Ως παλαιός, επιλεκτικός, καπνιστής του Santé σκέτου, που μία ωραία πρωία είπα (στη γυναίκα μου που είχε κόψει το τσιγάρο χρόνια): «Ασε, καπνίζω αύριο…» και από αυτό το «αύριο» πέρασαν χρόνια, συγκινημένος διάβασα πρόσφατα ότι τα τσιγάρα αυτά, λόγω ελαττωμένων πωλήσεων, έπαψαν να κυκλοφορούν.
Μαζί τους πήρε τέλος και το ζωγραφισμένο, στο κόκκινο πακέτο τους, περιπαθές ξανθό γυναικείο πρόσωπο, το οποίο συζητήθηκε τόσο και επί τόσα χρόνια, ώστε έγινε κάτι το μυστηριώδες, ένας θρύλος: «Ποια να ’ναι επί τέλους…».
Είδα λοιπόν και στη δική μας εφημερίδα και σε άλλες και στο Διαδίκτυο να συμφωνούν όλοι ή να αποδέχονται όλοι (ποια η πηγή, δεν ξέρω) πως ούτε μυστήριο ούτε θρύλος υπάρχει και πως η εικονιζόμενη (τουλάχιστον η δεύτερη και η πιο γνωστή ξανθιά με το χυτό μαλλί, του 1933, γιατί υπήρξε και πρώτη, το 1931 που πρωτοκυκλοφόρησαν τα Santé, και ήταν με μαλλί κοκκινωπό, α λα γκαρσόν, στην τότε μόδα του τσάρλεστον), δεν είναι άλλη από την περίφημη Πολίτισσα ντίβα της εποχής Ζωζώ Νταλμάς. Είπα κι εγώ να βάλω έναν ακόμα θρύλο στον ήδη υπάρχοντα. Δεν… βλάπτει την υγεία.
Το 1994, για δικούς μου λόγους, αναζητούσα παλιά διαφημιστικά πορτρέτα με μοντέλα γυναίκες. Γνώρισα τον, προχωρημένης ηλικίας τότε, ταμία της καπνοβιομηχανίας Αδελφών Κωνσταντίνου, στενό φίλο του ιδρυτή της εταιρείας Χαρίλαου Κωνσταντίνου (δυστυχώς, δεν θυμάμαι όνομα).
Ηταν ήδη διαδεδομένη η πληροφορία πως η εικονιζόμενη στα Santé (που με την αντικαπνιστική εκστρατεία μετονομάστηκαν σε Zanté, κάτι που ελάχιστοι το πρόσεξαν!). Το διέψευσε κατηγορηματικά. Εξ όσων γνωρίζω, ούτε η Νταλμάς εμφανίζεται κάπου να υποστηρίζει κάτι ανάλογο. Με διαβεβαίωσε δε ότι η ξανθιά του Santé ήταν Ουγγαρέζα χορεύτρια που γνώρισε ο ζωγράφος (του Santé) στο Παρίσι, ο οποίος, πιθανότατα, ήταν ο Γιώργος Γουναρόπουλος (G. Gounaro). Οι θρύλοι δεν γκρεμίζονται εύκολα…
