Ziggy Stardust, Aladdin Sane, The Thin White Duke. Ροκ σταρ, ποπ είδωλο, ηθοποιός, παραγωγός, ζωγράφος, μουσικός, σύζυγος, εραστής, ανατρεπτικός, με άλλα λόγια… Ντέβιντ Μπόουι. Πόσο εύκολο είναι άραγε να αποχαιρετίσεις έναν θρύλο; Να περιγράψεις σε περιορισμένο χώρο (ναι ακόμη και στο Διαδίκτυο) την πορεία ενός από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες όλων των εποχών;
Το… σύμπαν (που τόσο λάτρευε ο ίδιος) είναι σήμερα πολύ πιο φτωχό μετά τον θάνατο του σπουδαίου Βρετανού καλλιτέχνη, ο οποίος για πενήντα σχεδόν χρόνια μεγαλούργησε, αλλάζοντας συνεχώς την πορεία της μουσικής και το νόημα των λέξεων τραγουδιστής, ερμηνευτής, συνθέτης.
Έφυγε έτσι ακριβώς όπως θα ήθελε ο ίδιος, δηλαδή με ένα καινούργιο άλμπουμ, το «Blackstar», το οποίο κυκλοφόρησε μόλις τρεις ημέρες πριν από τον θάνατό του (την Παρασκευή) και ανήμερα των 69ων γενεθλίων του.
Και με ένα βιντεοκλίπ, με τίτλο «Lazarus» και τον ίδιο πρωταγωνιστή, που μοιραία όλοι το ερμηνεύουν ως προφητικό.
Ο Ντέιβιντ Ρόμπερτ Τζόουνς γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου του 1947 στο Μπρίξτον του νότιου Λονδίνου. Μεγάλωσε σε φτωχή οικογένεια, ωστόσο, έδειξε από νωρίς την κλίση του προς την μουσική, ενώ και οι χορευτικές του ικανότητες ήταν εντυπωσιακές από μικρή ηλικία. Σε ηλικία 16 ετών ένας καβγάς του άφησε ως… παράσημο ένα πρόβλημα στο αριστερό μάτι. Η κόρη του θα παραμείνει διεσταλμένη δίνοντας την εντύπωση πως τα μάτια του είχαν διαφορετικό χρώμα.
Απογείωση
Τα πάντα ανατράπηκαν όταν άκουσε για πρώτη φορά τον Έλβις να τραγουδάει το «Tutti Frutti». «Άκουσα τον θεό» είπε ο Ντέιβιντ Μπόουι σε μια συνέντευξή του. Ο νεαρός από το νότιο Λονδίνο παρατάει το σχολείο και αποφασίζει να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη μουσική του καριέρα.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 ο Μπόουι παρέμενε σχετικά στην αφάνεια μέχρι το 1969 όπου έρχεται η απογείωση. Τότε κυκλοφορεί τον δεύτερό του δίσκο, ο οποίος περιλαμβάνει ένα από τα πιο εμβληματικά κομμάτια, το «Space Oddity» και η καριέρα του (όπως ο πρωταγωνιστής του κομματιού, ο Major Tom) εκτοξεύθηκε.
Η δεκαετία του 1970 θα είναι η περίοδος κατά την οποία ο Ντέβιντ Μπόουι θα φθάσει στο απόγειο της δημιουργικότητάς του, αλλά και της εμπορικής του επιτυχίας, ενώ σε επτά μόλις χρόνια θα καταφέρει να επηρεάσει όσο λίγοι την πορεία της μουσικής είτε αυτή είναι ροκ, ποπ, γκλαμ ροκ κλπ κλπ.
Ο Ντέιβιντ Μπόουι μεταμορφώνεται σε Ziggy Stardust, Aladdin Sane, The Thin White Duke και κάθε φορά οι διαφορετικές του περσόνες μαγνητίζουν το κοινό και κατακτούν τα τσαρτς. Οι συναυλίες του μεταμορφώνονται σε ξεχωριστά καλλιτεχνικά γεγονότα, ενώ η φήμη του αρχίζει να εξαπλώνεται και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Τα μαθήματα μιμητικής που είχε παρακολουθήσει, το ενδιαφέρον του για το καμπαρέ, την μόδα και το θέατρο έδωσαν στον Ντέιβιντ Μπάουι την ικανότητα να γίνει ένας πραγματικός καλλιτέχνης-χαμαιλέων, ένας άνθρωπος με χίλια πρόσωπα. Γίνεται με την ίδια ευκολία ο ερμαφρόδιτος Ζiggy Stardust, o Aladdin Sane,, ο κυνικός ναζί, ο Λευκός Δούκας ο… σούπερ σταρ Ντέιβιντ Μπόουι.
Παράλληλα, πίσω από τις μάσκες, συνεχίζει να ασχολείται με το θέατρο, τη μόδα, μπορεί με την ίδια ευκολία να μελετήσει τον Νίτσε και τον Μπέκετ, αλλά και να «ροκάρει» με τους φίλους του Lou Reed και Iggy Pop (Ήταν πάντα ενδιαφέρουσα η σχέση των ονομάτων του Iggy με τον… Ziggy).
Βερολίνο, προκλήσεις και ανατροπές
Ο Ντέιβιντ Μπόουι γίνεται πολίτης του κόσμου ζει στην Αγγλία, στις ΗΠΑ και στο Βερολίνο όπου γράφει μουσική ιστορία (σε συνεργασία με έναν ακόμη σπουδαίο τον Bryan Eno) κυκλοφορώντας την «τριλογία του Βερολίνου», τα «Low», «Heroes» και «Lodger».
Την ίδια περίοδο θα παλέψει να αντιμετωπίσει την εξάρτησή του από τα ναρκωτικά, ενώ δεν θα δώσει μόνος τη «μάχη», καθώς θα έχει για συμπαραστάτη τον φίλο του Iggy Pop. Άλλωστε, ο Μπάουι θεωρείται ως ο κύριος υπεύθυνος για την… ανάσταση του Iggy, αλλά και την αναβίωση της καριέρας του.
Ο Ντέιβιντ Μπόουι, ωστόσο, απασχολεί ασταμάτητα το κοινό και τα ΜΜΕ τόσο με τις δηλώσεις του για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό (είχε δηλώσει ότι είναι αμφιφυλόφιλος, κάτι για το οποίο αρκετά χρόνια μετά σημείωσε ότι έχει μετανιώσει), με διάφορα αντιφατικά σχόλια και, κυρίως, με τους άνισους δίσκους που ηχογραφεί. Ακόμη κι έτσι παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι της ποπ κουλτούρας, ενώ πετυχαίνει να αναδείξει ζητήματα περί ομοφυλοφιλίας και αμφιφυλοφιλίας σε μια περίεργη χρονικά περίοδο.
Υπήρξε, άλλωστε, ένας καλλιτέχνης που εξόργιζε, αλλά και γοήτευε τους πάντες, αλλά πάντα πρωτοπορούσε.
Δείτε ολόκληρη τη δισκογραφία του Ντέιβιντ Μπόουι
Ατελείωτος χορός, σινεμά και… χαρντ ροκ
Η δεκαετία του 1980 βρίσκει τον Ντέιβιντ Μπόουι μακριά από την εμπορική επιτυχία της περασμένης δεκαετίας, ωστόσο, το άλμπουμ «Let’s dance» του 1983 τον βάζει ξανά στον χάρτη και ανοίγει νέους ορίζοντες, καθώς ένα κοινό νεότερης ηλικίας χορεύει στις πίστες με τις επιτυχίες του και έρχεται σε επαφή με τον ανατρεπτικό καλλιτέχνη.
Είναι η περίοδος που ξεκινάει η κυριαρχία του MTV και ένας οραματιστής σαν τον Μπόουι δεν θα μπορούσε παρά να εκμεταλλευτεί τη δύναμη της εικόνας και να κυριαρχήσει με εντυπωσιακές εμφανίσεις και βιντεοκλίπ.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ο Μπόουι κάνει ξανά την έκπληξη και παίζει… χαρντ ροκ με τους Tin Machine κίνηση η οποία έτυχε μια μάλλον επιφυλακτική υποδοχή από κοινό και κριτικούς.
Παράλληλα αρχίζει να ασχολείται ακόμη πιο ενεργά με τον κινηματογράφο (είχε εμφανιστεί σε ορισμένες ταινίες και στη δεκαετία του 1970) και αποσπά θετικά σχόλια για τους ρόλους του σε ταινίες όπως οι «Merry Christmas, Mr. Lawrence», «Absolute Beginners» και «The Last Temptation of Christ».
Δείτε ολόκληρη τη φιλμογραφία του Ντέιβιντ Μπόουι
Ο Μπάουι παίζει… dance
Την τελευταία δεκαετία του περασμένου αιώνα ο Ντέιβιντ Μπόουι είναι πλέον ένα μουσικό είδωλο έχοντας υπάρξει εξαιρετικά πρωτοπόρος για περίπου είκοσι χρόνια.
Το 1990, όμως, φέρνει στο προσκήνιο ένα διαφορετικό, ηλεκτρονικό είδος μουσικής και ένας… χαμαιλέων σαν τον Μπόουι δε θα μπορούσε να μην πειραματιστεί με αυτό.
Κυκλοφορεί μια σειρά από δίσκους όπου παίζει ένα μείγμα από dance, electronica, jazz, hip hop ακόμη και… jungle, ενώ ο πολυδιαφημισμένος γάμος του με την πανέμορφη Ιμάν (το 1992) του εξασφαλίζει συνεχή προβολή σε πρωτοσέλιδα και τηλεοπτικές εκπομπές.
Τα φώτα σβήνουν
Ο 21ος αιώνας τον βρίσκει, ως συνήθως, σε δημιουργική έξαρση με κυκλοφορίες δίσκων και περιοδείες, ωστόσο, ένα καρδιακό επεισόδιο τον Ιούνιο του 2003 τον αναγκάζει να τερματίσει άδοξα τη συναυλιακή του ιστορία.
Καθώς του επιβλήθηκε για ιατρικούς λόγους μακρά περίοδος ανάπαυσης, οι εμφανίσεις του στη σκηνή είναι σπάνιες, και αυτές γίνονται δίπλα στο συγκρότημα των Καναδών Arcade Fire και στον πρώην κιθαρίστα των Pink Floyd, Ντέιβιντ Γκίλμουρ.
Η τελευταία του live εμφάνιση είναι το 2006 (μετά σταματάει τις συναυλίες), ενώ την ίδια χρονιά ενσαρκώνει και τον τελευταίο του κινηματογραφικό ρόλο, υποδυόμενος τον Νίκολα Τέσλα στο «The Prestige».
Ενώ οι ανησυχητικές φήμες για την κατάσταση της υγείας του δίνουν και παίρνουν, ο Μπόουι βγάζει το 2013 ένα δυναμικό άλμπουμ «The next day». «Να ‘μαι λοιπόν, όντως δεν πεθαίνω», είχε ουρλιάξει τότε με όλη του τη δύναμη, παρουσιάζοντας το ομώνυμο τραγούδι.
10, 9, 8, 7…
«Πέθανε γαλήνια έχοντας στο πλευρό του την οικογένειά του μετά τη 18μηνη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο» ανέφερε το μήνυμα που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του το πρωί της Δευτέρας και αμέσως η είδηση κυριάρχησε στην επικαιρότητα παγκοσμίως (Η «Εφημερίδα των Συντακτών» θα φιλοξενήσει στην αυριανή έκδοση πολυσέλιδο αφιέρωμα στην σταδιοδρομία και την ζωή του Ντέιβιντ Μπάουι).
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως μέχρι τις 15.30 (ώρα Ελλάδας) στο Twitter είχαν γίνει περισσότερα από 3,1 εκατομμύρια tweets για τον Ντέιβιντ Μπάουι, ενώ ο καλλιτεχνικός κόσμος αποχαιρετά με τον δικό του τρόπο έναν από τους πιο επιδραστικούς μουσικούς των τελευταίων δεκαετιών (παρακολουθείστε στο e-tetradio σε Live ενημέρωση τα μηνύματα για τον Ντέιβιντ Μπάουι).
Τέτοια υπήρξε η επιρροή του Ντέιβιντ Μπόουι που ο κόσμος έστω για μερικές ώρες αποφασίζει να αφήσει λίγο στην άκρη καθημερινά προβλήματα και έγνοιες και να απολαύσει για ακόμη μια φορά ένα ταξίδι παρέα με τις πολλαπλές περσόνες του βρετανού καλλιτέχνη.
Όποια προτιμάει ο καθένας.
Άλλωστε και ο ίδιος δήλωνε σε ανύποπτο χρόνο πως ακόμη και ο Ντέιβιντ Μπόουι είναι μια περσόνα και πίσω από αυτήν κρύβεται, εδώ και δεκαετίες, απλά ο Ντέιβιντ Ρόμπερτ Τζόουνς…
