Οι συμβολισμοί των ημερών

Πριν από λίγες ημέρες ψηφίστηκε από τη Βουλή το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια. Με μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά με σημαντικές απώλειες για το κυβερνητικό στρατόπεδο, καθώς η Κοινοβουλευτική Ομάδα των ΑΝ.ΕΛΛ. τριχοτομήθηκε: άλλοι ψήφισαν υπέρ, άλλοι κατά και ο πρόεδρός τους απουσίαζε. Ωστόσο, ο τελευταίος έκανε την έκπληξη χριστουγεννιάτικα.

Οι ανακοινώσεις του Πάνου Καμμένου περί στράτευσης των γυναικών, όπως ήταν αναμενόμενο, κάθε άλλο παρά προξένησαν χαρά στο μέγαρο Μαξίμου. Ο πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛΛ. και κυβερνητικός εταίρος είχε ξαναμιλήσει για το ίδιο θέμα τον περασμένο Οκτώβριο και μετά την αντίδραση που προκλήθηκε τότε, υποχρεώθηκε να σιωπήσει. Προφανώς για να επαναφέρει τις απόψεις του σε καλύτερο, ενδεχομένως, πολιτικό χρόνο.

Δεν χωράει αμφιβολία ότι με τη σημερινή κυβερνητική σύνθεση το «όραμα» Καμμένου για στράτευση των γυναικών δεν θα έχει καμιά τύχη. Αξιοπαρατήρητο είναι, πάντως, το γεγονός ότι τελευταία οι ΑΝ.ΕΛΛ., με κάθε ευκαιρία, όλο και συχνότερα διαφοροποιούνται από την επίσημη κυβερνητική πολιτική.

Ετσι προκαλούνται αμφιβολίες για το άδολο των προθέσεων του αρχηγού τους να επαναφέρει το θέμα της στράτευσης των γυναικών, γνωρίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, από θέση αρχής, δεν πρόκειται να δεχτεί συζήτηση γι’ αυτό το θέμα.

Και αυτές οι αμφιβολίες ενισχύονται, καθώς η κυβέρνηση σε λίγες ημέρες θα δοκιμαστεί περισσότερο από κάθε άλλη φορά αφού έχει μπροστά της το ασφαλιστικό και την πρώτη αξιολόγηση των δανειστών. Γιατί, άραγε, ο κ. Καμμένος προχώρησε σε μια κίνηση που εκ των πραγμάτων δημιουργεί πεδίο ενδοκυβερνητικών τριβών και δίνει τροφή στην αντιπολίτευση; Θα φανεί.

Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να σημειώσουμε πως όλα τα προαναφερόμενα συμβαίνουν σε ένα ευρύτερο πολιτικό περιβάλλον όπου εντός και εκτός της χώρας ασκούνται πιέσεις για αλλαγή στη σύνθεση του κυβερνητικού συνασπισμού και αντικατάστασή του από μια οικουμενική κυβέρνηση ή από μια κυβέρνηση ευρείας συναίνεσης.

Τελευταίο κρούσμα προς αυτή την κατεύθυνση ήταν το άρθρο του εκδότη της εφημερίδας «Το Βήμα», ο οποίος αφού -εμμέσως- έπλεξε το εγκώμιο της συναίνεσης, κατέληξε με μια φράση μάλλον απειλητική: «Τώρα η νύχτα είναι γκαστρωμένη». Είναι πράγματι;