Έχει αλλάξει το ποδόσφαιρο και η τεχνογνωσία στην Ελλάδα μας ήρθε και σε αυτόν τον τομέα από το εξωτερικό! Στον Ολυμπιακό την έφερε πρώτος ο Ερνέστο Βαλβέρδε, ο Βάσκος τεχνικός που ήρθε στον Πειραιά με και εφήρμοσε το νέο σύστημα (4-2-3-1) αλλά μας έμαθε και αρκετά πράγματα για το ρόλο των παικτών σε κάποιες θέσεις.
Ανέκαθεν τα σημεία αναφοράς στην ενδεκάδα κάθε ομάδας ήταν δύο, το «10άρι» και το «Νο9». Από αυτά έμειναν οι… αριθμοί αλλά διαφοροποιήθηκαν οι αποστολές των παικτών στα τετραγωνικά του γηπέδου.
Κλασικός οργανωτής έπαψε να υπάρχει και απλά ο «δάσκαλος» Τσόρι Ντομίνγκες αλλά και ο «μαθητής» του Κώστας Φορτούνης αποτελούν τον τρίτο παίκτη που συμπληρώνει το δίδυμο του άξονα και αποτελεί το «σκαλοπάτι» για να φτάσει η μπάλα στην αντίπαλη περιοχή.
Εκεί ο σέντερ φορ δεν έχει ως μοναδική αποστολή να τη στείλει στα δίχτυα της αντίπαλης εστίας αλλά στις αρμοδιότητές του εντάσσεται πλέον και η συμμετοχή του στο κομμάτι της δημιουργίας. Για αυτό και επί Βαλβέρδε δεν ευδοκίμησε ο «στατικός» Μήτρογλου και ας είχε (στη συνέχεια της διαδρομής του) συχνή επαφή με τα δίχτυα αλλά προτιμήθηκαν παίκτες όπως ο Μιραλάς και ο Τζιμπούρ που διέθεταν και την κίνηση έξω από το «κουτί»!
Στο ίδιο μοτίβο κινείται και ο τωρινός προπονητής του Ολυμπιακού Μάρκο Σίλβα αφού προτίμησε από τον αρχή τον Ιντέγε Μπράουν αντί του Άλφρεντ Φινμπόγκασον και ας έχει λιγότερα γκολ ο Νιγηριανός, από τη στιγμή που το όνομά του βρίσκεται στη λίστα με τις ασίστ και είναι παίκτης που με το «έξω-μέσα» ταλαιπωρεί την αντίπαλη άμυνα και την αναγκάζει να αλλάζει διάταξη, με αποτέλεσμα να αφήνει χώρους για τους υπόλοιπους που προωθούνται ως «κρυφοί κυνηγοί».
Με τα νέα δεδομένα είναι σύνθετος ο ρόλος του σέντερ φορ που ναι μεν δεν παύει να θεωρείται ο «γκολτζής» της ομάδας αλλά χρειάζεται σε αρκετές περιπτώσεις να ασκήσει και χρέη πασαδόρου και να μην αφήσει τους δύο κεντρικούς αμυντικούς των αντιπάλων να προσαρμοστούν πάνω του και να μπορέσουν να τον εξουδετερώσουν με πολύ μεγαλύτερη ευκολία!
