Την έλλειψη ικανοποίησης της Ε.Ε. από τη μέχρι τώρα στάση της Τουρκίας στο προσφυγικό εξέφρασε χθες ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Φρανς Τίμερμανς, ο οποίος αναμένεται τη Δευτέρα στην Αγκυρα για να αποτιμήσει από κοινού με Τούρκους αξιωματούχους την πορεία υλοποίησης του σχεδίου δράσης που υπέγραψαν τον Νοέμβριο η Ε.Ε. και η Τουρκία για το προσφυγικό.
Ο κ. Τίμερμανς χαρακτήρισε θετική τη συνεργασία με την Τουρκία και ενθαρρυντικά τα πρώτα αποτελέσματα, σημείωσε όμως πως «απέχουμε πολύ από το να είμαστε ικανοποιημένοι».
«Το μοναδικό κριτήριο είναι να μειώνονται οι αριθμοί. Είμαστε όλοι δεσμευμένοι, στο πλαίσιο του κοινού σχεδίου δράσης, να δράσουμε με στόχο να μειωθούν σημαντικά οι αριθμοί» δήλωσε, δείχνοντας το μέγεθος του κυνισμού με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι Βρυξέλλες το προσφυγικό και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής δεν διευκρίνισε πώς ακριβώς θα ήταν σε θέση να μειωθεί ο αριθμός των προσφύγων από την Τουρκία μέσα σε ένα μήνα από την υπογραφή της συμφωνίας και τι θα σήμαινε αυτό για τους πρόσφυγες που θα έμεναν στην Τουρκία, όπου δεν υπάρχουν συνθήκες ένταξής τους και δεν λειτουργεί καθόλου ικανοποιητικά η διαδικασία ασύλου.
Για να αλλάξουν αυτά χρειάζεται πολύς χρόνος και πίεση και δεν φτάνουν τα τρία δισεκατομμύρια που δίνονται στην Τουρκία για να βελτιώσει τις συνθήκες ένταξης.
Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ εμφανίστηκε βέβαιος ότι το ερχόμενο εξάμηνο θα ιδρυθεί το σώμα της Ευρωπαϊκής Συνοροφυλακής και Ακτοφυλακής, που θα αντικαταστήσει τη FRONTEX και θα μπορεί να επιχειρεί στην επικράτεια ενός κράτους-μέλους ακόμα και χωρίς τη συμφωνία του.
Ο κ. Γιούνκερ επισήμανε και πάλι την ανάγκη φύλαξης των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε., προκειμένου να διασφαλιστεί η ελευθερία μετακίνησης στη ζώνη Σένγκεν σε συνδυασμό με το πρόγραμμα αναλογικής μετεγκατάστασης προσφύγων στα κράτη-μέλη τόσο από την Ελλάδα και την Ιταλία όσο και από την Τουρκία.
Ωστόσο το βάρος των δηλώσεων των Ευρωπαίων αξιωματούχων πέφτει στο ζήτημα της φύλαξης των συνόρων, τη στιγμή που η υλοποίηση του προγράμματος μετεγκατάστασης προχωρά με πολύ αργούς ρυθμούς και συναντά την απροθυμία των περισσότερων κρατών-μελών να συμμετάσχουν.
