Ο Παλαιστίνιος ποιητής Ασράφ Φαγιάντ καταδικάστηκε σε θάνατο, για «αποστασία». Δεν έγινε στη Ράκα της Συρίας, αλλά στη Σαουδική Αραβία. Είχε συλληφθεί από την Αστυνομία των Ηθών Μουταουίν (θρησκευτική αστυνομία για την πρόληψη της αμαρτίας και την προώθηση της αρετής).
Δικάστηκε από ιερωμένους Ουαχαμπίτες με βάση τη σαρία, δηλαδή τον ισλαμικό νόμο, για εξύβριση του προφήτη και της Σαουδικής Αραβίας αλλά και για μια ποιητική συλλογή του, που καλλιεργεί την αθεΐα…
Συμμετείχε βέβαια και στο πρόγραμμα «Ρίζωμα» στη Μπιενάλε της Βενετίας, ενώ αποκάλυψε βίντεο με την δημόσια μαστίγωση ενός άνδρα από την θρησκευτική αστυνομία.
Ο Ασραφ Φαγιάντ γεννήθηκε στη Σαουδική Αραβία από Παλαιστίνιους γονείς.
Απόσπασμα από το ποίημα του Ασυλο, (σε μετάφραση από τα αγγλικά):
Άσυλο: Να περιμένεις στο τέλος μιας ουράς…
Να παίρνεις μια μπουκιά ψωμί.
Ορθιος: Κατι που συνήθιζε ο παπούς σου. Χωρίς να γνωρίζει γιατί.
Η μπουκιά; Εσύ.
Πατρίδα: Μια κάρτα στο πορτοφόλι σου.
Χρήματα: Χαρτιά με τις φωτογραφίες Ηγετών.
Φωτογραφία: Υποκατάστατο της Επιστροφής σου.
Και η Επιστροφή: Ενα μυθολογικό τέρας.. από τα παραμύθια της γιαγιάς σου.
Τέλος του Πρώτου Μαθήματος.
Πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε 4 χρόνια φυλάκιση και 800 βουρδουλιές.
Το «εφετείο» όμως έκρινε ότι ο Φαγιάντ είχε πέσει στα… μαλακά, και αποφάσισε να του επιβάλει την εσχάτη των ποινών (συνήθως αποκεφαλισμός).
Λέτε μόλις εκτελεσθεί ο ποιητής, να απογειωθούν τα βομβαρδιστικά Αμερικάνων, Γάλλων, Ρώσων για τη Σαουδική Αραβία;
Α, και κάτι άλλο. Ο Ασράφ Φαγιάντ άφηνε μακριά μαλλιά, όχι μούσια…
