Γαιάνθρακες ο θησαυρός, λιγνίτης. Ρυπογόνα πά’ να πει η πρωτοδεύτερη φορά Αριστερά, βλέπει ότι το 2016 προοιωνίζεται μαύρο κι άραχλο και προσπαθεί να σώσει την παρτ(τρ)ίδα τουλάχιστον στο επικοινωνιακό πεδίο. Θρονιάστηκαν στους θώκους κατά το σούρουπο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς οι επιτελείς του Μαξίμου και τοποθέτησαν στο τραπέζι των συσκέψεων το καπέλο της μνημονιακής τους πολιτικής μπας και βγάλουν κάνα λαγό από μέσα. Το τύλιξαν με αραχνοΰφαντα πέπλα, ψέλλισαν αμήχανα τα δυσκατάληπτα «άμπρα κατάμπρα» τους, το ξεσκέπασαν κατόπιν, αλλά τζίφος. Οχι λαγός, μήτε κουνέλι, ούτε καν αρουραίος δεν σάλεψε.
Οι ταχυδακτυλουργοί, ακόμα και οι πρωτόπειροι, διαθέτουν αδιαμφισβήτητα ορισμένες δεξιότητες, τούτοι εδώ οι αδέξιοι και οσημέραι δεξιοί μαθητευόμενοι μάγοι, αντιθέτως, θαρρούν ότι το άστρο του προέδρου τους με τη μαρμαρυγή του αρκεί για να εκτελεστούν με επιτυχία τα πιο πολύπλοκα και εντυπωσιακά τρικ. Και καθώς δεν φαινόταν φως από πουθενά, είπαν να το κλείσουν νωρίς το μαγαζί και ν’ αλλάξουν τον χρόνο σε ρεβεγιόν με συντρόφους, φίλους και αυλοκόλακες. Μήνυσαν στον διπλανό καταστηματάρχη, τον Πάκη ντε, να τρίξει τάχα μου τα δόντια στους δανειστές και σκάρωσαν κάτι τσουρούτικα διαγγέλματα προς ανύψωσιν του ηθικού του καθημαγμένου πόπολου.
Υπενθύμισε ο γείτονας στους Ευρωπαίους εταίρους πως «η Ελλάδα τηρεί απαρεγκλίτως τις υποχρεώσεις της, το ίδιο πρέπει να κάνει κι η άλλη πλευρά» και κατέβασαν μαύρες πλερέζες στις πρωτεύουσες της Εσπερίας απ’ την τρομάρα τους. Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε, εμφανώς χωρίς να το πολυπιστεύει, στην «ανάκαμψη και ανασυγκρότηση» που θα φέρει το νέο έτος κι ο Σταθμάκης, που έτυχε να περνά από το Μέγαρο για τα «χρόνια πολλά», μίλησε για «αναδιάρθρωση με θετικό πρόσημο στην οικονομία». Οταν αποχώρησαν οι κάμερες κι έσβησαν οι προβολείς η ομήγυρις απόμεινε παγωμένη.
Ρέστοι και ταπί, δεν είχαν όρεξη ούτε τη βασιλόπιτα να κόψουν. Με κρύα καρδιά και τρεμάμενο χέρι η Ολγοβασίλη, καθότι κοντοσυνονόματη με τον τιμώμενο Αγιο, βύθισε το μαχαίρι στο πατροπαράδοτο έδεσμα και μοίρασε τα κομμάτια. Το φλουρί έτυχε στον Φλουράρη, τα τσίπουρα στον Τσίπρα κι οι κουραμπιέδες στον Α πα Παππά. Σκέφτηκαν προτού φύγουν ποιον να κουβαλήσουν τις μεταμεσονύκτιες ώρες να κάνει ποδαρικό στο πρωθυπουργικό γραφείο.
Ιδανικοί γι’ αυτή τη δουλειά, σύμφωνα με την παράδοση, είναι οι μικροί, οι αθώοι κι οι άσπιλοι, οπότε ο Νίκος Οφείλεις απερρίφθη αυθωρεί λόγω μεγέθους. Ο Τσάκα-λόττος δεν προλάβαινε, επειδή παρακολουθούσε τις κληρώσεις του ΟΠΑΠ για να επιβάλει τους αναλογούντες φόρους κι ο Πολλάκις είχε αποκλειστεί απ’ τις πολικές θερμοκρασίες κάπου στα προάστια. «Δεν βαριέσαι», είπαν μ’ ένα στόμα, «κανείς τους δεν είναι γουρλής, αλλιώς δεν θα μας είχαν πάει όλα στραβά έναν χρόνο τώρα». Την έκαναν λοιπόν με ελαφρά, ξεχνώντας ακόμα και να κλειδώσουν. Κατά το χάραμα που τρύπωσε από την καμινάδα ο Αϊ-Βασίλης αντίκρισε ένα σωστό πάρτι με ξωτικά και καλικαντζάρους. Ο Μαρξ και ο Λένιν του Ιωάννου είχαν κατέβει απ’ τις κορνίζες κι έπαιζαν «τριανταένα» με το πνεύμα του Ντόναλντ Ντακ Τουσκ, του Ντάισελμπλουμ και του Σόιμπλε. Κάθισε πλάι τους και σήκωσε το τραπέζι, καθότι ως Αγιος έκανε το θαύμα του.
