Αμείλικτα ερωτήματα

Ημασταν πολύ προσεκτικοί στις διατυπώσεις, στο βασικό θέμα του φύλλου του Σαββάτου, σχετικά με τα στοιχεία φοροφυγάδων που είχαν περιέλθει στην κατοχή του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.

Δεν γράψαμε ποτέ για «λίστα Μπόργιανς», γιατί τέτοια λίστα τότε δεν υπήρχε. Αναφερθήκαμε σε cd με τα ονόματα καταθετών στην Ελβετία, ανάμεσα στα οποία υπήρχαν και ονόματα Ελλήνων. Και δεν ρίξαμε ευθύνες μεμονωμένα σε υπουργούς ή υφυπουργούς, καθώς το θέμα το χειρίστηκε ένας στενός κύκλος γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό.

Ο τρόπος που παρουσίασε το θέμα η εφημερίδα μας προκάλεσε αμηχανία στους εμπλεκόμενους, κάτι που αποδείχτηκε από τη σιωπή του Κυριάκου Μητσοτάκη στις σχετικές αναφορές του πρωθυπουργού στη Βουλή.

Νέος πολιτικός, νέος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Μητσοτάκης έχει κάθε λόγο να αποφεύγει υποθέσεις στις οποίες δεν τον ενέπλεξαν τότε και στις οποίες δεν του ζητήθηκε η γνώμη. Με αυτήν την έννοια ορθώς έπραξε.

Ο θεσμικός ρόλος του όμως δεν του επιτρέπει τη σιωπή. Ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης οφείλει να πάρει θέση. Συνέχεια δεν έχει μόνο το κράτος, αλλά και τα κόμματα. Ιδιαίτερα αυτά που ήταν κυβέρνηση και φιλοδοξούν να ξαναγίνουν.

Είναι φανερό πως ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και οι άμεσοι συνεργάτες του στην τότε κυβέρνηση -αυτοί δηλαδή που γνώριζαν το επίμαχο ζήτημα και πήραν την απόφαση να το αποφύγουν- βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Και θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις επί της ουσίας και χωρίς υπεκφυγές.

Τους προσφέρθηκε από τον κ. Μπόργιανς -με τη θερμή έγκριση του Σόιμπλε– συνεργασία για την πάταξη της φοροδιαφυγής και τον εντοπισμό φοροφυγάδων. Γιατί την αρνήθηκαν; Είχαν να χάσουν κάτι; Γιατί ούτε καν διερεύνησαν το θέμα; Στα χέρια του κ. Μπόργιανς υπήρχαν cd με ονόματα και Ελλήνων πιθανώς φοροφυγάδων. Γιατί δεν τα πήραν;

Σε τελευταία ανάλυση, ο Μπόργιανς με τη δουλειά που έκανε αποδείχτηκε χρήσιμος για τη χώρα μας. Ας μας πουν επομένως: η ύστερη γνώση τούς δικαιώνει ή τους εκθέτει που δεν συνεργάστηκαν μαζί του;