Χθες Τετάρτη, ξημερώματα, προτού καλά ανοίξω τα μάτια, έβαλα καφέ και μπήκα στο Ιντερνετ αναζητώντας τρόπους στρατηγικών ελιγμών, πώς να παρακάμψουμε τα μπλόκα των αγροτών, ώστε να μπορέσουμε, τρεις άνθρωποι, να επιστρέψουμε από το Πήλιο στην Αθήνα.
Ψάχνοντας έπεσα (κάτι πολύ συνηθισμένο στο Ιντερνετ, ορισμένες φορές και σπαστικό) πάνω σε εμβόλιμη διαφήμιση με την επιγραφή: «Τι σε περιμένει το 2016 – Δείτε τις κάρτες» (που θα πει χαρτομαντεία ή χαρτορίχτρα). Μπήκα∙ όχι στο παιχνίδι των προβλέψεων αυτό καθαυτό, αλλά στην προκαταρκτική παρακίνηση:
Να ξέρετε ότι δεν υπάρχει τίποτε τυχαίο, και αν η μοίρα σάς έφερε εδώ, έχει κάτι να σας πει» (η μαντάμ Λενορμάν) «η πιο ξακουστή μάντισσα σε κάρτες διά παντός
Θα μπορούσα, ως παλαιός μαρξιστής, να υποθέσω ότι όντως (επίρρημα που αρέσει στον μικρό εγγονό μου, της τρίτης δημοτικού) «δεν υπάρχει τίποτε τυχαίο», αλλά ως μετέπειτα αναθεωρητής, νομίζω ότι η βεβαιότητα του «διά παντός» είναι ο ορισμός των απανταχού δογμάτων.
Αν π.χ. δούμε τα επίκαιρα μπλόκα αγροτών σαν μοντέλο κοινωνική δράσης, εκεί, όλη η δομή τους στηρίζεται στο τυχαίο. Εξ ου και δεσπόζει το επίρρημα «αιφνιδιαστικά»: «μετά από συνέλευση οι αγρότες αιφνιδιαστικά αποφάσισαν να κλείσουν…» κ.λπ. κ.λπ… Αρα, το «διά παντός» δεν στέκει, εξάπαντος.
Οπότε εσύ, που άλλα ονειρεύτηκες στη ζωή σου, και τώρα το μόνο που ονειρεύεσαι είναι, στην ηλικία που ξεκινάς, στην ίδια και να φτάσεις από το Πήλιο στην Αθήνα, σαν βγεις στον πηγαιμό και δεν εύχεσαι να ’ναι μακρύς ο δρόμος, ξέχνα ψηφίσματα αγροτικών συνελεύσεων και υποδείξεις τροχαίας και δες, εξάπαντος, τις κάρτες της μαντάμ Λενορμάν.
Οχι μόνο για τα μπλόκα, αλλά για οτιδήποτε μέλλει να συμβεί στο 2016 γενικώς και αορίστως. Καθώς σύμπασα η χώρα πορεύεται γενικώς και αορίστως μέσα από αμέτρητα, λογής λογής, μπλόκα…
