Μοναδικά ευχάριστη έκπληξη και πολύτιμη συνεισφορά στην και πολιτιστικά χειμαζόμενη Αθήνα της κρίσης υπήρξε το εκπληκτικό ρεσιτάλ με σονάτες μπαρόκ για βιολί και πληκτροφόρο, που έδωσαν οι Ελληνες μουσικοί του DissensoDuo στην εκκλησία του Αγίου Παύλου (21/12/2015).
Ο βιολιστής Γιώργος Σαμοΐλης και ο τσεμπαλίστας Αλέξανδρος Μαστιχιάδης πρότειναν μια ιδιαίτερα ψαγμένη επιλογή έργων του 17ου αιώνα, γραμμένων από τον Αυστριακό Χάινριχ Ιγκνάτς Μπίμπερ και τους Ιταλούς Ντάριο Κοστέλο, Τζοβάνι Αντόνιο Λεόνι, Τζοβάνι Μπουοναβεντούρα Βιβιάνι, Τζοβάνι Αντόνιο Παντόλφι Μεάλι και Ντομένικο Ανγκλέζι.
Ολα ανήκαν στο λεγόμενο «Stile fantastico», ένα πολύ ιδιαίτερο ύφος γραφής και ερμηνείας για το βιολί, το οποίο διαδόθηκε και άκμασε στην Κεντρική Ευρώπη. Ασυμβίβαστα εκκεντρικό, συναρπαστικά δεξιοτεχνικό, το ύφος αυτό δίνει πάγια έμφαση στα πιο εξεζητημένα εφέ, όπως συνεχείς, έντονες εναλλαγές ρυθμού και διακυμάνσεις ταχυτήτων, βίαιες επιταχύνσεις ή επιβραδύνσεις, επιτηδευμένες εκτροπές σε απρόσμενες αρμονίες, παιχνίδια μίμησης κ.ο.κ.
Εξειδικευμένοι ερμηνευτές με σπουδές στην Ολλανδία, οι δύο ακμαίοι μουσικοί έπαιξαν με συναίσθηση του ιστορικού ύφους, σε τέλειο συντονισμό και αρμονία διαθέσεων, με θαυμαστή άνεση και δεξιοτεχνική δεινότητα, εμπλουτίζοντας τις αναγνώσεις τους με ευρηματικές διανθίσεις.
Ασύλληπτο πλούτο διέθετε η εκφραστική παλέτα του βιολιστή: άλλοτε τραχιές, άλλοτε λεπταίσθητες αποχρώσεις ηχητικής χροιάς, αριστοτεχνικές μεταπτώσεις από τον ένα τύπο φραστικής στον άλλο, βίαια, σπειροειδή glissandi ιλιγγιώδους ταχύτητας αλλά με πεντακάθαρη άρθρωση, αψεγάδιαστη ορθοτονία που, όμως, ανοιγόταν περιστασιακά σε αρμονικούς μανιερισμούς με παραπομπές στην παραδοσιακή μουσική, σαγηνευτικά ρευστό πλάσιμο της φραστικής, διαβολικής έντασης τρίλιες, υπέροχα περάσματα σολιστικής ρητορείας σε ύφος Μοντεβέρντι.
Το μοναδικά απολαυστικό αυτό ρεσιτάλ άνοιξε και έκλεισε –απολύτως ταιριαστά!– με δύο έργα του Μπίμπερ: τον εκστατικό «Ευαγγελισμό» από τις «Σονάτες του Ροζαρίου» (1678) και τη γεμάτη επιτηδευμένης βιαιότητας ξεσπάσματα «Σονάτα αρ. 3 για σόλο βιολί» (1681).
Με εξαίρεση παλαιότερη συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής, δεν θυμάμαι να έχουμε ξανακούσει στην Αθήνα έργα του «Stile fantastico», πόσο μάλλον τόσο καλά παιγμένα και σε τόσο γενναιόδωρη δόση. Μια μουσική βραδιά που θα θυμόμαστε. Ασυζητητί, αξίζει να ξανακούσουμε τους δύο θαυμάσιους μουσικούς στην Αθήνα!
