους και πώς το καλύπτει στην καθημερινότητά του για να φαίνεται “φυσιολογικός”.
Πάντα είναι δύσκολοι οι ρόλοι με κρυφές πτυχές. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι την ώρα του γυρίσματος δεν σκέφτομαι ποτέ “τώρα αυτό που κάνω πρέπει να δηλώνει ότι κάτι άλλο υπάρχει από κάτω”. Συγκεντρώνομαι στη δράση και αν έχει γίνει και νωρίτερα δουλειά πάνω στον ρόλο, πιστεύω ότι όλα τα στοιχεία του “γράφουν”», εξηγεί η Σοφία Γεωργοβασίλη.
Ενα μόνο πράγμα την «τρομοκράτησε», όπως λέει. «Συμπρωταγωνιστής μου, το “πρόσωπο” που κοιτούσα, δεν ήταν ένας ηθοποιός, αλλά μια κάμερα τόση δα και πίσω της ο διευθυντής φωτογραφίας Χρήστος Αλεξανδρής. Επαιζα δηλαδή με μια κάμερα και μια φωνή (του Γιάννη Κοκιασμένου). Στο πρώτο γύρισμα μπλόκαρα. Τρομοκρατήθηκα. Ηταν το απόλυτο άγνωστο για μένα. Δεν είχα, όμως, περιθώρια, προσαρμόστηκα», διηγείται.
Πώς εξηγεί το ότι ο άνδρας, που υποτίθεται αγαπά την Ολγα, τη σαπίζει στο ξύλο; «Εχει και ο ίδιος σκοτεινά πράγματα μέσα του. Μπήκε στη ζωή της για να τη σώσει.
Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι, που το παίζουν “σωτήρες” σε μια σχέση, κάτι που θεωρώ άκρως επικίνδυνο», απαντά η Γεωργοβασίλη. «Αν δεν σου ζητήσει ο άλλος να τον σώσεις, είναι η μεγαλύτερη παρέμβαση στη ζωή του. Σ’ αυτό αντιδρά έντονα και η Ολγα και ο άλλος δεν μπορεί να το διαχειριστεί».
Η ταινία είναι τολμηρή. «Σίγουρα δεν θεωρώ το γυμνό στην τέχνη κάτι εύκολο και αναλώσιμο», λέει η ηθοποιός. «Είχα όμως απόλυτη εμπιστοσύνη στην Ελισάβετ. Ηταν πολύ τρυφερή μαζί μου και με καθησύχασε. Δεν ήταν εύκολες οι σκηνές, αλλά υπηρέτησαν τον σκοπό τους, δραματουργικά και αισθητικά, χωρίς τίποτα το χυδαίο».
Σε μία άλλωστε από αυτές, από τις καλύτερες της ταινίας, η Ολγα μουρμουρίζει το ρομαντικό τραγούδι του Σουγιούλ «Τέτοια μάτια γαλανά». «Είναι ένα hommage της Ελισάβετ στον Αγγελόπουλο. Ακούγεται και στον “Θίασο”», μας θυμίζει η Σοφία Γεωργοβασίλη.
Πανευτυχής από τη νέα της κινηματογραφική εμπειρία θα αφιερωθεί τώρα στο γύρισμα της δεύτερης ταινίας της μικρού μήκους, «Η προετοιμασία».
info:
Η «Μικρή Αρκτος» βγαίνει σήμερα στην «Ταινιοθήκη» και στο «Τριανόν»
