Σχεδόν όλες τις κοινοβουλευτικές έδρες σε 4 από τα 14 κρατίδια της μακρινής Μιανμάρ, στη νοτιοανατολική Ασία, φέρεται να εξασφαλίζει ο μέχρι σήμερα αντιπολιτευόμενος Εθνικός Σύνδεσμος για τη Δημοκρατία-NLD της βραβευμένης με Νόμπελ Ειρήνης πολιτικού Αούνγκ Σαν Σούου Κίι, σε έναν προάγγελο θριάμβου στις πρώτες (σχετικά) ελεύθερες εκλογές στη χώρα εδώ και 25 χρόνια.
Παρά το γεγονός ότι η Εκλογική Επιτροπή δεν έχει ακόμη ανακοινώσει επίσημα αποτελέσματα από τις εκλογές της Κυριακής, η επικράτηση του NLD αναγνωρίστηκε ήδη από το απερχόμενο κυβερνών κόμμα «Ενωση Αλληλεγγύης και Ανάπτυξης-USDP», το οποίο δημιούργησαν απόστρατοι, έχει τη στήριξη του στρατού και πρακτικά αποτελεί «βιτρίνα» της 50ετούς χούντας.
Πολλοί εξάλλου προδικάζουν ότι με τη διαφαινόμενη συντριπτική νίκη του στις εκλογές -οι οποίες χαρακτηρίζονται ορόσημο στην πορεία εκδημοκρατισμού της χώρας- το NLD όχι μόνο θα σχηματίσει άνετα κυβέρνηση, αλλά και θα κατακτήσει και την προεδρία, στην ψηφοφορία που θα προγραμματίζεται στη Βουλή στις αρχές του 2016.
Παρ’ όλα αυτά, από το ύπατο αξίωμα έχει a priori αποκλειστεί η 70χρονη ηγέτιδα του NLD, εξαιτίας σχεδόν «φωτογραφικής» συνταγματικής τροποποίησης που πέρασε η χούντα, αποκλείοντας από την προεδρία ή την αντιπροεδρία της Μιανμάρ όλους όσοι έχουν αλλοδαπό σύζυγο ή/και τέκνα (όπως συμβαίνει δηλαδή με τους δύο Βρετανούς γιους της Σούου Κίι).
Ετερη «στραβοτιμονιά» στην… πολυδιαφημισμένη «ιστορική καμπή» στη Μιανμάρ αποτελεί εξάλλου και η συνταγματική πρόβλεψη που διασφαλίζει στον στρατό τον έλεγχο του 25% των συνολικά 664 κοινοβουλευτικών εδρών -μπλοκάροντας έτσι τυχόν συνταγματικές τροποποιήσεις- καθώς και των νευραλγικών υπουργείων Αμυνας, Εσωτερικών και Ασφάλειας Συνόρων.
Επιπλέον θεωρείται βέβαιο ότι θα καταλάβει μία από τις τρεις θέσεις αντιπροέδρων.
Οχι τυχαία λοιπόν, κι ενώ οι υποστηρικτές της πανηγύριζαν τον εκλογικό θρίαμβο του NLD, η Σούου Κίι έσπευσε να απευθύνει έκκληση για αποφυγή τυχόν προκλήσεων σε βάρος των ηττημένων, σε μια χώρα που έζησε για μισό αιώνα και μέχρι το 2011 υπό στρατιωτικό καθεστώς.
Κι έκτοτε πορεύθηκε, μέχρι και τις κάλπες της Κυριακής, με μια οιονεί πολιτική κυβέρνηση, στην οποία ο στρατός συνέχιζε να έχει το «πάνω χέρι».
