Η Σοφία Παπαϊωάννου επιστρέφει για τη νέα χρονιά με τις «360ο» στον ALPHA, αύριο (23.30), με ένα επεισόδιο για τη Γυάρο και μιλάει για τις ιστορίες της εξορίας και των βασανιστηρίων, αλλά και τη νέα εποχή για το νησί…
«Εγώ δεν μπορώ να τους συγχωρήσω ποτέ. Γιατί δεν βασάνισαν εμένα μόνο, βασάνισαν και το παιδί μου. Σε μια στιγμή, του στέρησαν και τους δύο γονείς στην πιο τρυφερή του ηλικία και δεν ήξερε πού, πώς, γιατί. Φαντάστηκε ότι το εγκαταλείψαμε…»
Η εξομολόγηση της Ελευθερίας Γανίτη, η οποία συνελήφθη την πρώτη μέρα της δικτατορίας και άφησε πίσω της την κόρη της που ήταν τότε μόλις δύο ετών, είναι μία εξ αυτών με τις οποίες επιστρέφει τη νέα χρονιά στη μικρή οθόνη η Σοφία Παπαϊωάννου με την εκπομπή της «360ο» στον ALPHA.
Η εκπομπή αλλάζει μέρα προβολής καθώς θα μεταδίδεται πλέον κάθε δεύτερη Τρίτη του μήνα στις 23.30. Αύριο κάνει πρεμιέρα με ένα ταξίδι στη Γυάρο και όταν τη ρωτάμε γιατί επέλεξε ένα τέτοιο θέμα απαντά: «Μάθαμε πως η Γυάρος μετατρέπεται σε ένα μοναδικό θαλάσσιο πάρκο της Μεσογείου, εκεί ζει σήμερα το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού της μεσογειακής φώκιας που είναι ένα υπό εξαφάνιση θηλαστικό και στον βυθό γύρω από τη Γυάρο βρίσκονται τεράστια δάση ενός φυκιού που αποτελεί τον πνεύμονα της Μεσογείου.
»Με συγκίνησε η ιδέα πως ένα μέρος που είναι συνδεδεμένο με εξορίες, βασανισμούς και θανάτους, που έχει ονομαστεί θανατονήσι μπορεί να μεταμορφωθεί σε έναν τόπο φωτεινό που θα δώσει ζωή. Θεωρώ, επίσης, ότι είναι πάντα πιο εύκολο και προσιτό να γνωρίζεις τη βαριά ιστορία ενός τόπου μέσα από σύγχρονους τρόπους. Ο μελλοντικός επισκέπτης στη Γυάρο, αυτός που θα πάει να επισκεφτεί το θαλάσσιο πάρκο θα γνωρίσει και την ιστορία του νησιού και θα τον αγγίξει περισσότερο».
• Η Γυάρος φέρνει στον νου σκληρές μνήμες. Κάποιοι μοιράστηκαν μαζί σας τη δική τους ανθρώπινη ιστορία, που είναι και μέρος της Ιστορίας της Ελλάδας. Ποια μαρτυρία σάς άγγιξε περισσότερο;
«Ως μάνα με άγγιξαν περισσότερο οι ιστορίες των μανάδων που άφησαν τα παιδιά τους πίσω και χωρίστηκαν για να πάνε εξορία. Στη Γυάρο επί δικτατορίας μόνο σε μία γυναίκα είχε επιτραπεί να πάρει το παιδί της μαζί. Κάποια στιγμή το καθεστώς άφησε κάποιες μητέρες ελεύθερες να γυρίσουν στα παιδιά τους. Κάθε πρωί στις 5 ανακοίνωναν στα μικρόφωνα ποιες γυναίκες θα μπορούσαν να φύγουν.
Η Ελευθερία Γανίτη που μας μιλά δεν θα είναι ποτέ μία από αυτές. Ηθελε όπως μας λέει να πέφτει να κοιμάται τα βράδια για να ονειρεύεται την κόρη της. Θα κάνει 18 μήνες για να δει το παιδί της που δεν θα την αναγνωρίσει όταν θα τη δει. Τη ρώτησα αν την έχει σήμερα συγχωρέσει και μου απάντησε: “Με το μυαλό μόνο”».
• Το παρελθόν του νησιού είναι γνωστό σε όλους μας. Το παρόν και το μέλλον;
«Δεν είμαι σίγουρη πως το παρελθόν του νησιού είναι γνωστό σε όλους μας και στις νέες γενιές. Οι φυλακές της Γυάρου είναι ένα τρομακτικό και εντυπωσιακό κτίριο που θα έπρεπε να συντηρηθεί και να είναι επισκέψιμο. Επειδή, όμως, αυτό δύσκολα θα γίνει, θεωρώ ακόμα πιο σημαντική όποια πρωτοβουλία γίνεται που θα φέρνει πιο κοντά τον κόσμο στο νησί και την ιστορία του. Το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα που υλοποιεί η WWF στο νησί για τη δημιουργία του θαλάσσιου πάρκου και τη μελλοντική προσέλευση τουριστών στο νησί είναι προς τη σωστή κατεύθυνση».
• Τι θέλετε να κρατήσουν οι τηλεθεατές, μέσα από τις ιστορίες αυτής της εκπομπής;
«Νομίζω ότι οποιαδήποτε ιστορική εκπομπή μάς βοηθά να καταλάβουμε ποιοι είμαστε και προς τα πού πάμε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε το παρελθόν, αλλά ούτε και να είμαστε δέσμιοί του. Η ιστορία μας πρέπει να μας μαθαίνει να μην επαναλαμβάνουμε τα λάθη μας. Οπως σε κάθε εκπομπή, θα ήθελα ο τηλεθεατής να σκεφτεί και να ακουμπήσει στα συναισθήματά του. Νομίζω ότι αυτό βοηθά όλους…»
